| 1 Pan stworzył człowieka z ziemi i znów go jej zwróci. | 1 κυριος εκτισεν εκ γης ανθρωπον και παλιν απεστρεψεν αυτον εις αυτην |
| 2 Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni, oraz dał im władzę nad tym wszystkim, co jest na niej. | 2 ημερας αριθμου και καιρον εδωκεν αυτοις και εδωκεν αυτοις εξουσιαν των επ' αυτης |
| 3 Przyodział ich w moc podobną do swojej i uczynił ich na swój obraz. | 3 καθ' εαυτον ενεδυσεν αυτους ισχυν και κατ' εικονα αυτου εποιησεν αυτους |
| 4 Uczynił ich groźnymi dla wszystkiego stworzenia, aby panowali nad zwierzętami i ptactwem. | 4 εθηκεν τον φοβον αυτου επι πασης σαρκος και κατακυριευειν θηριων και πετεινων |
| 5 Otrzymali używanie pięciu władz Pana, jako szósty darował im po części umysł, a jako siódmy - rozum tłumaczący użycie władz Jego. | 5 - |
| 6 Dał im wolną wolę, język i oczy, uszy i serce zdolne do myślenia. | 6 διαβουλιον και γλωσσαν και οφθαλμους ωτα και καρδιαν εδωκεν διανοεισθαι αυτοις |
| 7 Napełnił ich wiedzą i rozumem, o złu i dobru ich pouczył. | 7 επιστημην συνεσεως ενεπλησεν αυτους και αγαθα και κακα υπεδειξεν αυτοις |
| 8 Położył oko swoje w ich sercu, aby im pokazać wielkość swoich dzieł. | 8 εθηκεν τον οφθαλμον αυτου επι τας καρδιας αυτων δειξαι αυτοις το μεγαλειον των εργων αυτου |
| 9 I dał im przez wieki chełpić się swoimi dziwami. | 9 - |
| 10 Imię świętości wychwalać będą i wielkość Jego dzieł opowiadać. | 10 και ονομα αγιασμου αινεσουσιν ινα διηγωνται τα μεγαλεια των εργων αυτου |
| 11 Dodał im wiedzy i prawo życia dał im w dziedzictwo. | 11 προσεθηκεν αυτοις επιστημην και νομον ζωης εκληροδοτησεν αυτοις |
| 12 Przymierze wieczne zawarł z nimi i objawił im swoje prawa. | 12 διαθηκην αιωνος εστησεν μετ' αυτων και τα κριματα αυτου υπεδειξεν αυτοις |
| 13 Wielkość majestatu widziały ich oczy i uszy ich słyszały okazałość Jego głosu. | 13 μεγαλειον δοξης ειδον οι οφθαλμοι αυτων και δοξαν φωνης αυτου ηκουσεν το ους αυτων |
| 14 Rzekł im: Trzymajcie się z dala od wszelkiej niesprawiedliwości! I dał każdemu przykazania co do jego bliźniego. | 14 και ειπεν αυτοις προσεχετε απο παντος αδικου και ενετειλατο αυτοις εκαστω περι του πλησιον |
| 15 Przed Nim są zawsze ich drogi, nie skryją się przed Jego oczami. | 15 αι οδοι αυτων εναντιον αυτου δια παντος ου κρυβησονται απο των οφθαλμων αυτου |
| 16 Ich drogi od młodości prowadzą do złego, i nie zdołali uczynić swych serc cielesnymi zamiast kamiennych. | 16 - |
| 17 Dla każdego narodu ustanowił rządcę, ale Izrael jest działem Pana. | 17 εκαστω εθνει κατεστησεν ηγουμενον και μερις κυριου ισραηλ εστιν |
| 18 Jego to jako pierworodnego karmi karnością, a udzielając światła miłości nie opuszcza go. | 18 - |
| 19 Wszystko, co czynią, jest przed Nim jak słońce, a oczy Jego są ustawicznie na ich drogach. | 19 απαντα τα εργα αυτων ως ο ηλιος εναντιον αυτου και οι οφθαλμοι αυτου ενδελεχεις επι τας οδους αυτων |
| 20 Przed Nim nie zakryją się złe ich czyny i wszystkie ich grzechy są przed Panem. | 20 ουκ εκρυβησαν αι αδικιαι αυτων απ' αυτου και πασαι αι αμαρτιαι αυτων εναντι κυριου |
| 21 - |
| 22 Jałmużna męża jest u Niego jak pieczęć, a dobrodziejstwa człowieka chowa jak źrenicę oka. | 22 ελεημοσυνη ανδρος ως σφραγις μετ' αυτου και χαριν ανθρωπου ως κορην συντηρησει |
| 23 Potem wreszcie powstanie i odda im, sprawi też, że odpłata każdemu z nich będzie dana. | 23 μετα ταυτα εξαναστησεται και ανταποδωσει αυτοις και το ανταποδομα αυτων εις κεφαλην αυτων αποδωσει |
| 24 Tym zaś, którzy się nawracają, daje drogę powrotu i pociesza tych, którym brakło wytrwałości. | 24 πλην μετανοουσιν εδωκεν επανοδον και παρεκαλεσεν εκλειποντας υπομονην |
| 25 Nawróć się do Pana, porzuć grzechy, błagaj przed obliczem [Jego], umniejsz zgorszenie! | 25 επιστρεφε επι κυριον και απολειπε αμαρτιας δεηθητι κατα προσωπον και σμικρυνον προσκομμα |
| 26 Wróć do Najwyższego, a odwróć się od niesprawiedliwości i miej występek w wielkiej nienawiści! | 26 επαναγε επι υψιστον και αποστρεφε απο αδικιας και σφοδρα μισησον βδελυγμα |
| 27 Któż w Szeolu wielbić będzie Najwyższego, zamiast żyjących, którzy mogą oddawać Mu chwałę? | 27 υψιστω τις αινεσει εν αδου αντι ζωντων και διδοντων ανθομολογησιν |
| 28 Zmarły, jako ten, którego nie ma, nie może składać dziękczynienia, żyjący i zdrowy wychwala Pana. | 28 απο νεκρου ως μηδε οντος απολλυται εξομολογησις ζων και υγιης αινεσει τον κυριον |
| 29 Jakże wielkie jest miłosierdzie Pana i przebaczenie dla tych, którzy się do Niego nawracają, | 29 ως μεγαλη η ελεημοσυνη του κυριου και εξιλασμος τοις επιστρεφουσιν επ' αυτον |
| 30 albowiem ludzie nie wszystko mogą i żaden człowiek nie jest nieśmiertelny. | 30 ου γαρ δυναται παντα ειναι εν ανθρωποις οτι ουκ αθανατος υιος ανθρωπου |
| 31 Cóż bardziej świecącego nad słońce? A przecież i ono ulega zaćmieniu; tak też ciało i krew skłania się do złego. | 31 τι φωτεινοτερον ηλιου και τουτο εκλειπει και πονηρον ενθυμηθησεται σαρξ και αιμα |
| 32 On odbywa przegląd sił nieba wysokiego, a wszyscy ludzie są ziemią i prochem. | 32 δυναμιν υψους ουρανου αυτος επισκεπτεται και ανθρωποι παντες γη και σποδος |
