ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α´ - 1 Maccabei - Maccabees I 7

Torna indietro

Septuaginta - Nestle-Aland	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ ετους ενος και πεντηκοστου και εκατοστου εξηλθεν δημητριος ο του σελευκου εκ ρωμης και ανεβη συν ανδρασιν ολιγοις εις πολιν παραθαλασσιαν και εβασιλευσεν εκει	¹ cf2En la cent cinquante-unième année, Démétrius, fils de Séleucus, sortit de la ville de Rome, monta avec un petit nombre d'hommes dans une ville maritime, et y régna.
² και εγενετο ως εισεπορευετο εις οικον βασιλειας πατερων αυτου και συνελαβον αι δυναμεις τον αντιοχον και τον λυσιαν αγαγειν αυτους αυτω	² Et il arriva, lorsqu'il fut entré dans la maison du royaume de ses pères, que l'armée se saisit d'Antiochus et de Lysias, pour les lui conduire (amener à Démétrius).
³ και εγνωσθη αυτω το πραγμα και ειπεν μη μοι δειξητε τα προσωπα αυτων	³ Lorsque la chose fut connue de lui, il dit: Ne me faites pas voir leur visage.
⁴ και απεκτειναν αυτους αι δυναμεις και εκαθισεν δημητριος επι θρονου βασιλειας αυτου	⁴ L'armée les tua, et Démétrius s'assit sur le trône de son royaume.
⁵ και ηλθον προς αυτον παντες ανδρες ανομοι και ασεβεις εξ ισραηλ και αλκιμος ηγειτο αυτων βουλομενος ιερατευειν	⁵ Alors des hommes iniques et impies d'Israël vinrent le trouver, avec Alcime, leur chef, qui voulait être grand-prêtre ;
⁶ και κατηγορησαν του λαου προς τον βασιλεα λεγοντες απωλεσεν ιουδας και οι αδελφοι αυτου παντας τους φιλους σου και ημας εσκορπισεν απο της γης ημων	⁶ et ils accusèrent le peuple auprès du roi, en disant : Judas et ses frères ont fait périr tous tes (vos) amis, et il nous a chassés de notre pays.
⁷ νυν ουν αποστειλον ανδρα ω πιστευεις και πορευθεις ιδετω την εξολεθρευσιν πασαν ην εποιησεν ημιν και τη χωρα του βασιλεως και κολασατω αυτους και παντας τους επιβοηθουντας αυτοις	⁷ Envoie donc maintenant un homme en qui tu aies confiance, afin qu'il aille et qu'il voie toute la ruine qu'il a amenée sur nous et sur les provinces du roi, et qu'il punisse tous ses amis et leurs auxiliaires.
⁸ και επελεξεν ο βασιλευς τον βακχιδην των φιλων του βασιλεως κυριευοντα εν τω περαν του ποταμου και μεγαν εν τη βασιλεια και πιστον τω βασιλει	⁸ Et le roi choisit parmi ses amis Bacchidés, qui commandait au delà du fleuve, grand dans le royaume, et fidèle au roi.
⁹ και απεστειλεν αυτον και αλκιμον τον ασεβη και εστησεν αυτω την ιερωσυνην και ενετειλατο αυτω ποιησαι την εκδικησιν εν τοις υιοις ισραηλ	⁹ Il l'envoya pour voir la ruine qu'avait opérée Judas; puis il établit grand prêtre l'impie Alcime, et lui ordonna de tirer vengeance des enfants d'Israël.
¹⁰ και απηρον και ηλθον μετα δυναμεως πολλης εις γην ιουδα και απεστειλεν αγγελους προς ιουδαν και τους αδελφους αυτου λογοις ειρηνικοις μετα δολου	¹⁰ Ils se levèrent, et vinrent avec une grande armée dans le pays de Juda, et ils envoyèrent des messagers vers Judas et vers ses frères, avec des paroles de paix, pour les tromper.
¹¹ και ου προσεσχον τοις λογοις αυτων ειδον γαρ οτι ηλθαν μετα δυναμεως πολλης	¹¹ Mais ils ne firent pas attention à leurs discours, voyant qu'ils étaient venus avec une grande armée.
¹² και επισυνηχθησαν προς αλκιμον και βακχιδην συναγωγη γραμματεων εκζητησαι δικαια	¹² Cependant un groupe de scribes se réunit auprès d'Alcime et de Bacchidès, pour chercher ce qui était juste.
¹³ και πρωτοι οι ασιδαιοι ησαν εν υιοις ισραηλ και επεζητουν παρ' αυτων ειρηνην	¹³ Au premier rang se trouvaient les Assidéens, qui faisaient partie des enfants d'Israël ; et ils leur demandaient la paix.
