| 1 και ταυτης εταραχθη η καρδια μου και απερρυη εκ του τοπου αυτης | 1 ܘܐܦ ܥܠ ܗܕܐ ܢܬܬܙܝܥ ܠܒܗ ܘܢܙܘܥ ܡܢ ܕܘܟܬܗ |
| 2 ακουε ακοην εν οργη θυμου κυριου και μελετη εκ στοματος αυτου εξελευσεται | 2 ܫܡܥܘ ܡܫܡܥ ܩܠܗ ܒܪܘܓܙܐ ܕܝܢܐ ܕܢ̇ܦܩ ܡܢ ܦܘܡܗ |
| 3 υποκατω παντος του ουρανου αρχη αυτου και το φως αυτου επι πτερυγων της γης | 3 ܬܚܝܬ ܟܠܗܘܢ ܫܡܝܐ ܢܫܒܚܘܢܗ ܘܢܘܗܪܗ ܥܠ ܟܢ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ |
| 4 οπισω αυτου βοησεται φωνη βροντησει εν φωνη υβρεως αυτου και ουκ ανταλλαξει αυτους οτι ακουσει φωνην αυτου | 4 ܒܐܬܪܗ ܢܪܥܡ ܒܩܠܐ ܕܓܐܝܘܬܗ ܘܠܐ ܢܥܩܒ ܐܢܘܢ ܡܛܠ ܕܢܫܡܥܘܢ ܩܠܗ |
| 5 βροντησει ο ισχυρος εν φωνη αυτου θαυμασια εποιησεν γαρ μεγαλα α ουκ ηδειμεν | 5 ܘܢܪܥܡ ܐܠܗܐ ܒܩܠܗ ܬܕܡܪ̈ܬܐ ܥ̇ܒܕ ܘܪ̈ܘܪܒܬܐ ܘܠܐ ܡܬܝܕܥ |
| 6 συντασσων χιονι γινου επι της γης και χειμων υετος και χειμων υετων δυναστειας αυτου | 6 ܡܛܠ ܕܠܬܠܓܐ ܐܡܪ ܗܘܝ ܐܪܥܐ ܘܡܛܪܐ ܘܪܒܝܥܐ ܪܒܐ |
| 7 εν χειρι παντος ανθρωπου κατασφραγιζει ινα γνω πας ανθρωπος την εαυτου ασθενειαν | 7 ܒܝܕ ܟܘܠ ܐܢܫ ܚܬܡ ܕܢܘܕܥ ܠܟܘܠ ܐܢܫ ܥܒ̇ܕܘ̈ܗܝ |
| 8 εισηλθεν δε θηρια υπο σκεπην ησυχασαν δε επι κοιτης | 8 ܘܬܥܘܠ ܚܝܘܬܐ ܒܟܡܐܢܐ ܘܬܫܪܐ ܒܡܪܒܘܥܝܬܗ̇ |
| 9 εκ ταμιειων επερχονται διναι απο δε ακρωτηριων ψυχος | 9 ܡܢ ܬܘ̈ܘܢܐ ܬܐܬܐ ܟܘܟܝܬܐ ܘܡܢ ܙܪܝܦܬܐ ܩܘܪܫܐ |
| 10 και απο πνοης ισχυρου δωσει παγος οιακιζει δε το υδωρ ως εαν βουληται | 10 ܘܡܢ ܢܫܡܬܗ ܕܐܠܗܐ ܢܬܝܗܒ ܓܠܝܕܐ ܘܣܘܓܐܐ ܕܡ̈ܝܐ ܡܚܬ |
| 11 και εκλεκτον καταπλασσει νεφελη διασκορπιει νεφος φως αυτου | 11 ܘܪܟܝܟܐܝܬ ܡܬܡܬ̈ܚܢ ܥܢ̈ܢܐ ܘܦܪܣ ܥܢ̈ܢܐ ܕܢܘܗܪܗ |
| 12 και αυτος κυκλωματα διαστρεψει εν θεεβουλαθω εις εργα αυτων παντα οσα αν εντειληται αυτοις ταυτα συντετακται παρ' αυτου επι της γης | 12 ܘܗܘ ܡܬܟܪܟ ܘܡܬܗܦܟ ܠܡܥܒܕ ܡܚܫ̈ܒܢ ܟܠ ܕܦ̇ܩܕ ܠܗܘܢ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܬܒܝܠ ܐܪܥܗ |
