ΑΣΜΑ - Cantico - Canticle of Canticles 6

Septuaginta - Nestle-Aland	Le Sainte Bible Fillion
¹ που απηλθεν ο αδελφιδος σου η καλη εν γυναιξιν που απεβλεψεν ο αδελφιδος σου και ζητησομεν αυτον μετα σου	¹ Mon bien-aimé est descendu dans son jardin, dans le parterre des plantes aromatiques, pour se nourrir dans les jardins et pour cueillir des lis.
² αδελφιδος μου κατεβη εις κηπον αυτου εις φιαλας του αρωματος ποιμαινειν εν κηποις και συλλεγειν κρινα	² Je suis à mon bien-aimé, et mon bien-aimé est à moi, lui qui se nourrit parmi les lis.
³ εγω τω αδελφιδω μου και αδελφιδος μου εμοι ο ποιμαινων εν τοις κρινοις	³ Tu es belle, ô mon amie, suave, et belle comme Jérusalem, terrible comme une armée rangée en bataille.
⁴ καλη ει η πλησιον μου ως ευδοκια ωραια ως ιερουσαλημ θαμβος ως τεταγμεναι	⁴ Détourne de moi tes yeux, car ce sont eux qui m'ont fait fuir en toute hâte. Tes cheveux sont comme un troupeau de chèvres que l'on voit venir de Galaad.
⁵ αποστρεψον οφθαλμους σου απεναντιον μου οτι αυτοι ανεπτερωσαν με τριχωμα σου ως αγελαι των αιγων αι ανεφανησαν απο του γαλααδ	⁵ Tes dents sont comme un troupeau de brebis qui sont montées du lavoir, toutes portent un double fruit, et il n'y en a pas de stérile parmi elles.
⁶ οδοντες σου ως αγελαι των κεκαρμενων αι ανεβησαν απο του λουτρου αι πασαι διδυμευουσαι και ατεκνουσα ουκ εστιν εν αυταις	⁶ Tes joues sont comme l'écorce d'une grenade, sans ce qui est caché en toi.
⁷ ως σπαρτιον το κοκκινον χειλη σου και η λαλια σου ωραια ως λεπυρον της ροας μηλον σου εκτος της σιωπησεως σου	⁷ Il y a soixante reines, et quatre-vingts femmes du second rang, et des jeunes filles sans nombre.
⁸ εξηκοντα εισιν βασιλισσαι και ογδοηκοντα παλλακαι και νεανιδες ων ουκ εστιν αριθμος	⁸ Elle est unique, ma colombe, ma parfaite; elle est l'unique de sa mère, la préférée de celle qui lui a donné le jour. Les jeunes filles l'ont vue, et elles l'ont proclamée bienheureuse; les reines et les autres femmes l'ont vue, et l'ont comblée de louanges.
⁹ μια εστιν περιστερα μου τελεια μου μια εστιν τη μητρι αυτης εκλεκτη εστιν τη τεκουση αυτης ειδοσαν αυτην θυγατερες και μακαριουσιν αυτην βασιλισσαι και παλλακαι και αινεσουσιν αυτην	⁹ Quelle est celle-ci qui s'avance comme l'aurore à son lever, belle comme la lune, éclatante comme le soleil, terrible comme une armée rangée en bataille?
¹⁰ τις αυτη η εκκυπτουσα ωσει ορθρος καλη ως σεληνη εκλεκτη ως ο ηλιος θαμβος ως τεταγμεναι	¹⁰ Je suis descendue dans le jardin des noyers, pour voir les fruits des vallées, et pour considérer si la vigne avait fleuri, et si les grenades avaient germé.
¹¹ εις κηπον καρυας κατεβην ιδειν εν γενημασιν του χειμαρρου ιδειν ει ηνθησεν η αμπελος εξηνθησαν αι ροαι εκει δωσω τους μαστους μου σοι	¹¹ Je n'ai plus su où j'étais; mon âme a été toute troublée, à cause des chars d'Aminadab.
¹² ουκ εγνω η ψυχη μου εθετο με αρματα αμιναδαβ	¹² Reviens, reviens, ô Sulamite! reviens, reviens, afin que nous te contemplions.