| 1 Szymon, syn Oniasza, arcykapłan, za życia swego poprawił dom Pański, a za dni swoich wzmocnił świątynię. | 1 Simon, fils d'Onias, grand prêtre, a consolidé pendant sa vie la maison du Seigneur, et durant ses jours il a fortifié le temple. |
| 2 On zbudował mur podwójnie wysoki i wysoką podporę muru świątyni. | 2 C'est lui qui éleva les fondements du temple, le double bâtiment et les hautes murailles du sanctuaire. |
| 3 Za dni jego został wykuty zbiornik na wodę, sadzawka - której obwód jest jak morze. | 3 De son temps, l'eau coula dans les réservoirs, qui furent extraordinairement remplis comme la mer d'airain. |
| 4 On myślał o swoim ludzie, aby go ustrzec przed upadkiem, umocnił przeto miasto na czas oblężenia. | 4 Il prit soin de son peuple, et le déliivra de la ruine. |
| 5 Jakże wspaniale wyglądał, gdy wracał do ludu, przy wyjściu z Domu Zasłony. | 5 Il fut assez puissant pour agrandir la ville; il s'est acquis de la gloire par ses relations avec le peuple, et il élargit l'entrée du temple et du parvis. |
| 6 Jak gwiazda zaranna pośród chmur, jak księżyc w pełni w dniach świątecznych, | 6 Il a brillé durant sa vie comme l'étoile du matin au milieu des nuages, et comme la lune dans son plein; |
| 7 jak słońce świecące na przybytek Najwyższego, jak tęcza wspaniale błyszcząca w chmurach, | 7 il a resplendi dans le temple de Dieu comme un soleil éclatant. |
| 8 jak kwiat róży na wiosnę, jak lilie przy źródle, jak młody las Libanu w dniach letnich, | 8 Il était comme l'arc-en-ciel qui brille dans les nuées lumineuses, et comme la fleur des rosiers aux jours du printemps, et comme les lis qui sont au bord des eaux, et comme l'encens qui répand son odeur aux jours de l'été, |
| 9 jak ogień i kadzidło w kadzielnicy, jak naczynie szczerozłote, ozdobione drogimi kamieniami wszelkiego rodzaju, | 9 comme la flamme qui étincelle, et comme l'encens qui brûle dans le feu, |
| 10 jak drzewo oliwne, pokryte owocami, jak cyprys wznoszący się do chmur. | 10 comme un vase d'or massif, orné de toute sorte de pierres précieuses, |
| 11 Kiedy przywdziewał zaszczytną szatę i brał na siebie wspaniałe ozdoby, kiedy wstępował do ołtarza Pana, napełniał chwałą obręb przybytku; | 11 comme un olivier qui pousse ses rejetons, et comme un cyprès qui s'élève en haut, lorsqu'il prenait sa robe de gloire, et qu'il se revêtait avec une splendeur parfaite. |
| 12 a kiedy przyjmował z rąk kapłanów części ofiarne, sam stojąc przy ognisku ołtarza, wokół niego stał wieniec braci, jak gałęzie cedrów na Libanie; otaczali go jak pnie palmowe - | 12 En montant au saint autel, il faisait étinceler ses saints vêtements. |
| 13 wszyscy synowie Aarona w swej chwale. Ofiara Pana była w ich rękach, wobec całego zgromadzenia Izraela - | 13 Il recevait les membres des victimes de la main des prêtres, et se tenait debout près de l'autel; et autour de lui ses frères formaient une couronne, comme les cèdres plantés sur le mont Liban; |
| 14 aż do zakończenia pełnił on służbę Bożą przy ołtarzach, aby uświetnić ofiarę Najwyższego, Wszechmogącego. | 14 ils se tenaient autour de lui comme les branches d'un palmier, et tous les fils d'Aaron étaient dans leur gloire. |
| 15 Wyciągał rękę nad czarę, ofiarował trochę z krwi winnego grona, wylewał ją na podstawę ołtarza, na przyjemną woń Najwyższemu, Królowi nad wszystkim. | 15 L'oblation destinée au Seigneur était dans leurs mains, devant toute l'assemblée d'Israël; et pour achever le sacrifice à l'autel, et pour honorer l'oblation du Roi très haut, |