¹⁴ ειπον γαρ ανθρωπος ιερευς εκ σπερματος ααρων ηλθεν εν ταις δυναμεσιν και ουκ αδικησει ημας	¹⁴ Car ils disaient : C'est un prêtre de la race d'Aaron qui est venu (à nous) ; il ne nous trompera pas.
¹⁵ και ελαλησεν μετ' αυτων λογους ειρηνικους και ωμοσεν αυτοις λεγων ουκ εκζητησομεν υμιν κακον και τοις φιλοις υμων	¹⁵ Il (Et Alcime) leur proféra des paroles de paix, et leur dit avec serment : Nous ne vous ferons pas de mal, non plus qu'à vos amis.
¹⁶ και ενεπιστευσαν αυτω και συνελαβεν εξ αυτων εξηκοντα ανδρας και απεκτεινεν αυτους εν ημερα μια κατα τον λογον ον εγραψεν αυτον	¹⁶ (Et) Ils le crurent ; mais il fit saisir soixante d'entre eux, et il les fit mourir en un même jour, selon la parole qui est écrite :
¹⁷ σαρκας οσιων σου και αιμα αυτων εξεχεαν κυκλω ιερουσαλημ και ουκ ην αυτοις ο θαπτων	¹⁷ Les chairs de vos saints et leur sang, ils les ont répandus autour de Jérusalem, et il n'y avait personne pour les ensevelir.
¹⁸ και επεπεσεν αυτων ο φοβος και ο τρομος εις παντα τον λαον οτι ειπον ουκ εστιν εν αυτοις αληθεια και κρισις παρεβησαν γαρ την στασιν και τον ορκον ον ωμοσαν	¹⁸ La crainte et la frayeur (l'épouvante) s'emparèrent de tout le peuple, et ils disaient : Il n'y a ni vérité ni justice parmi eux ; car ils ont violé la parole donnée et le serment qu'ils avaient fait.
¹⁹ και απηρεν βακχιδης απο ιερουσαλημ και παρενεβαλεν εν βηθζαιθ και απεστειλεν και συνελαβεν πολλους απο των μετ' αυτου αυτομολησαντων ανδρων και τινας του λαου και εθυσεν αυτους εις το φρεαρ το μεγα	¹⁹ Bacchidès partit alors de Jérusalem, et alla camper près de Bethzécha ; et il envoya saisir un grand nombre de ceux qui avaient quitté son parti, et égorgea quelques-uns du peuple, puis il les jeta dans un grand puits.
²⁰ και κατεστησεν την χωραν τω αλκιμω και αφηκεν μετ' αυτου δυναμιν του βοηθειν αυτω και απηλθεν βακχιδης προς τον βασιλεα	²⁰ Il confia le pays à Alcime, et il lui laissa des troupes pour le soutenir; puis Bacchidès revint auprès du roi.
²¹ και ηγωνισατο αλκιμος περι της αρχιερωσυνης	²¹ Cependant Alcime agissait beaucoup en faveur de son pontificat suprême;
²² και συνηχθησαν προς αυτον παντες οι ταρασσοντες τον λαον αυτων και κατεκρατησαν γην ιουδα και εποιησαν πληγην μεγαλην εν ισραηλ	²² et tous ceux qui troublaient leur peuple s'assemblèrent auprès de lui, se rendirent maîtres du pays de Juda, et causèrent de grands maux dans Israël.
²³ και ειδεν ιουδας πασαν την κακιαν ην εποιησεν αλκιμος και οι μετ' αυτου εν υιοις ισραηλ υπερ τα εθνη	²³ Judas vit tous les maux qu'Alcime et ceux qui étaient avec lui avaient fait aux enfants d'Israël, beaucoup plus que les nations;
²⁴ και εξηλθεν εις παντα τα ορια της ιουδαιας κυκλοθεν και εποιησεν εκδικησιν εν τοις ανδρασιν τοις αυτομολησασιν και ανεσταλησαν του εκπορευεσθαι εις την χωραν	²⁴ et ils parcourut tout le territoire de la Judée, et tira vengeance des déserteurs; et ils cessèrent dès lors de faire des incursions dans le pays.
²⁵ ως δε ειδεν αλκιμος οτι ενισχυσεν ιουδας και οι μετ' αυτου και εγνω οτι ου δυναται υποστηναι αυτους και επεστρεψεν προς τον βασιλεα και κατηγορησεν αυτων πονηρα	²⁵ Mais Alcime vit que Judas et ceux qui étaient avec lui étaient les plus forts, et reconnut qu'il ne pouvait leur résister, et il retourna auprès du roi et les accusa de crimes nombreux.
