SCRUTATIO

Giovedi, 3 settembre 2026 - San Gregorio Magno ( Letture di oggi)

Exodus 9


font
VULGATASacra Bibbia Garofalo
1 Dixit autem Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem, et loquere ad eum : Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.1 Jahvè si rivolse a Mosè: «Va’ dal Faraone e riferiscigli: “Così dice Jahvè Dio degli Ebrei: Lascia partire il mio popolo affinché mi renda un culto.
2 Quod si adhuc renuis, et retines eos,2 Se tu rifiuti di lasciarlo partire e lo trattieni ancora,
3 ecce manus mea erit super agros tuos, et super equos, et asinos, et camelos, et boves, et oves, pestis valde gravis.3 la mano di Jahvè sarà contro il tuo bestiame che è nei campi, contro i cavalli, gli asini, i cammelli, il bestiame grosso e il bestiame minuto: sarà una peste gravissima.
4 Et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israël et possessiones Ægyptiorum, ut nihil omnino pereat ex eis quæ pertinent ad filios Israël.4 Jahvè farà distinzione tra il bestiame di Israele e il bestiame d’Egitto: non morirà nulla di quanto appartiene ai figli di Israele”».
5 Constituitque Dominus tempus, dicens : Cras faciet Dominus verbum istud in terra.5 Jahvè fissò il tempo dicendo: «Domani Jahvè compirà questa cosa sulla terra».
6 Fecit ergo Dominus verbum hoc altera die : mortuaque sunt omnia animantia Ægyptiorum ; de animalibus vero filiorum Israël, nihil omnino periit.6 Il giorno dopo, Jahvè compì questa cosa e tutto il bestiame degli Egiziani morì; ma di tutte le bestie dei figli di Israele non ne morì neppure una.
7 Et misit Pharao ad videndum : nec erat quidquam mortuum de his quæ possidebat Israël. Ingravatumque est cor Pharaonis, et non dimisit populum.
7 Il Faraone mandò a vedere: neppure una delle bestie di Israele era morta. Tuttavia il cuore del Faraone fu inflessibile e non volle lasciar partire il popolo.
8 Et dixit Dominus ad Moysen et Aaron : Tollite plenas manus cineris de camino, et spargat illum Moyses in cælum coram Pharaone.8 Jahvè disse a Mosè e ad Aronne: «Prendete un pugno di fuliggine di fornace; Mosè la sparga per aria sotto gli occhi del Faraone:
9 Sitque pulvis super omnem terram Ægypti : erunt enim in hominibus et jumentis ulcera, et vesicæ turgentes in universa terra Ægypti.9 diventerà una polvere minutissima su tutta la terra d’Egitto e produrrà sugli uomini e sulle bestie ascessi che si svilupperanno in pustole su tutta la terra d’Egitto».
10 Tuleruntque cinerem de camino, et steterunt coram Pharaone, et sparsit illum Moyses in cælum : factaque sunt ulcera vesicarum turgentium in hominibus et jumentis :10 Presero fuliggine di fornace e si presentarono al cospetto del Faraone; Mosè la sparse per aria e sugli uomini e sulle bestie si produssero ascessi che si svilupparono in pustole.
11 nec poterant malefici stare coram Moyse propter ulcera quæ in illis erant, et in omni terra Ægypti.11 I maghi non poterono presentarsi al cospetto di Mosè a causa degli ascessi: sui maghi e su tutti gli Egiziani vi erano infatti gli ascessi.
12 Induravitque Dominus cor Pharaonis, et non audivit eos, sicut locutus est Dominus ad Moysen.
12 Jahvè rese ostinato il cuore del Faraone che, come Jahvè aveva predetto a Mosè, non volle ascoltarli.
13 Dixitque Dominus ad Moysen : Mane consurge, et sta coram Pharaone, et dices ad eum : Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum : Dimitte populum meum ut sacrificet mihi.13 Jahvè si rivolse a Mosè: «Alzati di buon mattino e presentati al Faraone. Gli riferirai: «“Così dice Jahvè Dio degli Ebrei: Lascia partire il mio popolo affinché mi renda un culto.
14 Quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum, et super servos tuos, et super populum tuum : ut scias quod non sit similis mei in omni terra.14 Poiché questa volta io sto per mandare tutti i miei flagelli contro di te, contro i tuoi servitori e il tuo popolo, perché tu sappia che in tutta la terra non c'è nessuno come me.
15 Nunc enim extendens manum percutiam te, et populum tuum peste, peribisque de terra.15 Se io avessi steso la mano e colpito te e il tuo popolo di peste, fin da allora saresti sparito dalla terra.
16 Idcirco autem posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra.16 Invece io ho voluto che tu restassi salvo per manifestarti la mia potenza e per magnificare il mio nome su tutta la terra.
17 Adhuc retines populum meum, et non vis dimittere eum ?17 Se ti opporrai ancora come una fortezza contro il mio popolo e non lo lascerai partire,
18 En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in Ægypto a die qua fundata est, usque in præsens tempus.18 ecco, io domani a quest’ora farò piovere una violentissima grandine che non ha l’eguale in Egitto dal giorno in cui fu fondato fino a oggi.
