Psalmi 14

Hrvatska Biblija	Tysiąclecia
¹ Zborovođi. Davidov Bezumnik reče u srcu: »Nema Boga.«Pokvareni rade gadosti; nitko da čini dobro.	¹ Kierownikowi chóru. Dawidowy. Mówi głupi w swoim sercu: Nie ma Boga. Oni są zepsuci, ohydne rzeczy popełniają, nikt nie czyni dobrze.
² Jahve s nebesa gleda na sinove ljudske da vidi ima li tko razuman Boga da traži.	² Pan spogląda z nieba na synów ludzkich, badając, czy jest wśród nich rozumny, który szukałby Boga.
³ No, svi skrenuše zajedno, svi se pokvariše: nitko da čini dobro – nikoga nema.	³ Wszyscy razem zbłądzili, stali się nikczemni: nie ma takiego, co dobrze czyni, nie ma ani jednego.
⁴ Neće li se urazumiti svi što bezakonje čine, koji proždiru narod moj kao da jedu kruha? Ne zazivlju ime Jahvino:	⁴ Czyż się nie opamiętają wszyscy, którzy czynią nieprawość, którzy lud mój pożerają, jak gdyby chleb jedli, którzy nie wzywają Pana?
⁵ jednom će drhtati od straha, jer je Bog s rodom pravednim.	⁵ Tam zadrżeli ze strachu, gdyż Bóg jest z pokoleniem sprawiedliwym.
⁶ Želite razbiti nakane ubogog: Jahve je utočište njegovo.	⁶ Chcecie udaremnić zamiar biedaka: lecz Pan jest jego ucieczką.
⁷ O neka dođe sa Siona spas Izraelu! Kad Jahve promijeni udes naroda svoga, klicat će Jakov, radovat’ se Izrael.	⁷ Kto przyniesie z Syjonu zbawienie Izraela? Gdy Pan odmieni los swego narodu, Jakub się rozraduje, Izrael się ucieszy.