Eclesiastés/Qohelet 6

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 He observado bajo el sol una desgracia que pesa sobre los hombres:	1 I vidjeh: ima još jedno zlo pod suncem i teško tišti ljude.
2 Dios concede a un hombre bienes, fortuna y honores, sin que le falte nada de cuanto puede desear; pero Dios no le concede disfrutarlas, porque un extraño las disfruta. Esto es vanidad y grave desventura.	2 Nekomu Bog udijeli bogatstvo i blago i počasti te ima sve što mu duša poželi, ali mu ne udijeli da to i uživa, nego uživa tuđinac. To je ispraznost i grdna nevolja.
3 Supongamos que un hombre tiene cien hijos y vive muchos años; por muy larga que sea su vida, si no puede satisfacer su deseo de felicidad y además acaba sin sepultura, afirmo que es mejor un aborto,	3 I velim: bolje je nedonošče od onoga koji bi rodio stotinu djece i živio mnogo godina, a sam se ne bi naužio dobra niti bi imao pogreba;
4 que llega en un soplo y se marcha a oscuras, | la tiniebla encubre su nombre;	4 jer je nedonošče uzalud došlo i u tamu otišlo i ime mu je tamom pokriveno;
5 no vio el sol ni se enteró de nada, | pero descansa mejor que el otro.	5 sunca čak ne vidje niti spozna – a spokojnije je od onoga.
6 Y si no disfruta de la dicha, aunque viva dos veces mil años, ¿no van todos al mismo lugar?	6 Pa kad bi takav živio i dvije tisuće godina, a svojeg dobra ne bi uživao, zar ne odlaze obojica jednako na isto mjesto?
7 El hombre se fatiga para la boca, | y el estómago nunca se llena.	7 Čovjek se trudi samo da bi jeo, a želudac njegov nikad da se nasiti.
8 ¿En qué aventaja el sabio al necio? | ¿De qué le sirve al pobre | saber manejarse en la vida?	8 Jer po čemu je mudrac bolji od luđaka i što reći o siromahu koji se umije držati pred ljudima?
9 Más vale lo que ven los ojos | que dejarse llevar por el deseo. | También esto es vanidad y caza de viento.	9 Bolje je očima vidjeti nego duhom lutati. I to je ispraznost i pusta tlapnja.
10 Lo que existe ya recibió un nombre. Ya sabe que es hombre y que no puede discutir con alguien más fuerte que él.	10 Što je već bilo, ime ima; i zna se što je čovjek; i on se ne može parbiti s jačim od sebe.
11 Cuantas más palabras, más vanidad. ¿Qué saca en limpio el hombre?	11 Što više riječi, to veća ispraznost svega, i koja je od toga korist čovjeku?
12 ¿Y quién le dice al hombre lo que va a pasar durante su vida, durante los pocos años de su vana existencia, que atraviesa como una sombra? ¿Quién le dirá lo que va a suceder en el futuro bajo el sol?	12 Tko zna što je dobro čovjeku u životu njegovu, za ono malo dana koje tako isprazno živi, koji mu prolaze kao sjena? Tko će kazati čovjeku što će biti poslije njega pod suncem?