Księga Psalmów 129

Tysiąclecia	Septuaginta - Nestle-Aland
¹ Pieśń stopni. Bardzo mnie gnębili od mojej młodości - niech powie Izrael -	¹ ωδη των αναβαθμων εκ βαθεων εκεκραξα σε κυριε
² bardzo mnie gnębili od mojej młodości, lecz nie zdołali mnie przemóc.	² κυριε εισακουσον της φωνης μου γενηθητω τα ωτα σου προσεχοντα εις την φωνην της δεησεως μου
³ Poorali mój grzbiet oracze, wyżłobili długie bruzdy.	³ εαν ανομιας παρατηρηση κυριε κυριε τις υποστησεται
⁴ Sprawiedliwy zaś Pan pozrywał więzy występnych.	⁴ οτι παρα σοι ο ιλασμος εστιν
⁵ Niech się zawstydzą i odstąpią wszyscy, co nienawidzą Syjonu.	⁵ ενεκεν του νομου σου υπεμεινα σε κυριε υπεμεινεν η ψυχη μου εις τον λογον σου
⁶ Niech się staną jak trawa na dachu, która usycha, zanim ją wyplenią.	⁶ ηλπισεν η ψυχη μου επι τον κυριον απο φυλακης πρωιας μεχρι νυκτος απο φυλακης πρωιας ελπισατω ισραηλ επι τον κυριον
⁷ Nie napełni nią kosiarz swej ręki ani ten, co zbiera snopy - swojego zanadrza.	⁷ οτι παρα τω κυριω το ελεος και πολλη παρ' αυτω λυτρωσις
⁸ Nie powiedzą także przechodnie: Błogosławieńtwo Pańskie nad wami! Błogosławimy wam w imię Pana!	⁸ και αυτος λυτρωσεται τον ισραηλ εκ πασων των ανομιων αυτου