| 1 Et reversus est angelus qui loquebatur in me, et suscitavit me quasi virum qui suscitatur de somno suo. | 1 E tornò l'angelo che parlava con me, e mi fece svegliare come uomo che si desta dal sonno. |
| 2 Et dixit ad me : Quid tu vides ? Et dixi : Vidi, et ecce candelabrum aureum totum, et lampas ejus super caput ipsius, et septem lucernæ ejus super illud, et septem infusoria lucernis quæ erant super caput ejus. | 2 E mi disse: « Che vedi? » Risposi: « Ho veduto, ed ecco un candelabro tutto d'oro, ha una lampada in cima, e porta sette lucerne, e sette canaletti per le lucerne che sono sopra di lui. |
| 3 Et duæ olivæ super illud : una a dextris lampadis, et una a sinistris ejus. | 3 E sopra ha due ulivi, uno a destra e uno a sinistra della lampada. |
| 4 Et respondi, et aio ad angelum qui loquebatur in me, dicens : Quid sunt hæc, domine mi ? | 4 E, riprendendo la parola, dico all'angelo che parlava con me: « Signor mio, che son queste cose? » |
| 5 Et respondit angelus qui loquebatur in me, et dixit ad me : Numquid nescis quid sunt hæc ? Et dixi : Non, domine mi. | 5 L'angelo che parlava con me mi rispose dicendo: « Come, non sai che sono queste cose? » Risposi: « No, davvero, Signor mio ». |
| 6 Et respondit, et ait ad me, dicens : Hoc est verbum Domini ad Zorobabel, dicens : Non in exercitu, nec in robore, sed in spiritu meo, dicit Dominus exercituum. | 6 Ed egli ripresa la parola e rivolgendosi a me, disse: « Ecco la parola del Signore (rivolta) a Zorobabele in questi termini: Non per mezzo d'eserciti nè colla forza, ma per virtù del mio spirito — dice il Signore degli eserciti. — |
| 7 Quis tu, mons magne, coram Zorobabel ? In planum : et educet lapidem primarium, et exæquabit gratiam gratiæ ejus. | 7 Che sei tu, o gran monte, davanti a Zorobabele? Sarai spianato. Egli porrà la prima pietra, e uguaglierà la grazia alla grazia di essa ». |
| 8 Et factum est verbum Domini ad me, dicens : | 8 La parola del Signore mi fu rivolta in questi termini: |
| 9 Manus Zorobabel fundaverunt domum istam, et manus ejus perficient eam : et scietis quia Dominus exercituum misit me ad vos. | 9 « Le mani di Zorobabele han gettati i fondamenti di questa casa, e le sue mani la compiranno, e voi conoscerete che mi ha mandato a voi il Signore degli eserciti. |
| 10 Quis enim despexit dies parvos ? Et lætabuntur, et videbunt lapidem stanneum in manu Zorobabel. Septem isti oculi sunt Domini, qui discurrunt in universam terram. | 10 E chi è che ha disprezzati i piccoli giorni? E si rallegreranno nel vedere il filo a piombo in mano di Zorobabele. Questi sette sono gli occhi del Signore che scorrono tutta quanta la terra ». |
| 11 Et respondi, et dixi ad eum : Quid sunt duæ olivæ istæ, ad dexteram candelabri, et ad sinistram ejus ? | 11 Ed io ripresi la parola e gli dissi: « Che sono questi due ulivi, uno a destra e l'altro a sinistra del candelabro? » |
| 12 Et respondi secundo, et dixi ad eum : Quid sunt duæ spicæ olivarum quæ sunt juxta duo rostra aurea in quibus sunt suffusoria ex auro ? | 12 E di nuovo ripresi la parola e gli dissi: « Che son questi due rami degli ulivi che stanno presso i due beccucci d'oro, dove sono i canaletti d'oro? » |
| 13 Et ait ad me, dicens : Numquid nescis quid sunt hæc ? Et dixi : Non, domine mi. | 13 Egli mi rispose, dicendo: « Come? non sai che siano queste cose? » Dissi: « No, davvero, Signor mio ». |
| 14 Et dixit : Isti sunt duo filii olei, qui assistunt Dominatori universæ terræ. | 14 Ed egli disse: « Questi son due unti che? stan dinanzi al Dominatore di tutta la terra ». |