19 Mitte ergo jam nunc, et congrega jumenta tua, et omnia quæ habes in agro : homines enim, et jumenta, et universa quæ inventa fuerint foris, nec congregata de agris, cecideritque super ea grando, morientur.19 E ora fa’ mettere al sicuro il tuo bestiame e tutto ciò che hai nei campi. Ogni uomo e il bestiame che si troverà nei campi e non si sarà ritirato a casa, morirà quando su di essi scenderà la grandine”».
20 Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, facit confugere servos suos et jumenta in domos :20 Tra i servitori del Faraone ci fu chi temette la parola di Jahvè e mise in fuga i propri servitori e il proprio bestiame ponendolo al sicuro nelle case:
21 qui autem neglexit sermonem Domini, dimisit servos suos et jumenta in agris.21 ma coloro che non fecero attenzione alla parola di Jahvè lasciarono i propri servitori e il bestiame nei campi.
22 Et dixit Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in cælum, ut fiat grando in universa terra Ægypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra Ægypti.22 Jahvè disse a Mosè: «Stendi la mano verso il cielo e la grandine scenda su tutta la terra d’Egitto: sopra gli uomini, le bestie e ogni erba della campagna nella terra d’Egitto».
23 Extenditque Moyses virgam in cælum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem, ac discurrentia fulgura super terram : pluitque Dominus grandinem super terram Ægypti.23 Mosè stese il bastone verso il cielo e Jahvè scatenò tuoni e grandine: caddero fulmini sulla terra. Jahvè fece piovere grandine sulla terra d'Egitto.
24 Et grando et ignis mista pariter ferebantur : tantæque fuit magnitudinis, quanta ante numquam apparuit in universa terra Ægypti ex quo gens illa condita est.24 Vi erano grandine e fulmini continui in mezzo alla grandine. Grandine violentissima, senza uguale, in tutta la terra d’Egitto, da quando l’Egitto costituisce una nazione.
25 Et percussit grando in omni terra Ægypti cuncta quæ fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum : cunctamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit.25 In tutta la terra d’Egitto la grandine colpì tutto ciò che si trovava nei campi, dagli uomini alle bestie. La grandine colpì ogni erba della campagna, schiantò ogni albero della campagna.
26 Tantum in terra Gessen, ubi erant filii Israël, grando non cecidit.26 Non ci fu grandine soltanto nella terra di Gessen, dove erano i figli di Israele,
27 Misitque Pharao, et vocavit Moysen et Aaron, dicens ad eos : Peccavi etiam nunc : Dominus justus ; ego et populus meus, impii.27 Il Faraone convocò Mosè e Aronne e disse loro: «Questa volta ho peccato. Jahvè ha ragione; io e il mio popolo abbiamo torto.
28 Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando : ut dimittam vos, et nequaquam hic ultra maneatis.28 Supplicate Jahvè di far cessare i tuoni di Dio e la grandine. Vi lascerò partire. Non resterete più oltre qui».
29 Ait Moyses : Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit, ut scias quia Domini est terra :29 Mosè gli rispose: «Appena sarò fuori della città io stenderò le mani a Jahvè; allora cesseranno i tuoni e non vi sarà più oltre la grandine, affinché tu sappia che la terra è di Jahvè.
30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum.30 Ma tu e i tuoi servitori, io lo so bene non avete ancora timore al cospetto del Dio Jahvè»
31 Linum ergo et hordeum læsum est, eo quod hordeum esset virens, et linum jam folliculos germinaret :31 Il lino e l’orzo furono colpiti: l'orzo infatti era in spiga e il lino in fiore.
32 triticum autem et far non sunt læsa, quia serotina erant.32 Ma il grano e la spelta non furono colpiti: sono infatti tardivi.
33 Egressusque Moyses a Pharaone ex urbe, tetendit manus ad Dominum : et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultra stillavit pluvia super terram.33 Lasciato il Faraone, Mosè uscì dalla città e stese le mani a Jahvè. Cessarono i tuoni e la grandine. La pioggia non si riversò più sulla terra,
34 Videns autem Pharao quod cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum :34 Ma quando il Faraone vide che la pioggia, la grandine e i tuoni erano cessati, continuò a peccare: lui e i suoi servitori resero inflessibile il proprio cuore.
35 et ingravatum est cor ejus, et servorum illius, et induratum nimis : nec dimisit filios Israël, sicut præceperat Dominus per manum Moysi.35 Il cuore del Faraone fu ostinato e non volle lasciar partire i figli di Israele: come Jahvè aveva predetto per mezzo di Mosè,