| 1 Hiob na to odpowiedział i rzekł: | 1 וַיַּעַן אִיּוֹב וַיֹּאמַֽר׃ |
| 2 Ależ pomogłeś choremu, wzmocniłeś ramię osłabłe! | 2 מֶה־עָזַרְתָּ לְלֹא־כֹחַהוֹשַׁעְתָּ זְרוֹעַ לֹא־עֹֽז׃ |
| 3 Tyś niemądremu doradził, ujawniłeś pełnię rozumu! | 3 מַה־יָּעַצְתָּ לְלֹא חׇכְמָהוְתֻשִׁיָּה לָרֹב הוֹדָֽעְתָּ׃ |
| 4 Do kogo kierujesz te słowa, czyjże to duch wionie z ciebie? | 4 אֶת־מִי הִגַּדְתָּ מִלִּיןוְנִשְׁמַת־מִי יָצְאָה מִמֶּֽךָּ׃ |
| 5 Umarli drżą w podziemiu, ocean i jego mieszkańcy. | 5 הָרְפָאִים יְחוֹלָלוּמִתַּחַת מַיִם וְשֹׁכְנֵיהֶֽם׃ |
| 6 Szeol dla Niego jest nagi, Abaddon jest bez zasłony. | 6 עָרוֹם שְׁאוֹל נֶגְדּוֹוְאֵין כְּסוּת לָאֲבַדּֽוֹן׃ |
| 7 Dach rozciąga nad pustką, ziemi niczym nie umacnia, | 7 נֹטֶה צָפוֹן עַל־תֹּהוּתֹּלֶה אֶרֶץ עַל־בְּלִי־מָֽה׃ |
| 8 wody chmurami krępuje, nie pękną pod nimi obłoki. | 8 צֹרֵֽר־מַיִם בְּעָבָיווְלֹֽא־נִבְקַע עָנָן תַּחְתָּֽם׃ |
| 9 Zakrywa oblicze księżyca rozciągając nad nim chmury. | 9 מְאַחֵז פְּנֵֽי־כִסֵּהפַּרְשֵׁז עָלָיו עֲנָנֽוֹ׃ |
| 10 Wodom nakreślił granice, oddzielił światło od mroku. | 10 חֹֽק־חָג עַל־פְּנֵי־מָיִםעַד־תַּכְלִית אוֹר עִם־חֹֽשֶׁךְ׃ |
| 11 Słupy niebieskie się chwieją, drżące przed Jego groźbą. | 11 עַמּוּדֵי שָׁמַיִם יְרוֹפָפוּוְיִתְמְהוּ מִגַּעֲרָתֽוֹ׃ |
| 12 Potęgą wzburzył pramorze, roztrzaskał Rahaba swą mocą, | 12 בְּכֹחוֹ רָגַע הַיָּם ובתובנתו וּבִתְבוּנָתוֹ מָחַץ רָֽהַב׃ |
| 13 wichurą oczyszcza strop nieba i Węża Zbiega niszczy swą ręką. | 13 בְּרוּחוֹ שָׁמַיִם שִׁפְרָהחֹלְלָה יָדוֹ נָחָשׁ בָּרִֽחַ׃ |
| 14 Oto są ślady dróg Jego; jak mało o Nim się słyszy! Któż zdoła pojąć grom Jego mocy? | 14 הֶן־אֵלֶּה ׀ קְצוֹת דְּרָכָווּמַה־שֵּׁמֶץ דָּבָר נִשְׁמַע־בּוֹוְרַעַם גְּבוּרֹתָו מִי יִתְבּוֹנָֽן׃ |
