Paralipomenon I 17

VULGATA	Peshitta
1 Cum autem habitaret David in domo sua, dixit ad Nathan prophetam : Ecce ego habito in domo cedrina : arca autem fœderis Domini sub pellibus est.	1 ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܝܬܒ ܕܘܝܕ ܒܒܝܬܗ ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܢܬܢ ܢܒܝܐ ܚܙܝ ܕܐܢܐ ܝ̇ܬܒ ܒܒܝܬܐ ܕܡܛܠܠ ܒܩܪ̈ܝܬܐ ܕܐܪܙܐ ܘܩܒܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܫܪܝܐ ܒܓܘ ܡܫܟܢܐ ܕܣܥܪܐ
2 Et ait Nathan ad David : Omnia quæ in corde tuo sunt, fac : Deus enim tecum est.	2 ܘܐܡܪ ܢܬܢ ܠܕܘܝܕ ܟܠ ܡܐ ܕܒܠܒܟ ܙܠ ܘܥܒܕ ܡܛܠ ܕܡܪܝܐ ܥܡܟ
3 Igitur nocte illa factus est sermo Dei ad Nathan, dicens :	3 ܘܗܘܐ ܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܘܡܠܬܗ ܕܡܪܝܐ ܗܘܬ ܥܠ ܢܬܢ ܢܒܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ
4 Vade, et loquere David servo meo : Hæc dicit Dominus : Non ædificabis tu mihi domum ad habitandum.	4 ܙܠ ܘܗܟܢܐ ܬܐܡܪ ܠܥܒ̣ܕܝ ܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܐܢܬ ܠܐ ܬܒܢܐ ܠܝ ܒܝܬܐ ܠܡܬܒ ܒܗ
5 Neque enim mansi in domo ex eo tempore quo eduxi Israël usque ad diem hanc : sed fui semper mutans loca tabernaculi, et in tentorio	5 ܡܛܠ ܕܠܐ ܝܬܒܬ ܒܒܝܬܐ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܐܣܩܬ ܠܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܨܪܝܢ ܘܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ ܘܗܘܝܬ ܡܫܢܐ ܡܢ ܡܫܟܢܐ ܠܡܫܟܢܐ
6 manens cum omni Israël. Numquid locutus sum saltem uni judicum Israël, quibus præceperam ut pascerent populum meum, et dixi : Quare non ædificastis mihi domum cedrinam ?	6 ܗܐ ܟܡܐ ܕܡܗܠܟ ܗܘܝܬ ܒܟܠܗܘܢ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܠܡܐ ܡܠܬܐ ܐܡܪܬ ܠܚܕ ܡܢ ܕ̇ܝ̈ܢܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܦܩܕܬ ܠܡܕܢ ܠܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܡܪܬ ܠܗܘܢ ܕܠܡܢܐ ܠܐ ܒܢܝܬܘܢ ܠܝ ܒܝܬܐ ܕܡܛܠܠ ܒܐܪ̈ܙܐ
7 Nunc itaque sic loqueris ad servum meum David : Hæc dicit Dominus exercituum : Ego tuli te, cum in pascuis sequereris gregem, ut esses dux populi mei Israël :	7 ܐܦ ܗܫܐ ܗܟܢܐ ܬܐܡܪ ܠܥܒ̣ܕܝ ܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܐܢܐ ܕܒܪܬܟ ܡܢ ܕܝܪܐ ܡܢ ܒܣܬܪ ܥܢܐ ܠܡܗܘܐ ܡܠܟܐ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܥܡܝ
8 et fui tecum quocumque perrexisti, et interfeci omnes inimicos tuos coram te, fecique tibi nomen quasi unius magnorum qui celebrantur in terra.	8 ܘܗܘܝܬ ܥܡܟ ܒܟܠ ܐܬܪ ܕܐܙܠܬ ܘܐܘܒܕܬ ܠܟܠܗܘܢ ܒܥܠܕ̈ܒܒܝܟ ܡܢ ܩܕܡܝܟ ܘܥܒܕܬ ܠܟ ܫܡܐ ܪܒܐ ܐܝܟ ܫܡܐ ܕܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܐܝܬ ܒܐܪܥܐ