²⁶ και απεστειλεν ο βασιλευς νικανορα ενα των αρχοντων αυτου των ενδοξων και μισουντα και εχθραινοντα τω ισραηλ και ενετειλατο αυτω εξαραι τον λαον	²⁶ Alors le roi envoya Nicanor, l'un de ses princes les plus nobles, qui était très hostile à Israël, et lui commanda de perdre ce peuple.
²⁷ και ηλθεν νικανωρ εις ιερουσαλημ δυναμει πολλη και απεστειλεν προς ιουδαν και τους αδελφους αυτου μετα δολου λογοις ειρηνικοις λεγων	²⁷ Nicanor vint donc à Jérusalem avec une grande armée, et il députa vers Judas et ses frères, avec des paroles de paix pour les tromper,
²⁸ μη εστω μαχη ανα μεσον εμου και υμων ηξω εν ανδρασιν ολιγοις ινα ιδω υμων τα προσωπα μετ' ειρηνης	²⁸ disant: Qu'il n'y ait pas de combat entre vous et moi. Je viendrai avec un petit nombre d'hommes, pour voir vos visages en paix.
²⁹ και ηλθεν προς ιουδαν και ησπασαντο αλληλους ειρηνικως και οι πολεμιοι ετοιμοι ησαν εξαρπασαι τον ιουδαν	²⁹ Il vint auprès de Judas, et ils se saluèrent l'un l'autre pacifiquement ; mais (et) les ennemis étaient prêts à se saisir de Judas.
³⁰ και εγνωσθη ο λογος τω ιουδα οτι μετα δολου ηλθεν επ' αυτον και επτοηθη απ' αυτου και ουκ εβουληθη ετι ιδειν το προσωπον αυτου	³⁰ Judas apprit qu'il était venu à lui pour le surprendre; et ayant eu peur de lui, il ne voulut pas le voir davantage.
³¹ και εγνω νικανωρ οτι απεκαλυφθη η βουλη αυτου και εξηλθεν εις συναντησιν τω ιουδα εν πολεμω κατα χαφαρσαλαμα	³¹ Nicanor sut que son dessein avait été découvert, et il marcha au combat contre Judas, près de Capharsalama.
³² και επεσον των παρα νικανορος ωσει πεντακοσιοι ανδρες και εφυγον εις την πολιν δαυιδ	³² Et près de cinq mille hommes de l'armée de Nicanor tombèrent, et le reste s'enfuit dans la cité de David.
³³ και μετα τους λογους τουτους ανεβη νικανωρ εις ορος σιων και εξηλθον απο των ιερεων εκ των αγιων και απο των πρεσβυτερων του λαου ασπασασθαι αυτον ειρηνικως και δειξαι αυτω την ολοκαυτωσιν την προσφερομενην υπερ του βασιλεως	³³ Après cela Nicanor monta sur la montagne de Sion, et quelques-uns des prêtres sortirent pour le saluer avec un esprit de paix, et pour lui montrer les holocaustes qui étaient offerts pour le roi.
³⁴ και εμυκτηρισεν αυτους και κατεγελασεν αυτων και εμιανεν αυτους και ελαλησεν υπερηφανως	³⁴ Mais il les méprisa, en les raillant ; il profana le temple (il les traita comme des hommes profanes), et parla avec orgueil ;
³⁵ και ωμοσεν μετα θυμου λεγων εαν μη παραδοθη ιουδας και η παρεμβολη αυτου εις χειρας μου το νυν και εσται εαν επιστρεψω εν ειρηνη εμπυριω τον οικον τουτον και εξηλθεν μετα θυμου μεγαλου	³⁵ et il jura avec colère, en disant: Si Judas n'est pas livré entre mes mains avec son armée, aussitôt que je serai revenu victorieux, je brûlerai cette maison. Et il s'en alla plein de colère.
³⁶ και εισηλθον οι ιερεις και εστησαν κατα προσωπον του θυσιαστηριου και του ναου και εκλαυσαν και ειπον	³⁶ Alors les prêtres entrèrent, et se tinrent en face de l'autel et du temple, et ils dirent en pleurant:
³⁷ συ εξελεξω τον οικον τουτον επικληθηναι το ονομα σου επ' αυτου ειναι οικον προσευχης και δεησεως τω λαω σου	³⁷ Seigneur, Vous avez choisi cette maison afin que Votre nom y fût invoqué, et qu'elle fût une maison de prière et de supplication pour Votre peuple.
