SCRUTATIO

Miércoles, 15 Julio 2026 - San Bonaventura ( Letture di oggi)

Oseas 5


font
BIBLIAPeshitta
1 Escuchad esto, sacerdotes, estad atentos, casa de Israel, casa real, prestad oído, porque el juicio es cosa vuestra; pero vosotros habéis sido un lazo en Mispá, y una red tendida en el Tabor.1 ܫܡܥܘ ܗܕܐ ܟܗܢܐ ܘܨܘܬܘ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܘܒܝܬ ܡܠܟܐ ܫܡܥܘ ܡܛܠ ܕܕܝܠܟܘܢ ܗܘ ܕܝܢܐ ܕܦܚܐ ܗܘܝܬܘܢ ܠܕܘܩܐ ܘܡܨܝܕܬܐ ܕܦܪܝܣܐ ܥܠ ܬܒܘܪ
2 Han ahondado la fosa de Sittim, mas yo seré castigo para todos ellos.2 ܘܨܝܕܐ ܕܨܝܕܝܢ ܛܡܪܘ ܦܚܐ ܐܢܐ ܕܝܢ ܐܪܕܐ ܠܟܠܗܘܢ
3 Yo conozco a Efraím, e Israel no se me oculta. Sí, tú te has prostituido, Efraím, e Israel se ha contaminado,3 ܐܢܐ ܝܕܥ ܐܢܐ ܠܐܦܪܝܡ ܘܐܝܣܪܝܠ ܠܐ ܟܣܐ ܡܢܝ ܡܛܠ ܕܗܫܐ ܙܢܝ ܐܦܪܝܡ ܘܐܬܛܢܦ ܐܝܣܪܝܠ
4 No les permiten sus obras volver a su Dios, pues un espíritu de prostitución hay dentro de ellos, y no conocen a Yahveh.4 ܠܐ ܫܒܩܢ ܠܗܘܢ ܨܢܥܬܗܘܢ ܕܢܬܦܢܘܢ ܠܘܬ ܐܠܗܗܘܢ ܡܛܠ ܕܪܘܚܐ ܕܙܢܝܘܬܐ ܒܓܘܗܘܢ ܘܠܡܪܝܐ ܠܐ ܝܕܥܘ
5 El orgullo de Israel testifica contra él; Israel y Efraím tropiezan por sus culpas, y también Judá tropieza con ellos.5 ܘܢܬܡܟܟ ܐܝܩܪܗ ܕܐܝܣܪܝܠ ܩܕܡܘܗܝ ܘܐܝܣܪܝܠ ܘܐܦܪܝܡ ܢܬܬܩܠܘܢ ܒܥܘܠܗܘܢ ܘܢܬܬܩܠ ܐܦ ܝܗܘܕܐ ܥܡܗܘܢ
6 Con su ganado menor y mayor irán en busca de Yahveh, pero no lo encontrarán: ¡se ha retirado de ellos!6 ܒܥܢܗܘܢ ܘܒܬܘܪܝܗܘܢ ܢܐܙܠܘܢ ܠܡܒܥܝܗ ܠܡܪܝܐ ܘܠܐ ܢܫܟܚܘܢܗ ܡܛܠ ܕܦܪܩ ܠܗ ܡܢܗܘܢ
7 Han sido infieles a Yahveh, han engrendado hijos bastardos; pues ahora los va a devorar el novilunio juntamente con sus campos.7 ܒܡܪܝܐ ܓܝܪ ܕܓܠܘ ܡܛܠ ܕܒܢܝܐ ܢܘܟܪܝܐ ܐܘܠܕܘ
8 Tocad el cuerno en Guibeá, la trompeta en Ramá, dad la alarma en Bet Aven, ¡detrás de ti, Benjamín!8 ܩܪܘ ܫܝܦܘܪܐ ܒܪܡܬܐ ܘܩܪܢܐ ܒܪܡܬܐ ܩܥܘ ܒܝܬ ܐܘܢ ܒܬܪܟ ܒܢܝܡܝܢ
9 Efraím será una desolación el día del castigo; en las tribus de Israel hago saber cosa segura.9 ܐܦܪܝܡ ܠܚܒܠܐ ܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܕܡܟܣܢܘܬܐ ܒܫܪܒܬܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܐܘܕܥܬ ܗܝܡܢܘܬܐ
10 Los príncipes de Judá son como los que desplazan los linderos, sobre ellos voy a derramar como agua mi furor.10 ܗܘܘ ܪܘܪܒܢܐ ܕܝܗܘܕܐ ܐܝܟ ܗܢܘܢ ܕܡܫܢܝܢ ܬܚܘܡܐ ܐܫܘܕ ܪܘܓܙܝ ܥܠܝܗܘܢ ܐܝܟ ܡܝܐ
11 Está oprimido Efraím, quebrantado el juicio, porque se complace en ir tras la Vanidad.11 ܛܠܝܡ ܐܦܪܝܡ ܘܐܠܝܨ ܒܕܝܢܐ ܡܛܠ ܕܨܒܐ ܠܡܐܙܠ ܒܬܪ ܣܪܝܩܬܐ
12 Pues yo he de ser como polilla para Efraím, como carcoma para la casa de Judá.12 ܘܐܢܐ ܐܗܘܐ ܐܝܟ ܕܠܘܚܝܐ ܠܐܦܪܝܡ ܘܐܝܟ ܐܪܝܐ ܠܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ
13 Efraím ha visto su dolencia y Judá su llaga. Efraím entonces ha sido a Asiria, y Judá ha mandado mensaje al gran rey; pero éste no podrá sanaros ni curar vuestra llaga.13 ܘܚܙܐ ܐܦܪܝܡ ܟܘܪܗܢܘܗܝ ܘܝܗܘܕܐ ܟܐܒܘܗܝ ܘܐܙܠ ܐܦܪܝܡ ܠܐܬܘܪ ܘܫܕܪ ܠܘܬ ܡܠܟܐ ܕܝܪܒ ܘܗܘ ܠܐ ܡܫܟܚ ܠܡܐܣܝܘܬܟܘܢ ܘܠܐ ܢܚܠܡ ܡܢܟܘܢ ܟܐܒܝܟܘܢ
14 Porque yo soy como un león para Efraím, como un leoncillo para la casa de Judá. Yo, yo mismo desgarraré y me iré, arrebataré y no habrá quien salve.14 ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܐܝܟ ܐܪܝܐ ܠܐܦܪܝܡ ܘܐܝܟ ܓܘܪܝܐ ܕܐܪܝܐ ܠܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܐܢܐ ܐܬܒܪ ܘܐܙܠ ܘܐܫܩܘܠ ܘܠܝܬ ܕܡܦܨܐ
15 Voy a volverme a mi lugar, hasta que hayan expiado y busquen mi rostro. En su angustia me buscarán.15 ܐܗܦܘܟ ܐܙܠ ܠܐܬܪܝ ܥܕܡܐ ܕܢܚܘܒܘܢ ܘܢܒܥܘܢ ܐܦܝ ܘܒܐܘܠܨܢܗܘܢ ܢܩܕܡܘܢ ܠܘܬܝ