Jeremías 25

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Palabra que recibió Jeremías relativa a toda la gente de Judá el año cuarto de Joaquim, hijo de Josías, rey de Judá. (Era el año primero de Nabucodonosor, rey de Babilonia).	1 Riječ upućena Jeremiji o svem narodu judejskom, četvrte godine Jojakima, sina kralja judejskog – to je prve godine Nabukodonozora, kralja babilonskog.
2 El profeta Jeremías la pronunció ante toda la gente de Judá y todos los habitantes de Jerusalén en estos términos:	2 Prorok Jeremija navijesti tu riječ svemu narodu Judinu i svim Jeruzalemcima:
3 Desde el año decimotercero de Josías, hijo de Amón, rey de Judá, hasta ahora (veintitrés años en total) el Señor me ha estado dirigiendo la palabra, y yo os la he estado comunicando día tras día, pero no habéis escuchado.	3 Od trinaeste godine Jošije, sina Amonova, kralja judejskoga, sve do dana današnjeg, ove dvadeset i tri godine, dolazila mi je riječ Jahvina i ja sam vam jednako govorio, ali me niste slušali.
4 También os envió el Señor día tras día a sus siervos, los profetas, y tampoco escuchasteis ni prestasteis atención.	4 I Jahve je svejednako slao k vama sve sluge svoje, proroke, ali vi niste slušali i niste prignuli uši svoje da čujete.
5 Os decían: «Que cada cual abandone su mala conducta y sus malas acciones, de ese modo volveréis a la tierra que el Señor os dio a vosotros y a vuestros padres, desde siempre y para siempre.	5 I govorahu vam: »Vratite se svaki sa zla puta svojega i od zlih djela svojih i ostanite u zemlji koju Jahve dade vama i ocima vašim za sva vremena;
6 No vayáis detrás de dioses extranjeros para servirlos y darles culto, y no me irritéis con las obras de vuestras manos; así no os enviaré ningún mal».	6 i ne idite za tuđim bogovima da im služite i da im se klanjate; i ne gnjevite me djelima ruku svojih, pa vam neću ništa nažao učiniti.
7 Pero, para vuestra desgracia, no me hicisteis caso —oráculo del Señor—, pues seguisteis irritándome con las obras de vuestras manos.	7 Ali me niste poslušali« – riječ je Jahvina – »nego me razgnjeviste djelima ruku svojih, na svoju nesreću!«
8 Por tanto, esto dice el Señor del universo: «Por no haberme hecho caso,	8 Zato ovako govori Jahve nad vojskama: »Jer niste poslušali mojih riječi,
9 voy a mandar que busquen a todos los pueblos del norte —oráculo del Señor— y a mi siervo Nabucodonosor, rey de Babilonia. Los traeré contra esta tierra y sus habitantes, y contra las naciones de alrededor; los consagraré al exterminio y los convertiré en objeto de estupor y burla, y en desolación perpetua.	9 evo, ja ću poslati i podignuti sve narode sa sjevera« – riječ je Jahvina – »i slugu svoga Nabukodonozora, kralja babilonskoga, i dovest ću ih na ovu zemlju i na njene stanovnike i na sve okolne narode; izručit ću ih kletom uništenju i učinit ću ih užasom i ruglom, vječnim razvalinama.
10 Haré que enmudezcan entre ellos las voces alegres de fiesta, las voces del novio y de la novia, el ruido de la molienda y la luz del candil.	10 I ugušit ću među njima svaki glas radosti i veselja, klicanje zaručnika i zaručnice i klopot žrvnja i svjetlost svjetiljke.
11 Y todo este país quedará convertido en ruina y desolación, al tiempo que estas naciones quedarán sometidas al rey de Babilonia durante setenta años.	11 Sva će se zemlja pretvoriti u pustoš i pustinju i svi će narodi služiti kralju babilonskom sedamdeset godina.
12 Después, una vez cumplidos los setenta años, pediré cuentas al rey de Babilonia y a su nación por todos sus crímenes —oráculo del Señor—, y convertiré la tierra de los caldeos en desolación perpetua.	12 Ali kad se navrši sedamdeset godina, kaznit ću kralja babilonskog i narod onaj« – riječ je Jahvina – »za bezakonje njihovo i zemlju kaldejsku i pretvorit ću ih u vječne razvaline.
13 Haré que se cumplan contra aquel país todas las amenazas que he pronunciado contra él, todo lo escrito en este libro: las profecías de Jeremías contra las naciones.	13 Dovest ću na tu zemlju sve što sam protiv nje rekao« – sve je to napisano u ovoj knjizi, što prorokova Jeremija za sve narode.
14 También los caldeos serán sometidos por numerosas naciones y reyes poderosos, y les daré la paga que merezcan sus acciones, lo que hayan realizado».	14 »I oni će služiti mnogim narodima i velikim kraljevima i platit ću im po njihovim činima i po djelima ruku njihovih.«
15 Esto me dijo el Señor, Dios de Israel: «Toma esta copa del vino de la cólera que tengo en la mano y haz que la beban todas las naciones a las que voy a enviarte.	15 Ovako mi reče Jahve, Bog Izraelov: »Uzmi ovaj pehar vina iz moje ruke i napoji njime sve narode kojima ću te poslati.
16 Que beban, se tambaleen y enloquezcan ante la espada que voy a enviar en medio de ellas.	16 Neka piju dok ne zateturaju i dok se ne izbezume zbog mača što ću ga među njih poslati.«
17 Tomé la copa que me daba el Señor e hice que bebieran de ella todas las naciones a las que me había enviado el Señor:	17 I uzeh pehar iz ruke Jahvine i napojih njime sve narode kojima me Jahve bijaše poslao:
18 a Jerusalén, a los poblados de Judá, a sus reyes y dignatarios, para convertirlos en ruina y desolación, en objeto de burla y maldición (tal como sucede actualmente);	18 Jeruzalem i gradove judejske s njihovim kraljevima i knezovima, neka budu razvalina, pustoš, ruglo i prokletstvo, kao što su i danas;
19 al faraón, rey de Egipto, a sus cortesanos y dignatarios, a todo el pueblo y	19 faraona, kralja egipatskoga, s njegovim slugama i knezovima i narodom njegovim
20 a los mercenarios; a todos los reyes de la tierra de Us, y a todos los reyes de territorio filisteo: Ascalón, Gaza, Ecrón y el resto de Asdod;	20 i svu onu mješavinu naroda: sve kraljeve zemlje Usa, sve kraljeve zemlje filistejske, Aškelon, Gazu, Ekron i ono što ostade od Ašdoda;
21 a Edón, Moab y los amonitas;	21 Edom, Moab i sinove Amonove;
22 a los reyes de Tiro y de Sidón, y a los de las costas de ultramar;	22 sve kraljeve Tira, sve kraljeve Sidona, kraljeve otoka onkraj mora;
23 a Dedán, Temá y Buz, y a todos los que se afeitan las sienes;	23 Dedan, Temu, Buz i sve one ostriženih zàlizâkâ,
24 a todos los reyes de Arabia y de los mercenarios que habitan en el desierto;	24 sve kraljeve Arabije, sve kraljeve mješavine naroda koji obitavaju u pustinji;
25 a todos los reyes de Zimrí, de Elán y de Media;	25 sve kraljeve Zimrija, sve kraljeve Elama i sve kraljeve Medije;
26 a todos los reyes del norte, cercanos y lejanos, uno detrás de otro, y a todos los reinos que ocupan la superficie de la tierra. Y el rey de Sesac será el último en beber».	26 sve kraljeve Sjevera, blize i daleke, jednog za drugim, i sva kraljevstva na licu zemlje. A kralj Šešak pit će poslije njih.
