Psalmi 102

Torna indietro

Hrvatska Biblija	La Biblia
¹ Molitva nevoljnika koji je klonuo pa svoju tugu izlijeva pred Jahvom.	¹ Oración de un afligido que, en su congoja, desahoga su pena ante el Señor.
² Jahve, usliši molitvu moju, i vapaj moj k tebi da dođe!	² Señor, escucha mi oración, \| que mi grito llegue hasta ti;
³ Nemoj sakrivati lice od mene u dan moje nevolje! Prigni k meni uho svoje: kad te prizovem, brzo me usliši!	³ no me escondas tu rostro \| el día de la desgracia. \| Inclina tu oído hacia mí; \| cuando te invoco, \| escúchame enseguida.
⁴ Jer moji dani nestaju poput dima, a moje kosti gore kao oganj.	⁴ Que mis días se desvanecen como humo, \| mis huesos queman como brasas;
⁵ Srce mi se suši kao pokošena trava i kruh svoj zaboravljam jesti.	⁵ mi corazón está agostado como hierba, \| me olvido de comer mi pan;
⁶ Od snažnih jecaja mojih kosti mi uz kožu prionuše.	⁶ con la violencia de mis quejidos, \| se me pega la piel a los huesos.
⁷ Sličan sam čaplji u pustinji, postah k’o ćuk na pustoj razvalini.	⁷ Estoy como lechuza en la estepa, \| como búho entre ruinas;
⁸ Ne nalazim sna i uzdišem k’o samotan vrabac na krovu.	⁸ estoy desvelado, gimiendo, \| como pájaro sin pareja en el tejado.
⁹ Svagda me grde dušmani moji; mnome se proklinju što bjesne na me.	⁹ Mis enemigos me insultan sin descanso; \| furiosos contra mí, me maldicen.
¹⁰ Pepeo jedem poput kruha, a piće svoje miješam sa suzama	¹⁰ En vez de pan, como ceniza, \| mezclo mi bebida con llanto,
¹¹ zbog tvoje ljutine i gnjeva, jer si me digao i bacio.	¹¹ por tu cólera y tu indignación, \| porque me alzaste en vilo y me tiraste;
¹² Moji su dani k’o oduljena sjena, a ja se, gle, sušim poput trave.	¹² mis días son una sombra que se alarga, \| me voy secando como la hierba.
¹³ A ti, o Jahve, ostaješ dovijeka i tvoje ime kroza sva koljena.	¹³ Tú, en cambio, permaneces para siempre, \| y tu nombre de generación en generación.
¹⁴ Ustani, smiluj se Sionu: vrijeme je da mu se smiluješ – sada je čas!	¹⁴ Levántate y ten misericordia de Sión, \| que ya es hora y tiempo de misericordia.
¹⁵ Jer milo je slugama tvojim kamenje njegovo, žale ruševine njegove.	¹⁵ Tus siervos aman sus piedras, \| se compadecen de sus ruinas;
¹⁶ Tad će se pogani bojati, Jahve, imena tvojega i svi kraljevi zemlje slave tvoje	¹⁶ los gentiles temerán tu nombre; \| los reyes del mundo, tu gloria.
¹⁷ kad Jahve opet sazda Sion, kad se pokaže u slavi svojoj,	¹⁷ Cuando el Señor reconstruya Sión, \| y aparezca en su gloria,
¹⁸ kad se osvrne na prošnju ubogih i ne prezre molitve njihove.	¹⁸ y se vuelva a las súplicas de los indefensos, \| y no desprecie sus peticiones.
¹⁹ Nek’ se zapiše ovo za budući naraštaj, puk što nastane neka hvali Jahvu.	¹⁹ Quede esto escrito para la generación futura, \| y el pueblo que será creado alabará al Señor.
²⁰ Jer Jahve gleda sa svog uzvišenog svetišta, s nebesa na zemlju gleda	²⁰ Que el Señor ha mirado desde su excelso santuario, \| desde el cielo se ha fijado en la tierra,
²¹ da čuje jauke sužnjeva, da izbavi smrti predane,	²¹ para escuchar los gemidos de los cautivos \| y librar a los condenados a muerte.
²² da se na Sionu navijesti ime Jahvino i njegova hvala u Jeruzalemu	²² Para anunciar en Sión el nombre del Señor, \| y su alabanza en Jerusalén,
²³ kad se narodi skupe i kraljevstva da služe Jahvi.	²³ cuando se reúnan unánimes los pueblos \| y los reyes para dar culto al Señor.
²⁴ Putem je istrošio sile moje, skratio mi dane.	²⁴ Él agotó mis fuerzas en el camino, \| acortó mis días;
²⁵ Rekoh: »Bože moj, nemoj me uzeti u sredini dana mojih! Kroza sva koljena traju godine tvoje.	²⁵ y yo dije: «Dios mío, no me arrebates en la mitad de mis días». \| Tus años duran por todas las generaciones:
²⁶ U početku utemelji zemlju, i nebo je djelo ruku tvojih.	²⁶ al principio cimentaste la tierra, \| y el cielo es obra de tus manos.
²⁷ Propast će, ti ćeš ostati, sve će ostarjeti kao odjeća. Mijenjaš ih poput haljine i nestaju:	²⁷ Ellos perecerán, tú permaneces; \| se gastarán como la ropa, \| serán como un vestido que se muda.
²⁸ ti si uvijek isti – godinama tvojim nema kraja.	²⁸ Tú, en cambio, eres siempre el mismo, \| tus años no se acabarán.
²⁹ Djeca će tvojih slugu živjeti u miru i potomstvo će njihovo trajati pred tobom.«	²⁹ Los hijos de tus siervos vivirán seguros, \| su linaje durará en tu presencia.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati