Job 14

Revised Standard Version Catholic Edition	Biblia Tysiąclecia
1 "Man that is born of a woman is of few days, and full of trouble.	1 Człowiek zrodzony z niewiasty ma krótkie i bolesne życie,
2 He comes forth like a flower, and withers; he flees like a shadow, and continues not.	2 wyrasta i więdnie jak kwiat, przemija jak cień chwilowy;
3 And dost thou open thy eyes upon such a one and bring him into judgment with thee?	3 a z gniewem na niego spoglądasz i stawiasz przed swoim sądem.
4 Who can bring a clean thing out of an unclean? There is not one.	4 Któż czystym uczyni skalane? Nikt zgoła.
5 Since his days are determined, and the number of his months is with thee, and thou hast appointed his bounds that he cannot pass,	5 Człowieka dni ilość zliczona, i liczba miesięcy u Ciebie, kres wyznaczyłeś im nieprzekraczalny.
6 look away from him, and desist, that he may enjoy, like a hireling, his day.	6 Zaniechaj go, wzrok Twój oderwij, niech cieszy się dniem najemnika!
7 "For there is hope for a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that its shoots will not cease.	7 Drzewo ma jeszcze nadzieję, bo ścięte, na nowo wyrasta, świeży pęd nie obumrze.
8 Though its root grow old in the earth, and its stump die in the ground,	8 Choć bowiem korzeń zestarzeje się w ziemi, a pień jego w piasku zbutwieje,
9 yet at the scent of water it will bud and put forth branches like a young plant.	9 gdy wodę poczuje, odrasta, rozwija się jak młoda roślina.
10 But man dies, and is laid low; man breathes his last, and where is he?	10 A mocarz umarły przepada. Gdzież będzie człowiek, gdy zginie?
11 As waters fail from a lake, and a river wastes away and dries up,	11 Wody z morza znikną i rzeki wprzód wyschną doszczętnie -
12 so man lies down and rises not again; till the heavens are no more he will not awake, or be roused out of his sleep.	12 a człowiek umarły nie wstanie, zbudzi się, gdy nieba nie stanie, nie zdoła się ze snu ocucić.
13 Oh that thou wouldest hide me in Sheol, that thou wouldest conceal me until thy wrath be past, that thou wouldest appoint me a set time, and remember me!	13 O gdybyś w Szeolu mnie schował, ukrył, aż gniew Twój przeminie, czas mi postawił, kiedy mnie wspomnisz...
14 If a man die, shall he live again? All the days of my service I would wait, till my release should come.	14 Ale czy zmarły ożyje? Czekałbym przez wszystkie dni mojej walki, aż taka chwila nadejdzie.
15 Thou wouldest call, and I would answer thee; thou wouldest long for the work of thy hands.	15 Ty mówiłbyś, ja bym odpowiadał, tęskniłbyś do dzieła rąk swoich.
16 For then thou wouldest number my steps, thou wouldest not keep watch over my sin;	16 Obliczyłbyś wtedy moje kroki, zło byś mi puścił w niepamięć,
17 my transgression would be sealed up in a bag, and thou wouldest cover over my iniquity.	17 pod pieczęcią trzymał przestępstwa, wybielił wszystkie me grzechy.
18 "But the mountain falls and crumbles away, and the rock is removed from its place;	18 Góra rozpadnie się w gruzy i skała zmieni swe miejsce,
19 the waters wear away the stones; the torrents wash away the soil of the earth; so thou destroyest the hope of man.	19 woda zniszczy kamienie, fala podmyje glebę; i Ty nadzieję niweczysz w człowieku.
20 Thou prevailest for ever against him, and he passes; thou changest his countenance, and sendest him away.	20 Miażdżysz na zawsze i on odchodzi, pozbawiasz kształtu, odsyłasz.
21 His sons come to honor, and he does not know it; they are brought low, and he perceives it not.	21 Czy we czci jego synowie? - On nie wie. Czy też wzgardzeni? Już o tym nie myśli.
22 He feels only the pain of his own body, and he mourns only for himself."	22 Zadręcza go własne ciało, odczuwa ból swojej duszy.