³⁸ ποιησον εκδικησιν εν τω ανθρωπω τουτω και εν τη παρεμβολη αυτου και πεσετωσαν εν ρομφαια μνησθητι των δυσφημιων αυτων και μη δως αυτοις μονην	³⁸ Tirez vengeance de cet homme et de son armée, et qu'ils tombent sous le glaive. Souvenez-Vous de leurs blasphèmes, et ne leur permettez pas de subsister.
³⁹ και εξηλθεν νικανωρ εξ ιερουσαλημ και παρενεβαλεν εν βαιθωρων και συνηντησεν αυτω δυναμις συριας	³⁹ Nicanor sortit de Jérusalem et vint camper près de Béthoron, et l'armée de Syrie vint à sa rencontre.
⁴⁰ και ιουδας παρενεβαλεν εν αδασα εν τρισχιλιοις ανδρασιν και προσηυξατο ιουδας και ειπεν	⁴⁰ Judas campa à Adarsa avec trois mille hommes ; et Judas pria, en disant :
⁴¹ οι παρα του βασιλεως οτε εδυσφημησαν εξηλθεν ο αγγελος σου και επαταξεν εν αυτοις εκατον ογδοηκοντα πεντε χιλιαδας	⁴¹ Ceux qui avaient été envoyés par le roi Sennachérib vous blasphémèrent, Seigneur, et un ange vint et leur tua cent quatre-vingt-cinq mille hommes.
⁴² ουτως συντριψον την παρεμβολην ταυτην ενωπιον ημων σημερον και γνωτωσαν οι επιλοιποι οτι κακως ελαλησεν επι τα αγια σου και κρινον αυτον κατα την κακιαν αυτου	⁴² Ecrasez de même aujourd'hui cette armée en notre présence, afin que les autres sachent que Nicanor a mal parlé de votre sanctuaire (vos lieux saints) ; et jugez-le selon sa malice.
⁴³ και συνηψαν αι παρεμβολαι εις πολεμον τη τρισκαιδεκατη του μηνος αδαρ και συνετριβη η παρεμβολη νικανορος και επεσεν αυτος πρωτος εν τω πολεμω	⁴³ Les armées engagèrent le combat le treizième jour du mois d'Adar ; et les troupes de Nicanor furent défaites, et il tomba lui-même le premier dans le combat.
⁴⁴ ως δε ειδεν η παρεμβολη αυτου οτι επεσεν νικανωρ ριψαντες τα οπλα εφυγον	⁴⁴ Lorsque son armée vit que Nicanor était tombé, ils jetèrent leurs armes et s'enfuirent ;
⁴⁵ και κατεδιωκον αυτους οδον ημερας μιας απο αδασα εως του ελθειν εις γαζηρα και εσαλπιζον οπισω αυτων ταις σαλπιγξιν των σημασιων	⁴⁵ et les Juifs les poursuivirent durant une journée de chemin, depuis Adazer jusqu'à l'entrée de Gazara; et ils sonnèrent des trompettes derrière eux pour donner des signaux.
⁴⁶ και εξηλθον εκ πασων των κωμων της ιουδαιας κυκλοθεν και υπερεκερων αυτους και απεστρεφον ουτοι προς τουτους και επεσον παντες ρομφαια και ου κατελειφθη εξ αυτων ουδε εις	⁴⁶ Et des hommes sortirent de tous les villages de Judée qui étaient aux environs, et les chargèrent avec vigueur ; et ils se tournèrent de nouveau contre eux, et tous tombèrent sous le glaive, et il n'en échappa pas un seul d'entre eux.
⁴⁷ και ελαβον τα σκυλα και την προνομην και την κεφαλην νικανορος αφειλον και την δεξιαν αυτου ην εξετεινεν υπερηφανως και ηνεγκαν και εξετειναν παρα τη ιερουσαλημ	⁴⁷ Ils prirent leurs dépouilles comme butin, et ils coupèrent la tête de Nicanor, et sa main droite, qu'il avait étendue insolemment (contre le temple) ; ils les apportèrent, et les suspendirent en face (à la vue) de Jérusalem.
⁴⁸ και ηυφρανθη ο λαος σφοδρα και ηγαγον την ημεραν εκεινην ημεραν ευφροσυνης μεγαλην	⁴⁸ Le peuple se réjouit beaucoup, et ils passèrent ce jour dans une grande joie.
⁴⁹ και εστησαν του αγειν κατ' ενιαυτον την ημεραν ταυτην τη τρισκαιδεκατη του αδαρ	⁴⁹ On ordonna que ce jour serait célébré tous les ans, le treizième jour du mois d'adar.
⁵⁰ και ησυχασεν η γη ιουδα ημερας ολιγας	⁵⁰ Et le pays de Juda demeura en repos pendant un petit nombre de jours.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati