| 1 I ušavši u lađu, preplovi i dođe u svoj grad. | 1 Subió Jesús a una barca, cruzó a la otra orilla y fue a su ciudad. |
| 2 Kad gle, doniješe mu uzetoga koji je ležao na nosiljci. Vidjevši njihovu vjeru, reče Isus uzetomu: »Hrabro, sinko, otpuštaju ti se grijesi!« | 2 En esto le presentaron un paralítico, acostado en una camilla. Viendo la fe que tenían, dijo al paralítico: «¡Ánimo, hijo!, tus pecados te son perdonados». |
| 3 A gle, neki od pismoznanaca rekoše u sebi: »Ovaj huli!« | 3 Algunos de los escribas se dijeron: «Este blasfema». |
| 4 Prozrevši njihove misli, Isus reče: »Zašto snujete zlo u srcima? | 4 Jesús, sabiendo lo que pensaban, les dijo: «¿Por qué pensáis mal en vuestros corazones? |
| 5 Ta što je lakše reći: ‘Otpuštaju ti se grijesi’ ili reći: ‘Ustani i hodi’? | 5 ¿Qué es más fácil, decir: “Tus pecados te son perdonados”, o decir: “Levántate y echa a andar”? |
| 6 Ali da znate: vlastan je Sin Čovječji na zemlji otpuštati grijehe!« Tada reče uzetomu: »Ustani, uzmi nosiljku i pođi kući!« | 6 Pues, para que veáis que el Hijo del hombre tiene potestad en la tierra para perdonar pecados —entonces dice al paralítico—: “Ponte en pie, coge tu camilla y vete a tu casa”». |
| 7 I on usta te ode kući. | 7 Se puso en pie y se fue a su casa. |
| 8 Kad mnoštvo to vidje, zaprepasti se i poda slavu Bogu koji takvu vlast dade ljudima. | 8 Al ver esto, la gente quedó sobrecogida y alababa a Dios, que da a los hombres tal potestad. |
| 9 Odlazeći odande, ugleda Isus čovjeka zvanog Matej gdje sjedi u carinarnici. I kaže mu: »Pođi za mnom!« On usta i pođe za njim. | 9 Al pasar vio Jesús a un hombre llamado Mateo sentado al mostrador de los impuestos, y le dijo: «Sígueme». Él se levantó y lo siguió. |
| 10 Dok je Isus bio u kući za stolom, gle, mnogi carinici i grešnici dođoše za stol s njime i njegovim učenicima. | 10 Y estando en la casa, sentado a la mesa, muchos publicanos y pecadores, que habían acudido, se sentaban con Jesús y sus discípulos. |
| 11 Vidjevši to, farizeji stanu govoriti: »Zašto vaš učitelj jede s carinicima i grešnicima?« | 11 Los fariseos, al verlo, preguntaron a los discípulos: «¿Cómo es que vuestro maestro come con publicanos y pecadores?». |
| 12 A on, čuvši to, reče: »Ne treba zdravima liječnika, nego bolesnima. | 12 Jesús lo oyó y dijo: «No tienen necesidad de médico los sanos, sino los enfermos. |
| 13 Hajdete i proučite što znači: Milosrđe mi je milo, a ne žrtva. Ta ne dođoh zvati pravednike, nego grešnike.« | 13 Andad, aprended lo que significa “Misericordia quiero y no sacrificio”: que no he venido a llamar a justos sino a pecadores». |
| 14 Tada pristupe k njemu Ivanovi učenici govoreći: »Zašto mi i farizeji postimo, a učenici tvoji ne poste?« | 14 Los discípulos de Juan se le acercan a Jesús, preguntándole: «¿Por qué nosotros y los fariseos ayunamos a menudo y, en cambio, tus discípulos no ayunan?». |
| 15 Nato im Isus reče: »Mogu li svatovi tugovati dok je s njima zaručnik? Doći će već dani kad će im se ugrabiti zaručnik, i tada će postiti!« | 15 Jesús les dijo: «¿Es que pueden guardar luto los amigos del esposo, mientras el esposo está con ellos? Llegarán días en que les arrebatarán al esposo, y entonces ayunarán. |
| 16 »A nitko ne stavlja krpe od sirova sukna na staro odijelo, jer zakrpa vuče s odijela pa nastane još veća rupa.« | 16 Nadie echa un remiendo de paño sin remojar a un manto pasado; porque la pieza tira del manto y deja un roto peor. |
| 17 »I ne ulijeva se novo vino u stare mješine. Inače se mješine proderu, vino prolije, a mješine propadnu. Nego, novo se vino ulijeva u nove mješine pa se oboje sačuva.« | 17 Tampoco se echa vino nuevo en odres viejos; porque revientan los odres: se derrama el vino y los odres se estropean; el vino nuevo se echa en odres nuevos y así las dos cosas se conservan». |