| 13 εαν εις παιδειαν εαν εις την γην αυτου εαν εις ελεος ευρησει αυτον | 13 ܐܢ ܠܫ̈ܠܝܛܢܐ ܘܐܢ ܠܐܪܥܐ ܘܐܢ ܠܚܣܝܕܐ ܕܡܫܬܟܚ ܒܗ̇ |
| 14 ενωτιζου ταυτα ιωβ στηθι νουθετου δυναμιν κυριου | 14 ܨܘܬ ܗܕܐ ܐܝܘܒ ܘܫܡܥ ܘܐܬܒܝܢ ܬܕܡܪ̈ܬܗ ܕܐܠܗܐ |
| 15 οιδαμεν οτι ο θεος εθετο εργα αυτου φως ποιησας εκ σκοτους | 15 ܗܐ ܝ̇ܕܥ ܐܢܬ ܡܕܡ ܕܣܡ ܐܠܗܐ ܥܠܝܗܘܢ ܘܓܠܐ ܢܘܗܪܐ ܕܥܢ̈ܢܘܗܝ |
| 16 επισταται δε διακρισιν νεφων εξαισια δε πτωματα πονηρων | 16 ܝ̇ܕܥ ܐܢܬ ܡܦܩܐ ܕܥܢ̈ܢܐ ܘܬܕܡܪ̈ܬܐ ܕܕܠܐ ܡܘܡ ܒܐܝܕܥܬܐ |
| 17 σου δε η στολη θερμη ησυχαζεται δε επι της γης | 17 ܠܒ̈ܘܫܝܟ ܢܚܡܘܢ ܘܬܫ̇ܢܐ ܐܪܥܐ ܡܢ ܬܝܡܢܐ |
| 18 στερεωσεις μετ' αυτου εις παλαιωματα ισχυραι ως ορασις επιχυσεως | 18 ܘܬܪܩܘܥ ܥܡܗ ܠܪܩܝܥܐ ܬܩܝܦܐ ܠܡܣܡܟܘ ܐܟܚܕܐ |
| 19 δια τι διδαξον με τι ερουμεν αυτω και παυσωμεθα πολλα λεγοντες | 19 ܐܘܕܥܝܢܝ ܡܢܐ ܐܡܪ ܠܗ ܘܠܐ ܢܣܬܬܪ ܡܢ ܩܕܡ ܚܫܘܟܐ |
| 20 μη βιβλος η γραμματευς μοι παρεστηκεν ινα ανθρωπον εστηκως κατασιωπησω | 20 ܘܐܫܬܥܐ ܠܗ ܡܕܡ ܕܐܡܪ ܘܐܢ ܢܐܡܪ ܓܒܪܐ ܢܬܒܠܥ |
| 21 πασιν δ' ουχ ορατον το φως τηλαυγες εστιν εν τοις παλαιωμασιν ωσπερ το παρ' αυτου επι νεφων | 21 ܘܗܫܐ ܠܐ ܚܙܘ ܢܘܗܪܐ ܢܗܝܪ ܗܘ ܒܪܩܝܥܐ ܕܫܡܝܐ ܘܪܘܚܐ ܬܥܒܪ ܘܬܕܟܐ ܐܢܘܢ |
| 22 απο βορρα νεφη χρυσαυγουντα επι τουτοις μεγαλη η δοξα και τιμη παντοκρατορος | 22 ܡܢ ܓܪܒܝܐ ܕܗܒܐ ܢܐܬܐ ܘܡܢ ܐܠܗܐ ܢܘܗܪܐ ܚܣܝܢܐ |
| 23 και ουχ ευρισκομεν αλλον ομοιον τη ισχυι αυτου ο τα δικαια κρινων ουκ οιει επακουειν αυτον | 23 ܣܓܝ ܚܝܠܐ ܘܕܝܢܐ ܘܪܒ ܙܟܝ̈ܝܢ ܠܐ ܢܥܢܐ |
| 24 διο φοβηθησονται αυτον οι ανθρωποι φοβηθησονται δε αυτον και οι σοφοι καρδια | 24 ܡܛܠ ܗܢܐ ܢܕܚܠܘܢ ܐܢ̈ܫܝܢ ܘܢܙܘܥܘܢ ܡܢܗ ܟܠܗܘܢ ܚ̈ܟܝܡܝ ܠܒܐ |