9 Et dedi locum populo meo Israël : plantabitur, et habitabit in eo, et ultra non commovebitur : nec filii iniquitatis atterent eos, sicut a principio,	9 ܘܐܨܘܒ ܕܘܟܬܐ ܠܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܫܪܝܘܗܝ ܘܢܬܒ ܒܕܘܟܬܗ ܘܠܐ ܢܙܘܥ ܬܘܒ ܘܠܐ ܢܘܣܦܘܢ ܒ̈ܢܝ ܥܘ̣ܠܐ ܠܡܓܠܝܘܬܗ ܐܝܟ ܕܒܩܕܡܝܬܐ
10 ex diebus quibus dedi judices populo meo Israël, et humiliavi universos inimicos tuos. Annuntio ergo tibi, quod ædificaturus sit tibi Dominus domum.	10 ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܥܒܕܬܟ ܕܝ̇ܢܐ ܥܠ ܥܡܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܢܝܚܬ ܠܟ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܒܥ̈ܠܕܒܒܝܟ ܘܚܘܝܟ ܡܪܝܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܩܝܡܐ ܗܝ ܠܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
11 Cumque impleveris dies tuos ut vadas ad patres tuos, suscitabo semen tuum post te, quod erit de filiis tuis : et stabiliam regnum ejus.	11 ܘܟܕ ܢܫܠܡܘܢ ܝܘ̈ܡܝ ܚܝ̈ܝܟ ܘܬܐܙܠ ܘܬܬܟܢܫ ܠܘܬ ܐܒܗ̈ܝܟ ܐܩܝܡ ܙܪܥܟ ܡܢ ܒܬܪܟ ܕܢ̇ܦܩ ܡܢ ܚܨܟ ܘܐܬܩܢܝܗ̇ ܠܡܠܟܘܬܗ
12 Ipse ædificabit mihi domum, et firmabo solium ejus usque in æternum.	12 ܘܗܘ ܢܒܢܐ ܒܝܬܐ ܠܫܡܝ ܘܐܬܩܢ ܟܘܪܣܝܐ ܕܡܠܟܘܬܗ ܠܥܠܡ
13 Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium : et misericordiam meam non auferam ab eo, sicut abstuli ab eo qui ante te fuit.	13 ܐܢܐ ܐܗܘܐ ܠܗ ܠܐܒܐ ܘܗܘ ܢܗܘܐ ܠܝ ܠܒܪܐ ܘܛܝܒ̈ܘܬܝ ܠܐ ܢܥܒܪ̈ܢ ܡܢ ܠܘܬܗ ܐܝܟ ܕܐܥܒܪܬ ܡܢ ܫܐܘܠ ܕܗܘܐ ܡܢ ܩܕܡܝܟ
14 Et statuam eum in domo mea, et in regno meo usque in sempiternum : et thronus ejus erit firmissimus in perpetuum.	14 ܘܐܫܠܛܝܘܗܝ ܒܒܝܬܝ ܘܒܡܠܟܘܬܝ ܠܥܠܡ ܥܠܡܝܢ ܘܟܘܪܣܝܐ ܕܡܠܟܘܬܗ ܢܗܘܐ ܡܛܝܒ ܠܗ ܠܥܠܡ
15 Juxta omnia verba hæc, et juxta universam visionem istam, sic locutus est Nathan ad David.	15 ܥܠ ܟܠܗܘܢ ܦܬܓ̈ܡܐ ܗܠܝܢ ܘܥܠ ܟܠܗ ܚܙܘܐ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܡܠܠ ܢܬܢ ܢܒܝܐ ܥܡ ܕܘܝܕ
16 Cumque venisset rex David, et sedisset coram Domino, dixit : Quis ego sum, Domine Deus, et quæ domus mea, ut præstares mihi talia ?	16 ܘܐܬܐ ܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܝܬܒ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܡܢܐ ܚܫܝܒ ܐܢܐ ܩܕܡܝܟ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܘܡ̇ܢܘ ܒܝܬܝ ܕܡܛܝܬܢܝ ܥܕܡܐ ܠܗܪܟܐ
17 sed et hoc parum visum est in conspectu tuo, ideoque locutus es super domum servi tui etiam in futurum : et fecisti me spectabilem super omnes homines, Domine Deus.	17 ܘܙܥܘܪܝܐ ܗܝ ܗܕܐ ܒܥܝܢ̈ܝܟ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܕܡܠܠܬ ܥܠ ܒܝܬܗ ܕܥܒ̣ܕܟ ܡܢ ܠܩܘܕܡܝܢ ܘܟܠܗܘܢ ܒܢܝ̈ܢܫܐ ܕܥ̇ܒܕܝܢ ܕܚܠܬܟ ܒܟܠܗ ܠܒܗܘܢ ܡܦܩ ܐܢܬ ܠܗܘܢ ܡܢ ܚܫܘܟܐ ܠܢܗܝܪܐ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ
