| 1 Cinco días después bajó el sumo sacerdote Ananías con algunos ancianos y cierto Tértulo, abogado, y presentaron ante el gobernador acusación contra Pablo. | 1 Post quinque autem dies, descendit princeps sacerdo tum Ananias cumsenioribus quibusdam et Tertullo quodam oratore, qui adierunt praesidem adversusPaulum. |
| 2 Convocado este, Tértulo comenzó su acusación, diciendo: «La mucha paz que por ti gozamos y las mejoras realizadas en beneficio de la nación por tu solícito cuidado, | 2 Et citato eo, coepit accusare Tertullus dicens: “ Cum in multa paceagamus per te, et multa corrigantur genti huic per tuam providentiam, |
| 3 las reconocemos con gratitud en toda ocasión y en todo lugar, excelentísimo Félix. | 3 semperet ubique suscipimus, optime Felix, cum omni gratiarum actione. |
| 4 Pero para no molestarte más, te ruego nos escuches brevemente con tu acostumbrada benevolencia. | 4 Ne diutiusautem te protraham, oro, breviter audias nos pro tua clementia. |
| 5 Hemos encontrado que este hombre es una peste, que promueve alborotos contra todos los judíos del mundo entero y que es el jefe de la secta de los nazarenos. | 5 Invenimus enimhunc hominem pestiferum et concitantem seditiones omnibus Iudaeis, qui sunt inuniverso orbe, et auctorem seditionis sectae Nazarenorum, |
| 6 [«apresamos y quisimos juzgar según nuestra Ley,] | 6 qui etiam templumviolare conatus est, quem et apprehendimus, |
| 7 [pero llegando el tribuno Lisias lo arrebató de nuestras manos (con mucha violencia)] | 7
|
| 8 Interrógalo tú mismo y podrás averiguar por su propia declaración todas estas cosas de que lo acusamos». | 8 a quo poteris ipse diiudicansde omnibus istis cognoscere, de quibus nos accusamus eum ”. |
| 9 Los judíos lo apoyaron, afirmando que todo era así. | 9 Adiecerunt autemet Iudaei dicentes haec ita se habere.
|
| 10 Cuando el gobernador le hizo señal de que tomara la palabra, Pablo replicó: «Voy a hablar con buen ánimo en mi defensa, sabiendo que desde hace muchos años administras justicia a este pueblo. | 10 Respondit autem Paulus, annuente sibi praeside dicere: “ Ex multis annisesse te iudicem genti huic sciens bono animo de causa mea rationem reddam, |
| 11 Como tú mismo puedes averiguar, no hace más de doce días que yo subí a Jerusalén para adorar | 11 cum possis cognoscere quia non plus sunt dies mihi quam duodecim, ex quo ascendiadorare in Ierusalem, |
| 12 y ni en el templo me han encontrado discutiendo con nadie o promoviendo disturbios entre la gente ni en las sinagogas ni en la ciudad, | 12 et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantemaut concursum facientem turbae neque in synagogis neque in civitate, |
| 13 ni pueden presentarte pruebas de las cosas de que ahora me acusan. | 13 nequeprobare possunt tibi, de quibus nunc accusant me. |
| 14 En cambio, esta es mi confesión ante ti: doy culto al Dios de mis padres según el Camino, que ellos llaman secta, creyendo en todo lo que está escrito en la Ley y los Profetas, | 14 Confiteor autem hoc tibi,quod secundum viam, quam dicunt haeresim, sic deservio patrio Deo credensomnibus, quae secundum Legem sunt et in Prophetis scripta, |
| 15 y tengo en Dios la misma esperanza que ellos mismos aguardan de que habrá resurrección de justos e injustos. | 15 spem habens inDeum, quam et hi ipsi exspectant, resurrectionem futuram iustorum et iniquorum. |
| 16 Por esto yo también procuro tener siempre una conciencia limpia ante Dios y ante los hombres. | 16 In hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum et adhomines semper. |
| 17 Después de muchos años, he venido a traer limosnas a mi pueblo y a presentar ofrendas. | 17 Post annos autem plures, eleemosynas facturus in gentem meamveni et oblationes; |
| 18 Estaba en ello cuando me encontraron en el templo, después de haberme purificado, y no con multitud ni alboroto. | 18 in quibus invenerunt me purificatum in templo, non cumturba neque cum tumultu; |
| 19 Los que me encontraron eran algunos judíos de Asia. Ellos son los que deberían presentarse ante ti y acusarme, si tienen algo contra mí. | 19 quidam autem ex Asia Iudaei, quos oportebat apud tepraesto esse et accusare, si quid haberent adversum me; |
| 20 O que digan estos mismos qué crimen encontraron en mí cuando comparecí ante el Sanedrín, | 20 aut hi ipsi dicantquid invenerint iniquitatis, cum starem in concilio, |
| 21 si no es este solo grito que yo pronuncié cuando estaba en medio de ellos: “Se me está juzgando hoy entre vosotros por la resurrección de los muertos”». | 21 nisi de una hac voce,qua clamavi inter eos stans: De resurrectione mortuorum ego iudicor hodie apudvos! ”.
|
| 22 Félix, que estaba bien informado en lo referente al Camino, les dio largas diciendo: «Cuando baje el tribuno Lisias, decidiré vuestra causa». | 22 Distulit autem illos Felix certissime sciens ea, quae de hac via sunt,dicens: “ Cum tribunus Lysias descenderit, cognoscam causam vestram ”, |
| 23 Y dio orden al centurión de que custodiase a Pablo, dejando que tuviera alguna libertad y que no impidiese a ninguno de los suyos asistirlo. | 23 iubens centurioni custodiri eum et habere mitigationem, nec quemquam prohiberede suis ministrare ei.
|
| 24 Después de algunos días vino Félix con su mujer, Drusila, que era judía; mandó traer a Pablo y lo escuchó sobre la fe en el Mesías Jesús. | 24 Post aliquot autem dies, adveniens Felix cum Drusilla uxore sua, quae eratIudaea, vocavit Paulum et audivit ab eo de fide, quae est in Christum Iesum. |
| 25 Pero cuando razonaba sobre la justicia, el dominio de sí mismo y el juicio futuro, Félix, aterrorizado, replicó: «Por ahora, puedes marcharte. Cuando tenga oportunidad, te haré llamar». | 25 Disputante autem illo de iustitia et continentia et de iudicio futuro,timefactus Felix respondit: “ Quod nunc attinet, vade; tempore autem opportunoaccersiam te ”, |
| 26 Esperaba al mismo tiempo que Pablo le diese dinero; por ello muchas veces lo hacía venir y conversaba con él. | 26 simul et sperans quia pecunia daretur sibi a Paulo; propterquod et frequenter accersiens eum loquebatur cum eo.
|
| 27 Cumplido un bienio, Porcio Festo sucedió a Félix, y este, queriendo congraciarse con los judíos, dejó preso a Pablo. | 27 Biennio autem expleto, accepit successorem Felix Porcium Festum; volensquegratiam praestare Iudaeis, Felix reliquit Paulum vinctum.
|