Giobbe איוב Iyov 16
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Stuttgartensia - Delitzsch | La Biblia |
|---|---|
| 1 וַיַּעַן אִיֹּוב וַיֹּאמַר | 1 Job respondió así: |
| 2 שָׁמַעְתִּי כְאֵלֶּה רַבֹּות מְנַחֲמֵי עָמָל כֻּלְּכֶם | 2 «Muchas cosas parecidas he oído, | vuestro consuelo no es más que tortura. |
| 3 הֲקֵץ לְדִבְרֵי־רוּחַ אֹו מַה־יַּמְרִיצְךָ כִּי תַעֲנֶה | 3 ¿Acabará este discurso inconsistente?, | ¿qué te preocupa para tener que responder? |
| 4 גַּם ׀ אָנֹכִי כָּכֶם אֲדַבֵּרָה לוּ־יֵשׁ נַפְשְׁכֶם תַּחַת נַפְשִׁי אַחְבִּירָה עֲלֵיכֶם בְּמִלִּים וְאָנִיעָה עֲלֵיכֶם בְּמֹו רֹאשִׁי | 4 También podría hablar como vosotros, | si por ventura ocuparais mi lugar. | ¿Prepararía discursos contra vosotros, | agitaría contra vosotros la cabeza? |
| 5 אֲאַמִּצְכֶם בְּמֹו־פִי וְנִיד שְׂפָתַי יַחְשֹׂךְ | 5 ¡No! Os confortaría con mi palabra, | mis labios os apaciguarían. |
| 6 אִם־אֲדַבְּרָה לֹא־יֵחָשֵׂךְ כְּאֵבִי וְאַחְדְּלָה מַה־מִנִּי יַהֲלֹךְ | 6 Pero si hablo, no se alivia mi pena; | si me callo, no se aleja de mí. |
| 7 אַךְ־עַתָּה הֶלְאָנִי הֲשִׁמֹּותָ כָּל־עֲדָתִי | 7 Ahora me tiene extenuado, | dejando sin valor mi testimonio; | ahora me tiene marchito, |
| 8 וַתִּקְמְטֵנִי לְעֵד הָיָה וַיָּקָם בִּי כַחֲשִׁי בְּפָנַי יַעֲנֶה | 8 mi extenuación testifica contra mí: | se alza como testigo en mi contra. |
| 9 אַפֹּו טָרַף ׀ וַיִּשְׂטְמֵנִי חָרַק עָלַי בְּשִׁנָּיו צָרִי ׀ יִלְטֹושׁ עֵינָיו לִי | 9 Su cólera me desgarra y me ataca; | rechina los dientes contra mí | y me mira con ojos hostiles. |
| 10 פָּעֲרוּ עָלַי ׀ בְּפִיהֶם בְּחֶרְפָּה הִכּוּ לְחָיָי יַחַד עָלַי יִתְמַלָּאוּן | 10 La gente se burla a mi cara, | me dan bofetadas y me insultan, | se alían todos contra mí. |
| 11 יַסְגִּירֵנִי אֵל אֶל עֲוִיל וְעַל־יְדֵי רְשָׁעִים יִרְטֵנִי | 11 Dios me abandona a gente injusta, | me arroja a las garras de malvados. |
| 12 שָׁלֵו הָיִיתִי ׀ וַיְפַרְפְּרֵנִי וְאָחַז בְּעָרְפִּי וַיְפַצְפְּצֵנִי וַיְקִימֵנִי לֹו לְמַטָּרָה | 12 Vivía yo tranquilo y me zarandeó, | me agarró por la nuca y me hizo trizas. | Hizo de mí su diana, |
| 13 יָסֹבּוּ עָלַי ׀ רַבָּיו יְפַלַּח כִּלְיֹותַי וְלֹא יַחְמֹול יִשְׁפֹּךְ לָאָרֶץ מְרֵרָתִי | 13 sus arqueros me pusieron cerco; | me atravesó los riñones sin piedad, | esparció por tierra mi hiel. |
| 14 יִפְרְצֵנִי פֶרֶץ עַל־פְּנֵי־פָרֶץ יָרֻץ עָלַי כְּגִבֹּור | 14 Me desgarró y me cubrió de brechas, | lanzado contra mí como un guerrero. |
| 15 שַׂק תָּפַרְתִּי עֲלֵי גִלְדִּי וְעֹלַלְתִּי בֶעָפָר קַרְנִי | 15 He cosido saco a mi piel, | he enterrado mi honor en el polvo. |
| 16 פָּנַי [חֳמַרְמְרָה כ] (חֳמַרְמְרוּ ק) מִנִּי־בֶכִי וְעַל עַפְעַפַּי צַלְמָוֶת | 16 El llanto enrojece mi rostro, | mis ojos reflejan la muerte, |
| 17 עַל לֹא־חָמָס בְּכַפָּי וּתְפִלָּתִי זַכָּה | 17 aunque no hay violencia en mis manos | ni es interesada mi oración. |
| 18 אֶרֶץ אַל־תְּכַסִּי דָמִי וְאַל־יְהִי מָקֹום לְזַעֲקָתִי | 18 ¡Tierra, no cubras mi sangre, | que un sepulcro no apague mi grito! |
| 19 גַּם־עַתָּה הִנֵּה־בַשָּׁמַיִם עֵדִי וְשָׂהֲדִי בַּמְּרֹומִים | 19 Mi testigo está ahora en el cielo, | mi defensor habita en lo alto |
| 20 מְלִיצַי רֵעָי אֶל־אֱלֹוהַ דָּלְפָה עֵינִי | 20 —es mi grito quien habla por mí, | aguardo inquieto la respuesta divina—; |
| 21 וְיֹוכַח לְגֶבֶר עִם־אֱלֹוהַּ וּבֶן־אָדָם לְרֵעֵהוּ | 21 que juzgue entre el hombre y Dios, | como es habitual entre mortales, |
| 22 כִּי־שְׁנֹות מִסְפָּר יֶאֱתָיוּ וְאֹרַח לֹא־אָשׁוּב אֶהֱלֹךְ | 22 pues me esperan años contados | y emprenderé un camino sin vuelta. |