Pieśń nad Pieśniami 4

Tysiąclecia	Le Sainte Bible Fillion
¹ O jak piękna jesteś, przyjaciółko moja, jakże piękna! Oczy twe jak gołębice za twoją zasłoną. Włosy twe jak stado kóz falujące na górach Gileadu.	¹ Que tu es belle, ô mon amie! que tu es belle! Tes yeux sont comme ceux des colombes, sans ce qui est caché au dedans. Tes cheveux sont comme des troupeaux de chèvres qui sont montées de la montagne de Galaad.
² Zęby twe jak stado owiec strzyżonych, gdy wychodzą z kąpieli: każda z nich ma bliźniaczą, nie brak żadnej.	² Tes dents sont comme des troupeaux de brebis tondues, qui sont montées du lavoir; toutes portent un double fruit, et il n'y en a pas de stérile parmi elles.
³ Jak wstążeczka purpury wargi twe i usta twe pełne wdzięku. Jak okrawek granatu skroń twoja za twoją zasłoną.	³ Tes lèvres sont comme une bandelette d'écarlate, et ta parole est suave. Tes joues sont comme une moitié de grenade, sans ce qui est caché au dedans.
⁴ Szyja twoja jak wieża Dawida, warownie zbudowana; tysiąc tarcz na niej zawieszono, wszystką broń walecznych.	⁴ Ton cou est comme la tour de David, qui est bâtie avec des créneaux, mille boucliers y sont suspendus, toute l'armure des héros.
⁵ Piersi twe jak dwoje koźląt, bliźniąt gazeli, co pasą się pośród lilii.	⁵ Tes deux mamelles sont comme deux faons jumeaux d'une gazelle, qui paissent parmi les lis.
⁶ Nim wiatr wieczorny powieje i znikną cienie, pójdę ku górze mirry, ku pagórkowi kadzidła.	⁶ Jusqu'à ce que le jour se rafraîchisse et que les ombres se dissipent, j'irai à la montagne de la myrrhe et à la colline de l'encens.
⁷ Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie skazy.	⁷ Tu es toute belle, mon amie, et il n'y a pas de tache en toi.
⁸ Z Libanu przyjdź, oblubienico, z Libanu przyjdź i zbliż się! Zstąp ze szczytu Amany, z wierzchołka Seniru i Hermonu, z jaskiń lwów, z gór lampartów.	⁸ Viens du Liban, mon épouse, viens du Liban; viens, tu seras couronnée; du sommet d'Amana, de la cime du Sanir et de l'Hermon, des tanières des lions, des montagnes des léopards.
⁹ Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico, oczarowałaś me serce jednym spojrzeniem twych oczu, jednym paciorkiem twych naszyjników.	⁹ Tu as blessé mon coeur, ma soeur, mon épouse, tu as blessé mon coeur par un de tes yeux et par un cheveu de ton cou.
¹⁰ Jak piękna jest miłość twoja, siostro ma, oblubienico, o ileż słodsza jest miłość twoja od wina, a zapach olejków twych nad wszystkie balsamy!	¹⁰ Que tes mamelles sont belles, ma soeur, mon épouse! Tes seins sont plus agréables que le vin, et l'odeur de tes parfums surpasse tous les aromates.
¹¹ Miodem najświeższym ociekają wargi twe, oblubienico, miód i mleko pod twoim językiem, a zapach twoich szat jak woń Libanu.	¹¹ Tes lèvres, ô mon épouse, sont un rayon qui distille le miel; le miel et le lait sont sous ta langue, et l'odeur de tes vêtements est comme l'odeur de l'encens.
¹² Ogrodem zamkniętym jesteś, siostro ma, oblubienico, ogrodem zamkniętym, źródłem zapieczętowanym.	¹² Ma soeur, mon épouse est un jardin fermé; elle est un jardin fermé, une fontaine scellée.
¹³ Pędy twe - granatów gaj, z owocem wybornym kwiaty henny i nardu:	¹³ Tes plants sont un jardin de délices, rempli de grenades, et de toutes sortes de fruits, de cypre et de nard.
¹⁴ nard i szafran, wonna trzcina i cynamon, i wszelkie drzewa żywiczne, mirra i aloes, i wszystkie najprzedniejsze balsamy.	¹⁴ Le nard et le safran, la canne aromatique et le cinnamome, et tous les arbres du Liban, s'y trouvent avec la myrrhe et l'aloès, et tous les parfums les plus exquis.
¹⁵ [Tyś] źródłem mego ogrodu, zdrojem wód żywych spływających z Libanu.	¹⁵ La fontaine des jardins et le puits des eaux vives coulent avec impétuosité du Liban.
¹⁶ Powstań, wietrze północny, nadleć, wietrze z południa, wiej poprzez ogród mój, niech popłyną jego wonności! Niech wejdzie miły mój do swego ogrodu i spożywa jego najlepsze owoce!	¹⁶ Lève-toi, aquilon, et viens, vent du midi; soufflez dans mon jardin, et qu'il exhale ses parfums.