| 18 Dok im on to govoraše, gle, pristupi neki glavar, pokloni mu se do zemlje i reče: »Kći mi, evo, umrije, ali dođi, stavi ruku na nju, i oživjet će.« | 18 Mientras les decía esto, se acercó un jefe de los judíos que se arrodilló ante él y le dijo: «Mi hija acaba de morir. Pero ven tú, impón tu mano sobre ella y vivirá». |
| 19 Isus usta te s učenicima pođe za njim. | 19 Jesús se levantó y lo siguió con sus discípulos. |
| 20 I gle, neka žena koja bolovaše dvanaest godina od krvarenja priđe odostraga i dotaknu se skuta njegove haljine. | 20 Entre tanto, una mujer que sufría flujos de sangre desde hacía doce años, se le acercó por detrás y le tocó la orla del manto, |
| 21 Mislila je: »Dotaknem li se samo njegove haljine, spasit ću se.« | 21 pensando que con solo tocarle el manto se curaría. |
| 22 A Isus se okrenu i vidjevši je reče: »Hrabro, kćeri, vjera te tvoja spasila.« I žena bî spašena od toga časa. | 22 Jesús se volvió y al verla le dijo: «¡Ánimo, hija! Tu fe te ha salvado». Y en aquel momento quedó curada la mujer. |
| 23 I uđe Isus u kuću glavarovu. Ugleda svirače i bučno mnoštvo pa | 23 Jesús llegó a casa de aquel jefe y, al ver a los flautistas y el alboroto de la gente, |
| 24 reče: »Odstupite! Djevojka nije umrla, nego spava.« Oni mu se podsmjehivahu. | 24 dijo: «¡Retiraos! La niña no está muerta, está dormida». Se reían de él. |
| 25 A kad je svijet bio izbačen, uđe on, primi djevojku za ruku i ona bî uskrišena. | 25 Cuando echaron a la gente, entró él, cogió a la niña de la mano y ella se levantó. |
| 26 I razglasi se to po svem onom kraju. | 26 La noticia se divulgó por toda aquella comarca. |
| 27 Kad je Isus odlazio odande, pođu za njim dva slijepca vičući: »Smiluj nam se, Sine Davidov!« | 27 Cuando Jesús salía de allí, dos ciegos lo seguían gritando: «Ten compasión de nosotros, hijo de David». |
| 28 A kad uđe u kuću, pristupe mu slijepci. Isus im kaže: »Vjerujete li da mogu to učiniti?« Kažu mu: »Da, Gospodine!« | 28 Al llegar a la casa se le acercaron los ciegos y Jesús les dijo: «¿Creéis que puedo hacerlo?». Contestaron: «Sí, Señor». |
| 29 Tada se dotače njihovih očiju govoreći: »Neka vam bude po vašoj vjeri.« | 29 Entonces les tocó los ojos, diciendo: «Que os suceda conforme a vuestra fe». |
| 30 I otvoriše im se oči. A Isus im poprijeti: »Pazite da nitko ne dozna!« | 30 Y se les abrieron los ojos. Jesús les ordenó severamente: «¡Cuidado con que lo sepa alguien!». |
| 31 Ali oni, izišavši, razniješe glas o njemu po svem onom kraju. | 31 Pero ellos, al salir, hablaron de él por toda la comarca. |
| 32 Tek što oni iziđoše, gle, doniješe mu njemaka opsjednuta. | 32 Estaban ellos todavía saliendo cuando le llevaron a Jesús un endemoniado mudo. |
| 33 Pošto izagna đavla, progovori njemak. Mnoštvo se čudom čudilo i govorilo: »Nikada se takvo što ne vidje u Izraelu!« | 33 Y después de echar al demonio, el mudo habló. La gente decía admirada: «Nunca se ha visto en Israel cosa igual». |
| 34 A farizeji govorahu: »Po poglavici đavolskome izgoni đavle.« | 34 En cambio, los fariseos decían: «Este echa los demonios con el poder del jefe de los demonios». |
| 35 I obilazio je Isus sve gradove i sela učeći po njihovim sinagogama, propovijedajući evanđelje o Kraljevstvu i liječeći svaku bolest i svaku nemoć. | 35 Jesús recorría todas las ciudades y aldeas, enseñando en sus sinagogas, proclamando el evangelio del reino y curando toda enfermedad y toda dolencia. |
| 36 Vidjevši mnoštvo, sažali mu se nad njim jer bijahu izmučeni i ophrvani kao ovce bez pastira. | 36 Al ver a las muchedumbres, se compadecía de ellas, porque estaban extenuadas y abandonadas, «como ovejas que no tienen pastor». |
| 37 Tada reče svojim učenicima: »Žetve je mnogo, a radnikâ malo. | 37 Entonces dice a sus discípulos: «La mies es abundante, pero los trabajadores son pocos; |
| 38 Molite dakle gospodara žetve da pošalje radnike u žetvu svoju.« | 38 rogad, pues, al Señor de la mies que mande trabajadores a su mies». |
