| 1 υιε φυλασσε εμους λογους τας δε εμας εντολας κρυψον παρα σεαυτω [1α] υιε τιμα τον κυριον και ισχυσεις πλην δε αυτου μη φοβου αλλον | 1 Meu filho, guarda minhas palavras, conserva contigo meus preceitos. Observa meus mandamentos e viverás. |
| 2 φυλαξον εμας εντολας και βιωσεις τους δε εμους λογους ωσπερ κορας ομματων | 2 Guarda meus ensinamentos como a pupila de teus olhos. |
| 3 περιθου δε αυτους σοις δακτυλοις επιγραψον δε επι το πλατος της καρδιας σου | 3 Traze-os ligados aos teus dedos, grava-os em teu coração. |
| 4 ειπον την σοφιαν σην αδελφην ειναι την δε φρονησιν γνωριμον περιποιησαι σεαυτω | 4 Dize à sabedoria: Tu és minha irmã, e chama a inteligência minha amiga, |
| 5 ινα σε τηρηση απο γυναικος αλλοτριας και πονηρας εαν σε λογοις τοις προς χαριν εμβαληται | 5 para que elas te guardem da mulher alheia, da estranha que tem palavras lúbricas. |
| 6 απο γαρ θυριδος εκ του οικου αυτης εις τας πλατειας παρακυπτουσα | 6 Estava eu atrás da janela de minha casa, olhava por entre as grades. |
| 7 ον αν ιδη των αφρονων τεκνων νεανιαν ενδεη φρενων | 7 Vi entre os imprudentes, entre os jovens, um adolescente incauto: |
| 8 παραπορευομενον παρα γωνιαν εν διοδοις οικων αυτης | 8 passava ele na rua perto da morada de uma destas mulheres e entrava na casa dela. |
| 9 και λαλουντα εν σκοτει εσπερινω ηνικα αν ησυχια νυκτερινη η και γνοφωδης | 9 Era ao anoitecer, na hora em que surge a obscuridade da noite. |
| 10 η δε γυνη συναντα αυτω ειδος εχουσα πορνικον η ποιει νεων εξιπτασθαι καρδιας | 10 Eis que uma mulher sai-lhe ao encontro, ornada como uma prostituta e o coração dissimulado. |
| 11 ανεπτερωμενη δε εστιν και ασωτος εν οικω δε ουχ ησυχαζουσιν οι ποδες αυτης | 11 Inquieta e impaciente, seus pés não podem parar em casa; |
| 12 χρονον γαρ τινα εξω ρεμβεται χρονον δε εν πλατειαις παρα πασαν γωνιαν ενεδρευει | 12 umas vezes na rua, outras na praça, em todos os cantos ela está de emboscada. |
| 13 ειτα επιλαβομενη εφιλησεν αυτον αναιδει δε προσωπω προσειπεν αυτω | 13 Abraça o jovem e o beija, e com um semblante descarado diz-lhe: |
| 14 θυσια ειρηνικη μοι εστιν σημερον αποδιδωμι τας ευχας μου | 14 Tinha que oferecer sacrifícios pacíficos, hoje cumpri meu voto. |
| 15 ενεκα τουτου εξηλθον εις συναντησιν σοι ποθουσα το σον προσωπον ευρηκα σε | 15 Por isso saí ao teu encontro para te procurar! E achei-te! |
| 16 κειριαις τετακα την κλινην μου αμφιταποις δε εστρωκα τοις απ' αιγυπτου | 16 Ornei minha cama com tapetes, com estofos recamados de rendas do Egito. |
| 17 διερραγκα την κοιτην μου κροκω τον δε οικον μου κινναμωμω | 17 Perfumei meu leito com mirra, com aloés e cinamomo. |
| 18 ελθε και απολαυσωμεν φιλιας εως ορθρου δευρο και εγκυλισθωμεν ερωτι | 18 Vem! Embriaguemo-nos de amor até o amanhecer, desfrutemos as delícias da voluptuosidade; |
| 19 ου γαρ παρεστιν ο ανηρ μου εν οικω πεπορευται δε οδον μακραν | 19 pois o marido não está em casa: partiu para uma longa viagem, |
| 20 ενδεσμον αργυριου λαβων εν χειρι αυτου δι' ημερων πολλων επανηξει εις τον οικον αυτου | 20 levou consigo uma bolsa cheia de dinheiro e só voltará lá pela lua cheia. |
| 21 απεπλανησεν δε αυτον πολλη ομιλια βροχοις τε τοις απο χειλεων εξωκειλεν αυτον | 21 Seduziu-o à força de palavras e arrastou-o com as lisonjas de seus lábios. |
| 22 ο δε επηκολουθησεν αυτη κεπφωθεις ωσπερ δε βους επι σφαγην αγεται και ωσπερ κυων επι δεσμους | 22 Põe-se ele logo a segui-la, como um boi que é levado ao matadouro, como um cervo que se lança nas redes, |
| 23 η ως ελαφος τοξευματι πεπληγως εις το ηπαρ σπευδει δε ωσπερ ορνεον εις παγιδα ουκ ειδως οτι περι ψυχης τρεχει | 23 até que uma flecha lhe traspassa o fígado, como o pássaro que se precipita para o laço sem saber que se trata dum perigo para sua vida. |
| 24 νυν ουν υιε ακουε μου και προσεχε ρημασιν στοματος μου | 24 E agora, meus filhos, ouvi-me, prestai atenção às minhas palavras. |
| 25 μη εκκλινατω εις τας οδους αυτης η καρδια σου | 25 Que vosso coração não se deixe arrastar para seguir essa mulher, nem vos extravieis em suas veredas, |
| 26 πολλους γαρ τρωσασα καταβεβληκεν και αναριθμητοι εισιν ους πεφονευκεν | 26 porque numerosos são os feridos por ela e considerável é a multidão de suas vítimas. |
| 27 οδοι αδου ο οικος αυτης καταγουσαι εις τα ταμιεια του θανατου | 27 Sua casa é o caminho da região dos mortos, que conduz às entranhas da morte. |