27 Les dirás: «Esto dice el Señor del universo, rey de Israel: Bebed, emborrachaos, vomitad y caed para no levantaros ante la espada que voy a enviar en medio de vosotros.	27 »I reci im: Ovako govori Jahve nad vojskama, Bog Izraelov: ‘Pijte! Opijte se! Bljujte! Padnite da se više ne dignete od mača koji ću pustiti među vas.’
28 Y si se niegan a aceptar la copa que les das para beber, les dices: Esto os comunica el Señor del universo: Tenéis que beber sin remedio,	28 Ako ne bi htjeli uzeti pehar iz tvoje ruke da piju, reci im: Ovako govori Jahve nad vojskama: ‘Morate piti!
29 pues, si voy a empezar el castigo por la ciudad que lleva mi nombre, ¿creéis que vais a quedar impunes? ¡Ni lo penséis!, pues voy a llamar a la espada para que acabe con todos los habitantes de la tierra —oráculo del Señor—».	29 Jer, evo, ja sam počeo kažnjavati grad koji se zove mojim imenom. A vi zar da prođete bez kazne? Ne, nećete ostati nekažnjeni, jer ću sâm dozvati mač da udari na sve stanovnike zemlje’« – riječ je Jahve nad vojskama.
30 Así que les anuncias todas estas amenazas y les dices: El Señor ruge desde lo alto, | clama desde su santa morada; | ruge y ruge contra su dehesa, | grita igual que los lagareros | contra todos los habitantes del país.	30 »Ti im, dakle, prorokuj sve riječi ove i reci im: ‘Jahve reče sa visine, iz svetoga stana grmi glasom, riče iza glasa protiv pašnjaka svoga, podvikuje kao oni što grožđe gaze. Do svih stanovnika zemlje
31 Se oye el eco en los confines de la tierra, | pues el Señor pleitea con las naciones, | viene a juzgar a toda criatura, | entrega a los malvados a la espada | —oráculo del Señor—.	31 dopire bojni klik – do nakraj svijeta – jer Jahve se parbi s narodima, izlazi na sud sa svakim tijelom, bezbožnike će maču izručiti’ – riječ je Jahvina.
32 Esto dice el Señor del universo: | Mirad, un desastre va pasando | de una nación a otra; | se eleva una violenta tormenta | desde los confines de la tierra.	32 Ovako govori Jahve nad vojskama: ‘Evo, nesreća već zahvaća narod za narodom; nevrijeme strašno već se prolama s krajeva zemlje.’«
33 Aquel día habrá víctimas del Señor de un extremo al otro de la tierra. Nadie llorará por ellos ni los enterrará. Serán como estiércol sobre el suelo.	33 U onaj dan bit će pobijenih Jahvinih s jednoga kraja svijeta do drugoga. Za njima nitko neće naricati, niti će ih tko pokupiti i sahraniti; ostat će kao gnoj po zemlji.
34 Gritad, pastores, lamentaos; | revolcaos, mayorales del ganado, | que llega el tiempo de la matanza, | el tiempo de vuestra dispersión; | caeréis como carneros cebados.	34 Kukajte, pastiri, i vičite, valjajte se po prašini, vodiči stada, jer vam se ispuniše dani za klanje, popadat ćete k’o ovnovi izabrani.
35 Los pastores no encuentran refugio, | los mayorales no pueden escapar.	35 Više nema utočišta pastirima, niti spasa vodičima stada.
36 Ya se oyen los gritos de los pastores, | se escucha el llanto de los mayorales, | pues el Señor destruye sus pastos.	36 Čuj, kako vapiju pastiri, kako kukaju vodiči stada, jer Jahve pustoši pašnjak njihov,
37 Enmudecen las prósperas dehesas | ante la ira ardiente del Señor.	37 mirna su pasišta poharana od jarosna gnjeva Jahvina.
38 El león abandona su cubil | (su tierra es pura desolación) | ante el incendio devastador, | ante el incendio de su cólera.	38 Lav ostavlja guštaru jer će zemlja njihova opustjeti od mača pustošničkog, od jarosnog gnjeva Jahvina.