Salmos 142

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Poema de David cuando estaba en la cueva. Oración.	1 Poučna pjesma. Davidova. Kad bijaše u špilji. Molitva.
2 A voz en grito clamo al Señor, | a voz en grito suplico al Señor;	2 Iz svega glasa vapijem Jahvi, iz svega glasa Jahvu zaklinjem.
3 desahogo ante él mis afanes, | expongo ante él mi angustia,	3 Pred njim svoju izlijevam tužaljku, tjeskobu svoju pred njim razastirem.
4 mientras me va faltando el aliento. Pero tú conoces mis senderos, | y que en el camino por donde avanzo | me han escondido una trampa.	4 Ako duh moj i klone u meni, ti put moj poznaješ. Na putu kojim prolazim potajnu mi zamku staviše.
5 Mira a la derecha, fíjate: | nadie me hace caso; | no tengo adónde huir, | nadie mira por mi vida.	5 Obazrem li se nadesno i pogledam: nitko ne zna za mene. Nemam kamo pobjeći, nitko za život moj ne mari.
6 A ti grito, Señor; | te digo: «Tú eres mi refugio | y mi lote en el país de la vida».	6 K tebi, Jahve, vapijem; govorim: ti si mi utočište, ti si dio moj u zemlji živih.
7 Atiende a mis clamores, | que estoy agotado; | líbrame de mis perseguidores, | que son más fuertes que yo.	7 Poslušaj moje vapaje jer sam veoma nevoljan. Izbavi me od gonitelja mojih jer od mene oni su moćniji.
8 Sácame de la prisión, | y daré gracias a tu nombre: | me rodearán los justos | cuando me devuelvas tu favor.	8 Izvedi iz tamnice dušu moju da zahvaljujem imenu tvojemu. Oko mene će se okupiti pravednici zbog dobra što si ga iskazao meni.