| 16 Wtedy odzywali się synowie Aarona i grali na kutych trąbach, grzmieli donośnym głosem na pamiątkę przed Najwyższym. | 16 il étendait sa main vers la libation, et répandait le sang du raisin. |
| 17 Cały lud wspólnie spieszył i padał na twarz na ziemię, aby oddać pokłon Panu swojemu, Wszechmogącemu, Najwyższemu Bogu. | 17 Il le versait au pied de l'autel comme un divin parfum pour le Prince très haut. |
| 18 Śpiewacy wychwalali Go swoimi głosami i potężnym echem płynęła miła melodia. | 18 Alors les fils d'Aaron jetaient des cris et sonnaient de leurs trompettes battues au marteau, et ils faisaient retentir de grandes clameurs devant Dieu. |
| 19 Lud prosił Pana Najwyższego w modlitwie przed Miłosiernym, aż się skończyły wspaniałe obrzędy Pana i doprowadzono do końca Jego świętą służbę. | 19 Alors tout le peuple se hâtait de se prosterner le visage contre terre, pour adorer le Seigneur son Dieu, et pour adresser ses prières au Dieu très haut et tout-puissant. |
| 20 Wtedy on schodząc, wyciągał swe ręce nad całym zgromadzeniem synów Izraela, aby dać swymi wargami błogosławieństwo Pana, i by się radować Jego imieniem. | 20 Et les chantres Le célébraient de leurs voix, et dans ce vaste édifice retentissait une mélodie pleine de suavité. |
| 21 Po raz drugi lud padał na twarz, by przyjąć błogosławieństwo od Najwyższego. | 21 Et le peuple offrait sa prière au Seigneur très haut, jusqu'à ce que les rites en l'honneur du Seigneur fussent achevés, et qu'ils eussent rempli toutes leurs fonctions. |
| 22 A teraz błogosławcie Boga całego stworzenia, który wszędzie czyni wielkie rzeczy, który od łona matczynego wywyższa dni nasze, który z nami postępuje według swego miłosierdzia. | 22 Alors le grand prêtre descendant de l'autel élevait ses mains sur toute l'assemblée des enfants d'Israël, pour rendre gloire à Dieu par ses lèvres, et pour se glorifier en Son nom; |
| 23 Niech nam da radość serca, niech nastanie za dni naszych pokój w Izraelu - po wieczne czasy, | 23 et il renouvelait sa prière, voulant manifester la puissance de Dieu. |
| 24 aby miłosierdzie Jego trwało wiernie z nami i by nas wybawił za dni naszych. | 24 Et priez maintenant le Dieu de toutes les créatures, qui a fait de grandes choses dans toute la terre, qui a multiplié nos jours depuis le sein de notre mère, et qui a agi envers nous selon Sa miséricorde. |
| 25 Dusza moja nie znosi dwóch narodów, a trzeci nie jest narodem: | 25 Qu'Il nous donne la joie du coeur, et que pendant nos jours et à jamais Il fasse fleurir la paix dans Israël; |
| 26 mieszkający na górze Samarii, Filistyni, i głupi naród, przebywający w Sychem. | 26 afin qu'Israël croie que la miséricorde de Dieu est avec nous, et qu'Il nous délivre en Son jour. |
| 27 Naukę mądrości i rozumu spisałem w tej księdze, ja Jezus, syn Syracha, syna Eleazara, jerozolimczyk, który mądrość serca mego wylałem jak obfity deszcz. | 27 Il y a deux nations que mon âme déteste, et la troisième que je hais n'est pas une nation: |
| 28 Szczęśliwy, kto będzie zajmował się tymi rzeczami, a kto włoży je do serca swego, stanie się mądrym, | 28 ceux qui demeurent sur le mont Séir, et les Philistins, et le peuple insensé qui habite dans Sichem. |
| 29 a jeśli tak postąpi, we wszystkim sobie poradzi, ponieważ światło Pana będzie jego drogowskazem. | 29 Jésus, fils de Sirach, de Jérusalem, a écrit dans ce livre des instructions de sagesse et de science, et il y a répandu la sagesse de son coeur. |
| 30 Heureux celui qui s'applique à ces biens; celui qui les met dans son coeur sera toujours sage. |
| 31 Car, s'il fait ces choses, il sera capable de tout, parce que la lumière de Dieu conduira ses pas. |