18 Quid ultra addere potest David, cum ita glorificaveris servum tuum, et cognoveris eum ?	18 ܘܡܢܐ ܢܫܬܒܗܪ ܬܘܒ ܕܘܝܕ ܥܒ̣ܕܟ ܠܡܡܠܠܘ ܩܕܡܝܟ ܠܟ ܓܠܝܢ ܥ̇ܒ̈ܕܘܗܝ ܕܥܒ̣ܕܟ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ
19 Domine, propter famulum tuum juxta cor tuum fecisti omnem magnificentiam hanc, et nota esse voluisti universa magnalia.	19 ܡܛܠ ܕܝܕ̇ܥ ܐܢܬ ܡܢܐ ܐܝܬ ܒܠܒܗ ܕܥܒ̣ܕܟ ܥܒܕܬ ܠܗ ܟܠܗܝܢ ܪ̈ܘܪܒܬܐ ܗܠܝܢ ܠܡܘܕܥܘ ܠܥܒ̣ܕܟ
20 Domine, non est similis tui, et non est alius deus absque te, ex omnibus quos audivimus auribus nostris.	20 ܡܛܠ ܗܢܐ ܝܕܥܬ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܐܟܘܬܟ ܘܠܝܬ ܐܠܗ ܐܠܐ ܐܢ ܐܢܬ ܐܝܟ ܟܠ ܡܐ ܕܫܡܥܢ ܒܐ̈ܕܢܝܢ
21 Quis enim est alius, ut populus tuus Israël, gens una in terra, ad quam perrexit Deus ut liberaret et faceret populum sibi, et magnitudine sua atque terroribus ejiceret nationes a facie ejus, quem de Ægypto liberarat ?	21 ܘܡ̇ܢܘ ܐܝܬ ܐܝܟ ܥܡܟ ܐܝܣܪܝܠ ܥܡܐ ܚܕ ܒܐܪܥܐ ܕܐܬܓܠܝܬ ܡܢ ܫܡܝܐ ܘܦܪܩܬ ܐܢܘܢ ܘܡܛܠܬܗܘܢ ܥܒܕܬ ܢܣ̈ܝܘܢܐ ܪ̈ܘܪܒܐ ܘܕ̈ܚܝܠܐ ܘܡܚ̈ܘܬܐ ܪ̈ܘܪܒܬܐ ܥܠ ܡܨܪ̈ܝܐ ܥܕܡܐ ܠܐܝܟܐ ܕܐܦܩܬ ܐܢܘܢ ܡܢ ܒܝܢܬܗܘܢ
22 Et posuisti populum tuum Israël tibi in populum usque in æternum, et tu, Domine, factus es Deus ejus.	22 ܘܐܬܩܢܬ ܠܟ ܠܥܡܟ ܐܝܣܪܝܠ ܠܡܗܘܐ ܠܟ ܥܡܐ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ ܥܠܡܝܢ ܘܐܢܬ ܡܪܝܐ ܗܘܝܬ ܠܗܘܢ ܐܠܗܐ
23 Nunc igitur Domine, sermo quem locutus es famulo tuo et super domum ejus confirmetur in perpetuum, et fac sicut locutus es.	23 ܡܟܝܠ ܡܪܝܐ ܡܠܬܐ ܕܐܡܪܬ ܥܠ ܥܒ̣ܕܟ ܘܥܠ ܒ̈ܢܝ ܒܝܬܗ ܩܝܡ ܠܥܠܡ ܘܥܒܕ ܐܝܟܢܐ ܕܐܡܪܬ
24 Permaneatque et magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, et dicatur : Dominus exercituum Deus Israël, et domus David servi ejus permanens coram eo.	24 ܘܢܫܬܪܪܘܢ ܥ̇ܒ̈ܕܝܟ ܠܥܠܡ ܘܢܫܬܒܚ ܫܡܟ ܒܓܘ ܥܠܡܐ ܘܢܗܘܘܢ ܐ̇ܡܪܝܢ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܒܝܬܗ ܕܕܘܝܕ ܥܒ̣ܕܟ ܢܗܘܐ ܡܬܩܢ ܩܕܡܝܟ ܠܥܠܡ
25 Tu enim, Domine Deus meus, revelasti auriculam servi tui, ut ædificares ei domum : et idcirco invenit servus tuus fiduciam, ut oret coram te.	25 ܡܛܠ ܕܐܢܬ ܐܠܗܝ ܓܠܝܬ ܪܐܙܐ ܠܥܒ̣ܕܟ ܘܐܡܪܬ ܠܗ ܕܒܝܬܐ ܒܢܝ ܠܝ ܡܛܠ ܗܢܐ ܣܕܪ ܥܒ̣ܕܟ ܒܠܒܗ ܠܡܨܠܝܘ ܩܕܡܝܟ ܨܠܘܬܐ ܗܕܐ
26 Nunc ergo Domine, tu es Deus, et locutus es ad servum tuum tanta beneficia.	26 ܡܟܝܠ ܡܪܝܐ ܐܢܬ ܗܘ ܐܠܗܝ ܘܟܠ ܡ̈ܠܝܟ ܬܪ̈ܝܨܬܐ ܐܝܠܝܢ ܕܡܠܠܬ ܠܥܒ̣ܕܟ ܛܒ̈ܬܐ ܐܢ̈ܝܢ
27 Et cœpisti benedicere domui servi tui, ut sit semper coram te : te enim, Domine, benedicente, benedicta erit in perpetuum.	27 ܘܡܟܝܠ ܐܬܓܠܝ ܠܡܒܪܟܘ ܠܒܝܬܗ ܕܥܒ̣ܕܟ ܕܢܗܘܐ ܩܕܡܝܟ ܠܥܠܡ ܥܠܡܝܢ ܡܛܠ ܕܐܢܬ ܗܘ ܡܪܝܐ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܡܠܠܬ ܘܡܢ ܒܘܪܟܬܟ ܡܬܒܪܟܝܢ ܒܬܝ̈ܗܘܢ ܕܙܕܝ̈ܩܐ ܠܥܠܡ