ΙΩΒ - Giobbe - Job 15

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Septuaginta - Nestle-Aland La Biblia
1 υπολαβων δε ελιφας ο θαιμανιτης λεγει1 Elifaz de Temán respondió así:
2 ποτερον σοφος αποκρισιν δωσει συνεσεως πνευματος και ενεπλησεν πονον γαστρος2 «¿Responde un sabio con razones vanas?, | ¿llena su vientre de viento del Este?
3 ελεγχων εν ρημασιν οις ου δει εν λογοις οις ουδεν οφελος3 ¿Argumenta con discursos inútiles, | con palabras que no valen nada?
4 ου και συ απεποιησω φοβον συνετελεσω δε ρηματα τοιαυτα εναντι του κυριου4 Peor tú, que te muestras irreverente | y dejas de orar ante Dios.
5 ενοχος ει ρημασιν στοματος σου ουδε διεκρινας ρηματα δυναστων5 Tu pecado inspira tus palabras, | adoptas el lenguaje de la astucia.
6 ελεγξαι σε το σον στομα και μη εγω τα δε χειλη σου καταμαρτυρησουσιν σου6 Tu boca te condena, que no yo; | tus labios testifican contra ti.
7 τι γαρ μη πρωτος ανθρωπων εγενηθης η προ θινων επαγης7 ¿Eres tú el primogénito de los hombres?, | ¿te engendraron antes que a las colinas?
8 η συνταγμα κυριου ακηκοας εις δε σε αφικετο σοφια8 ¿Has asistido al consejo divino?, | ¿solo tú estás dotado de sabiduría?
9 τι γαρ οιδας ο ουκ οιδαμεν η τι συνιεις ο ουχι και ημεις9 ¿Qué sabes tú que nosotros no sepamos, | qué entiendes tú que nosotros no entendamos?
10 και γε πρεσβυτης και γε παλαιος εν ημιν βαρυτερος του πατρος σου ημεραις10 Entre nosotros hay ancianos venerables, | más repletos de días que tu padre.
11 ολιγα ων ημαρτηκας μεμαστιγωσαι μεγαλως υπερβαλλοντως λελαληκας11 ¿Te sabe a poco que Dios te consuele | y las amables palabras que se te dirigen?
12 τι ετολμησεν η καρδια σου η τι επηνεγκαν οι οφθαλμοι σου12 ¿Por qué dejas que tu pasión te domine | y miras con ojos desorbitados,
13 οτι θυμον ερρηξας εναντι κυριου εξηγαγες δε εκ στοματος ρηματα τοιαυτα13 para dirigir tu cólera contra Dios | y lanzar tales palabras por tu boca?
14 τις γαρ ων βροτος οτι εσται αμεμπτος η ως εσομενος δικαιος γεννητος γυναικος14 ¿Qué es el hombre para sentirse puro, | un nacido de mujer para ser inocente?
15 ει κατα αγιων ου πιστευει ουρανος δε ου καθαρος εναντιον αυτου15 Si Dios no confía en sus santos | y los cielos no son puros a sus ojos,
16 εα δε εβδελυγμενος και ακαθαρτος ανηρ πινων αδικιας ισα ποτω16 ¡qué decir de lo odioso y corrompido, | del hombre, que se sacia de maldad!
17 αναγγελω δε σοι ακουε μου α δη εωρακα αναγγελω σοι17 Voy a hablarte, escúchame, | y te diré lo que he visto,
18 α σοφοι ερουσιν και ουκ εκρυψαν πατερας αυτων18 lo que han contado los sabios | y han transmitido sus padres,
19 αυτοις μονοις εδοθη η γη και ουκ επηλθεν αλλογενης επ' αυτους19 aquellos a quienes dieron el país, | cuando ningún extranjero se infiltraba.
20 πας ο βιος ασεβους εν φροντιδι ετη δε αριθμητα δεδομενα δυναστη20 La vida del malvado es solo sufrimiento, | al tirano le reservan años contados;
21 ο δε φοβος αυτου εν ωσιν αυτου οταν δοκη ηδη ειρηνευειν ηξει αυτου η καταστροφη21 resuena en sus oídos el eco del terror, | cuando vive tranquilo lo asalta el devastador.
22 μη πιστευετω αποστραφηναι απο σκοτους εντεταλται γαρ ηδη εις χειρας σιδηρου22 Que no confíe en escapar de las tinieblas, | pues está destinado para la espada.
23 κατατετακται δε εις σιτα γυψιν οιδεν δε εν εαυτω οτι μενει εις πτωμα ημερα δε αυτον σκοτεινη στροβησει23 Desechado como pasto de buitres, | sabe que su ruina es segura.
24 αναγκη δε και θλιψις αυτον καθεξει ωσπερ στρατηγος πρωτοστατης πιπτων24 Los días oscuros lo aterran, | lo atenazan angustia y ansiedad, | como un rey que se lanza al ataque.
25 οτι ηρκεν χειρας εναντιον του κυριου εναντι δε κυριου παντοκρατορος ετραχηλιασεν25 Pues alzó su mano contra Dios | e intentó desafiar al Todopoderoso, |
26 εδραμεν δε εναντιον αυτου υβρει εν παχει νωτου ασπιδος αυτου26 arremetiendo desafiante contra él | tras la maciza panza de su escudo.
27 οτι εκαλυψεν το προσωπον αυτου εν στεατι αυτου και εποιησεν περιστομιον επι των μηριων27 Aunque rebosen grasa sus carrillos | y el sebo recubra su lomera,
28 αυλισθειη δε πολεις ερημους εισελθοι δε εις οικους αοικητους α δε εκεινοι ητοιμασαν αλλοι αποισονται28 habitará en pueblos arruinados, | en casas donde nadie habita, | destinadas a montones de escombros.
29 ουτε μη πλουτισθη ουτε μη μεινη αυτου τα υπαρχοντα ου μη βαλη επι την γην σκιαν29 No se hará rico ni durarán sus bienes, | no llegarán sus posesiones al sepulcro.
30 ουδε μη εκφυγη το σκοτος τον βλαστον αυτου μαραναι ανεμος εκπεσοι δε αυτου το ανθος30 No escapará a la oscuridad, | una llama secará sus renuevos, | el viento barrerá sus brotes.
31 μη πιστευετω οτι υπομενει κενα γαρ αποβησεται αυτω31 Que no confíe iluso en su estatura, | pues su rama acabará siendo nada.
32 η τομη αυτου προ ωρας φθαρησεται και ο ραδαμνος αυτου ου μη πυκαση32 Antes de tiempo se marchitará, | sus ramas no verdearán.
33 τρυγηθειη δε ωσπερ ομφαξ προ ωρας εκπεσοι δε ως ανθος ελαιας33 Será viña que pierde sus agraces, | olivo que se queda sin flores.
34 μαρτυριον γαρ ασεβους θανατος πυρ δε καυσει οικους δωροδεκτων34 No echa frutos la banda de los impíos, | el fuego consume sus viviendas.
35 εν γαστρι δε λημψεται οδυνας αποβησεται δε αυτω κενα η δε κοιλια αυτου υποισει δολον35 Quien concibe maldad, da a luz desgracias, | su vientre va gestando la decepción».