Isaiæ 26
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Le Sainte Bible Fillion |
|---|---|
| 1 In die illa cantabitur canticum istud in terra Juda : Urbs fortitudinis nostræ Sion ; salvator ponetur in ea murus et antemurale. | |
| 2 Aperite portas, et ingrediatur gens justa, custodiens veritatem. | |
| 3 Vetus error abiit : servabis pacem ; pacem, quia in te speravimus. | |
| 4 Sperastis in Domino in sæculis æternis ; in Domino Deo forti in perpetuum. | |
| 5 Quia incurvabit habitantes in excelso ; civitatem sublimem humiliabit : humiliabit eam usque ad terram, detrahet eam usque ad pulverem. | |
| 6 Conculcabit eam pes, pedes pauperis, gressus egenorum. | |
| 7 Semita justi recta est, rectus callis justi ad ambulandum. | |
| 8 Et in semita judiciorum tuorum, Domine, sustinuimus te : nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ. | |
| 9 Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te. Cum feceris judicia tua in terra, justitiam discent habitatores orbis. | |
| 10 Misereamur impio, et non discet justitiam ; in terra sanctorum iniqua gessit, et non videbit gloriam Domini. | |
| 11 Domine, exaltetur manus tua, et non videant ; videant, et confundantur zelantes populi ; et ignis hostes tuos devoret. | |
| 12 Domine, dabis pacem nobis : omnia enim opera nostra operatus es nobis. | |
| 13 Domine Deus noster, possederunt nos domini absque te ; tantum in te recordemur nominis tui. | |
| 14 Morientes non vivant, gigantes non resurgant : propterea visitasti et contrivisti eos, et perdidisti omnem memoriam eorum. | |
| 15 Indulsisti genti, Domine, indulsisti genti, numquid glorificatus es ? elongasti omnes terminos terræ. | |
| 16 Domine, in angustia requisierunt te, in tribulatione murmuris doctrina tua eis. | |
| 17 Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum, dolens clamat in doloribus suis, sic facti sumus a facie tua, Domine. | |
| 18 Concepimus, et quasi parturivimus, et peperimus spiritum. Salutes non fecimus in terra ; ideo non ceciderunt habitatores terræ. | |
| 19 Vivent mortui tui, interfecti mei resurgent. Expergiscimini, et laudate, qui habitatis in pulvere, quia ros lucis ros tuus, et terram gigantum detrahes in ruinam. | |
| 20 Vade, populus meus, intra in cubicula tua ; claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio. | |
| 21 Ecce enim Dominus egredietur de loco suo, ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum ; et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos. |