Eclesiástico/Ben Sirá 39
Versetti esaminati
| La Biblia | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 No así el que se aplica de lleno | a meditar la ley del Altísimo. | Indaga la sabiduría de los antiguos | y dedica su ocio a estudiar las profecías. | 1 Sapientiam omnium antiquorum exquiret sapiens, et in prophetis vacabit. |
| 2 Conserva los relatos de los hombres célebres | y penetra en las sutilezas de las parábolas. | 2 Narrationem virorum nominatorum conservabit, et in versutias parabolarum simul introibit. |
| 3 Busca el sentido oculto de los proverbios | y se interesa por los enigmas de las parábolas. | 3 Occulta proverbiorum exquiret, et in absconditis parabolarum conversabitur. |
| 4 En medio de los poderosos presta su servicio, | se presenta delante de los príncipes; | viaja por tierras extranjeras | y conoce el bien y el mal de los hombres. | 4 In medio magnatorum ministrabit, et in conspectu præsidis apparebit. |
| 5 De buena mañana, con todo el corazón | se dirige al Señor, su Creador; | reza delante del Altísimo, | abre su boca para suplicar | y pide perdón por sus pecados. | 5 In terram alienigenarum gentium pertransiet : bona enim et mala in hominibus tentabit. |
| 6 Si el Señor, el Grande, lo quiere, | se llenará de espíritu de inteligencia; | derramará como lluvia sabias palabras | y en la oración dará gracias al Señor. | 6 Cor suum tradet ad vigilandum diluculo ad Dominum, qui fecit illum, et in conspectu Altissimi deprecabitur. |
| 7 Enderezará sus planes y su ciencia, | y meditará los misterios ocultos. | 7 Aperiet os suum in oratione, et pro delictis suis deprecabitur. |
| 8 Mostrará la instrucción recibida | y se gloriará en la ley de la alianza del Señor. | 8 Si enim Dominus magnus voluerit, spiritu intelligentiæ replebit illum : |
| 9 Muchos elogiarán su inteligencia | y jamás será olvidada; | no desaparecerá su recuerdo | y su nombre vivirá por generaciones. | 9 et ipse tamquam imbres mittet eloquia sapientiæ suæ, et in oratione confitebitur Domino : |
| 10 Las naciones hablarán de su sabiduría, | y la asamblea proclamará su alabanza. | 10 et ipse diriget consilium ejus, et disciplinam, et in absconditis suis consiliabitur. |
| 11 En vida, tendrá renombre entre millares, | y cuando muera, esto le bastará. | 11 Ipse palam faciet disciplinam doctrinæ suæ, et in lege testamenti Domini gloriabitur. |
| 12 Todavía voy a exponer mis reflexiones, | pues estoy lleno como la luna llena. | 12 Collaudabunt multi sapientiam ejus, et usque in sæculum non delebitur. |
| 13 Escuchadme, hijos piadosos, y creced | como rosal plantado junto a corrientes de agua. | 13 Non recedet memoria ejus, et nomen ejus requiretur a generatione in generationem. |
| 14 Como incienso derramad buen olor, | floreced como el lirio, | exhalad perfume, entonad un cantar, | bendecid al Señor por todas sus obras. | 14 Sapientiam ejus enarrabunt gentes, et laudem ejus enuntiabit ecclesia. |
| 15 Reconoced la grandeza de su nombre, | dadle gracias, proclamad su alabanza | con vuestros cánticos y con las cítaras, | alabadlo con estas palabras: | 15 Si permanserit, nomen derelinquet plus quam mille : et si requieverit, proderit illi. |
| 16 ¡Qué hermosas son las obras del Señor! | Sus órdenes se cumplen a su tiempo. | No hay por qué decir: «¿Qué es esto?, ¿para qué sirve?». | Todo se indagará a su tiempo. | 16 Adhuc consiliabor ut enarrem : ut furore enim repletus sum. |
| 17 A su palabra el agua se detuvo amontonada, | a su voz se formaron los depósitos de las aguas. | 17 In voce dicit : Obaudite me, divini fructus, et quasi rosa plantata super rivos aquarum fructificate. |
| 18 A una orden suya se cumple cuanto desea, | y nadie puede impedir su salvación. | 18 Quasi Libanus odorem suavitatis habete. |
| 19 Las acciones de los vivientes están ante él, | y nada puede ocultarse a sus ojos. | 19 Florete flores quasi lilium : et date odorem, et frondete in gratiam : et collaudate canticum, et benedicite Dominum in operibus suis. |
| 20 Su mirada abarca toda la eternidad, | y nada le causa admiración. | 20 Date nomini ejus magnificentiam, et confitemini illi in voce labiorum vestrorum, et in canticis labiorum, et citharis : et sic dicetis in confessione : |
| 21 No hay por qué decir: «¿Qué es esto?, ¿para qué sirve?», | pues todo ha sido creado con un fin. | 21 Opera Domini universa bona valde. |
| 22 Su bendición se ha desbordado como un río, | como un diluvio ha inundado la tierra. | 22 In verbo ejus stetit aqua sicut congeries : et in sermone oris illius sicut exceptoria aquarum : |
| 23 Como cuando convirtió las aguas en salinas, | así las naciones experimentarán su ira. | 23 quoniam in præcepto ipsius placor fit, et non est minoratio in salute ipsius. |
| 24 Sus caminos son llanos para los fieles, | para los malvados son piedras de tropiezo. | 24 Opera omnis carnis coram illo, et non est quidquam absconditum ab oculis ejus. |
| 25 Al principio creó bienes para los buenos, | y males para los pecadores. | 25 A sæculo usque in sæculum respicit, et nihil est mirabile in conspectu ejus. |
| 26 Esenciales para la vida humana son: | agua, fuego, hierro y sal, | flor de harina de trigo, leche y miel, | mosto, aceite y vestido. | 26 Non est dicere : Quid est hoc, aut quid est istud ? omnia enim in tempore suo quærentur. |
| 27 Todas estas cosas son bienes para los piadosos, | mas para los pecadores se transforman en males. | 27 Benedictio illius quasi fluvius inundavit. |
| 28 Hay vientos creados para castigar | y en su furia refuerzan los azotes; | en el momento final desencadenan su fuerza | y desatan la ira de su Creador. | 28 Quomodo cataclysmus aridam inebriavit, sic ira ipsius gentes quæ non exquisierunt eum hæreditabit. |
| 29 Fuego y granizo, hambre y muerte | fueron creados para castigar. | 29 Quomodo convertit aquas in siccitatem, et siccata est terra, et viæ illius viis illorum directæ sunt, sic peccatoribus offensiones in ira ejus. |
| 30 Dientes de fieras, escorpiones, víboras | y espada vengadora para matar a los malvados. | 30 Bona bonis creata sunt ab initio : sic nequissimis bona et mala. |
| 31 Todos se alegran de recibir sus órdenes, | están preparados para intervenir en la tierra, | y llegada la ocasión no transgredirán su mandato. | 31 Initium necessariæ rei vitæ hominum, aqua, ignis, et ferrum, sal, lac, et panis similagineus, et mel, et botrus uvæ, et oleum, et vestimentum. |
| 32 Por eso desde el principio estaba convencido, | he reflexionado y lo he puesto por escrito: | 32 Hæc omnia sanctis in bona, sic et impiis et peccatoribus in mala convertentur. |
| 33 «Las obras del Señor son todas buenas, | y él provee oportunamente a cualquier necesidad. | 33 Sunt spiritus qui ad vindictam creati sunt, et in furore suo confirmaverunt tormenta sua. |
| 34 No hay por qué decir: “Esto es peor que aquello”, | porque todo, a su tiempo, será considerado bueno. | 34 In tempore consummationis effundent virtutem, et furorem ejus qui fecit illos placabunt. |
| 35 Y ahora de todo corazón y a plena voz cantad himnos | y bendecid el nombre del Señor». | 35 Ignis, grando, fames, et mors, omnia hæc ad vindictam creata sunt : |
| 36 bestiarum dentes, et scorpii, et serpentes, et rhomphæa vindicans in exterminium impios. | |
| 37 In mandatis ejus epulabuntur : et super terram in necessitatem præparabuntur, et in temporibus suis non præterient verbum. | |
| 38 Propterea ab initio confirmatus sum, et consiliatus sum, et cogitavi, et scripta dimisi. | |
| 39 Omnia opera Domini bona, et omne opus hora sua subministrabit. | |
| 40 Non est dicere : Hoc illo nequius est : omnia enim in tempore suo comprobabuntur. | |
| 41 Et nunc in omni corde et ore collaudate, et benedicite nomen Domini. |