1 Du maître de chant. Du serviteur de Yahvé. De David.
| 1 του δαυιδ μη παραζηλου εν πονηρευομενοις μηδε ζηλου τους ποιουντας την ανομιαν |
2 C'est un oracle pour l'impie que le péché au fond de son coeur; point de crainte de Dieu devant sesyeux.
| 2 οτι ωσει χορτος ταχυ αποξηρανθησονται και ωσει λαχανα χλοης ταχυ αποπεσουνται |
3 Il se voit d'un oeil trop flatteur pour découvrir et détester son tort;
| 3 ελπισον επι κυριον και ποιει χρηστοτητα και κατασκηνου την γην και ποιμανθηση επι τω πλουτω αυτης |
4 les paroles de sa bouche: fraude et méfait! c'est fini d'être un sage. En fait de bien
| 4 κατατρυφησον του κυριου και δωσει σοι τα αιτηματα της καρδιας σου |
5 il rumine le méfait jusque sur sa couche; ils s'obstine dans la voie qui n'est pas bonne, la mauvaise,il n'en démord pas.
| 5 αποκαλυψον προς κυριον την οδον σου και ελπισον επ' αυτον και αυτος ποιησει |
6 Yahvé, dans les cieux ton amour, jusqu'aux nues, ta vérité;
| 6 και εξοισει ως φως την δικαιοσυνην σου και το κριμα σου ως μεσημβριαν |
7 ta justice, comme les montagnes de Dieu, tes jugements, le grand abîme. L'homme et le bétail, tules secours, Yahvé,
| 7 υποταγηθι τω κυριω και ικετευσον αυτον μη παραζηλου εν τω κατευοδουμενω εν τη οδω αυτου εν ανθρωπω ποιουντι παρανομιας |
8 qu'il est précieux, ton amour, ô Dieu! Ainsi, les fils d'Adam: à l'ombre de tes ailes ils ont abri.
| 8 παυσαι απο οργης και εγκαταλιπε θυμον μη παραζηλου ωστε πονηρευεσθαι |
9 Ils s'enivrent de la graisse de ta maison, au torrent de tes délices tu les abreuves;
| 9 οτι οι πονηρευομενοι εξολεθρευθησονται οι δε υπομενοντες τον κυριον αυτοι κληρονομησουσιν γην |
10 en toi est la source de vie, par ta lumière nous voyons la lumière.
| 10 και ετι ολιγον και ου μη υπαρξη ο αμαρτωλος και ζητησεις τον τοπον αυτου και ου μη ευρης |
11 Garde ton amour à ceux qui te connaissent, et ta justice aux coeurs droits.
| 11 οι δε πραεις κληρονομησουσιν γην και κατατρυφησουσιν επι πληθει ειρηνης |
12 Que le pied des superbes ne m'atteigne, que la main des impies ne me chasse!
| 12 παρατηρησεται ο αμαρτωλος τον δικαιον και βρυξει επ' αυτον τους οδοντας αυτου |
13 Les voilà tombés, les malfaisants, abattus sans pouvoir se relever.
| 13 ο δε κυριος εκγελασεται αυτον οτι προβλεπει οτι ηξει η ημερα αυτου |
| 14 ρομφαιαν εσπασαντο οι αμαρτωλοι ενετειναν τοξον αυτων του καταβαλειν πτωχον και πενητα του σφαξαι τους ευθεις τη καρδια |
| 15 η ρομφαια αυτων εισελθοι εις την καρδιαν αυτων και τα τοξα αυτων συντριβειησαν |
| 16 κρεισσον ολιγον τω δικαιω υπερ πλουτον αμαρτωλων πολυν |
| 17 οτι βραχιονες αμαρτωλων συντριβησονται υποστηριζει δε τους δικαιους κυριος |
| 18 γινωσκει κυριος τας οδους των αμωμων και η κληρονομια αυτων εις τον αιωνα εσται |
| 19 ου καταισχυνθησονται εν καιρω πονηρω και εν ημεραις λιμου χορτασθησονται |
| 20 οτι οι αμαρτωλοι απολουνται οι δε εχθροι του κυριου αμα τω δοξασθηναι αυτους και υψωθηναι εκλιποντες ωσει καπνος εξελιπον |
| 21 δανειζεται ο αμαρτωλος και ουκ αποτεισει ο δε δικαιος οικτιρει και διδοι |
| 22 οτι οι ευλογουντες αυτον κληρονομησουσι γην οι δε καταρωμενοι αυτον εξολεθρευθησονται |
| 23 παρα κυριου τα διαβηματα ανθρωπου κατευθυνεται και την οδον αυτου θελησει |
| 24 οταν πεση ου καταραχθησεται οτι κυριος αντιστηριζει χειρα αυτου |
| 25 νεωτερος εγενομην και γαρ εγηρασα και ουκ ειδον δικαιον εγκαταλελειμμενον ουδε το σπερμα αυτου ζητουν αρτους |
| 26 ολην την ημεραν ελεα και δανειζει και το σπερμα αυτου εις ευλογιαν εσται |
| 27 εκκλινον απο κακου και ποιησον αγαθον και κατασκηνου εις αιωνα αιωνος |
| 28 οτι κυριος αγαπα κρισιν και ουκ εγκαταλειψει τους οσιους αυτου εις τον αιωνα φυλαχθησονται ανομοι δε εκδιωχθησονται και σπερμα ασεβων εξολεθρευθησεται |
| 29 δικαιοι δε κληρονομησουσι γην και κατασκηνωσουσιν εις αιωνα αιωνος επ' αυτης |
| 30 στομα δικαιου μελετησει σοφιαν και η γλωσσα αυτου λαλησει κρισιν |
| 31 ο νομος του θεου αυτου εν καρδια αυτου και ουχ υποσκελισθησεται τα διαβηματα αυτου |
| 32 κατανοει ο αμαρτωλος τον δικαιον και ζητει του θανατωσαι αυτον |
| 33 ο δε κυριος ου μη εγκαταλιπη αυτον εις τας χειρας αυτου ουδε μη καταδικασηται αυτον οταν κρινηται αυτω |
| 34 υπομεινον τον κυριον και φυλαξον την οδον αυτου και υψωσει σε του κατακληρονομησαι γην εν τω εξολεθρευεσθαι αμαρτωλους οψη |
| 35 ειδον ασεβη υπερυψουμενον και επαιρομενον ως τας κεδρους του λιβανου |
| 36 και παρηλθον και ιδου ουκ ην και εζητησα αυτον και ουχ ευρεθη ο τοπος αυτου |
| 37 φυλασσε ακακιαν και ιδε ευθυτητα οτι εστιν εγκαταλειμμα ανθρωπω ειρηνικω |
| 38 οι δε παρανομοι εξολεθρευθησονται επι το αυτο τα εγκαταλειμματα των ασεβων εξολεθρευθησονται |
| 39 σωτηρια δε των δικαιων παρα κυριου και υπερασπιστης αυτων εστιν εν καιρω θλιψεως |
| 40 και βοηθησει αυτοις κυριος και ρυσεται αυτους και εξελειται αυτους εξ αμαρτωλων και σωσει αυτους οτι ηλπισαν επ' αυτον |
CEI 1974
Volgare
Vulgata
Libro del Pueblo
New Jerusalem
Bible de Jérusalem
Sagrada Católica
Einheitsübersetzung
Káldi
Septuaginta
Modern Hebrew
Stuttgartensia 2
Smith Van Dyke
Hrvatska
Tysiącleci
Библия
Біблія
Peshitta