ΙΩΒ - Giobbe - Job 15
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Septuaginta - Nestle-Aland | La Biblia |
|---|---|
| 1 υπολαβων δε ελιφας ο θαιμανιτης λεγει | 1 Elifaz de Temán respondió así: |
| 2 ποτερον σοφος αποκρισιν δωσει συνεσεως πνευματος και ενεπλησεν πονον γαστρος | 2 «¿Responde un sabio con razones vanas?, | ¿llena su vientre de viento del Este? |
| 3 ελεγχων εν ρημασιν οις ου δει εν λογοις οις ουδεν οφελος | 3 ¿Argumenta con discursos inútiles, | con palabras que no valen nada? |
| 4 ου και συ απεποιησω φοβον συνετελεσω δε ρηματα τοιαυτα εναντι του κυριου | 4 Peor tú, que te muestras irreverente | y dejas de orar ante Dios. |
| 5 ενοχος ει ρημασιν στοματος σου ουδε διεκρινας ρηματα δυναστων | 5 Tu pecado inspira tus palabras, | adoptas el lenguaje de la astucia. |
| 6 ελεγξαι σε το σον στομα και μη εγω τα δε χειλη σου καταμαρτυρησουσιν σου | 6 Tu boca te condena, que no yo; | tus labios testifican contra ti. |
| 7 τι γαρ μη πρωτος ανθρωπων εγενηθης η προ θινων επαγης | 7 ¿Eres tú el primogénito de los hombres?, | ¿te engendraron antes que a las colinas? |
| 8 η συνταγμα κυριου ακηκοας εις δε σε αφικετο σοφια | 8 ¿Has asistido al consejo divino?, | ¿solo tú estás dotado de sabiduría? |
| 9 τι γαρ οιδας ο ουκ οιδαμεν η τι συνιεις ο ουχι και ημεις | 9 ¿Qué sabes tú que nosotros no sepamos, | qué entiendes tú que nosotros no entendamos? |
| 10 και γε πρεσβυτης και γε παλαιος εν ημιν βαρυτερος του πατρος σου ημεραις | 10 Entre nosotros hay ancianos venerables, | más repletos de días que tu padre. |
| 11 ολιγα ων ημαρτηκας μεμαστιγωσαι μεγαλως υπερβαλλοντως λελαληκας | 11 ¿Te sabe a poco que Dios te consuele | y las amables palabras que se te dirigen? |
| 12 τι ετολμησεν η καρδια σου η τι επηνεγκαν οι οφθαλμοι σου | 12 ¿Por qué dejas que tu pasión te domine | y miras con ojos desorbitados, |
| 13 οτι θυμον ερρηξας εναντι κυριου εξηγαγες δε εκ στοματος ρηματα τοιαυτα | 13 para dirigir tu cólera contra Dios | y lanzar tales palabras por tu boca? |
| 14 τις γαρ ων βροτος οτι εσται αμεμπτος η ως εσομενος δικαιος γεννητος γυναικος | 14 ¿Qué es el hombre para sentirse puro, | un nacido de mujer para ser inocente? |
| 15 ει κατα αγιων ου πιστευει ουρανος δε ου καθαρος εναντιον αυτου | 15 Si Dios no confía en sus santos | y los cielos no son puros a sus ojos, |
| 16 εα δε εβδελυγμενος και ακαθαρτος ανηρ πινων αδικιας ισα ποτω | 16 ¡qué decir de lo odioso y corrompido, | del hombre, que se sacia de maldad! |
| 17 αναγγελω δε σοι ακουε μου α δη εωρακα αναγγελω σοι | 17 Voy a hablarte, escúchame, | y te diré lo que he visto, |
| 18 α σοφοι ερουσιν και ουκ εκρυψαν πατερας αυτων | 18 lo que han contado los sabios | y han transmitido sus padres, |
| 19 αυτοις μονοις εδοθη η γη και ουκ επηλθεν αλλογενης επ' αυτους | 19 aquellos a quienes dieron el país, | cuando ningún extranjero se infiltraba. |
| 20 πας ο βιος ασεβους εν φροντιδι ετη δε αριθμητα δεδομενα δυναστη | 20 La vida del malvado es solo sufrimiento, | al tirano le reservan años contados; |
| 21 ο δε φοβος αυτου εν ωσιν αυτου οταν δοκη ηδη ειρηνευειν ηξει αυτου η καταστροφη | 21 resuena en sus oídos el eco del terror, | cuando vive tranquilo lo asalta el devastador. |
| 22 μη πιστευετω αποστραφηναι απο σκοτους εντεταλται γαρ ηδη εις χειρας σιδηρου | 22 Que no confíe en escapar de las tinieblas, | pues está destinado para la espada. |
| 23 κατατετακται δε εις σιτα γυψιν οιδεν δε εν εαυτω οτι μενει εις πτωμα ημερα δε αυτον σκοτεινη στροβησει | 23 Desechado como pasto de buitres, | sabe que su ruina es segura. |
| 24 αναγκη δε και θλιψις αυτον καθεξει ωσπερ στρατηγος πρωτοστατης πιπτων | 24 Los días oscuros lo aterran, | lo atenazan angustia y ansiedad, | como un rey que se lanza al ataque. |
| 25 οτι ηρκεν χειρας εναντιον του κυριου εναντι δε κυριου παντοκρατορος ετραχηλιασεν | 25 Pues alzó su mano contra Dios | e intentó desafiar al Todopoderoso, | |
| 26 εδραμεν δε εναντιον αυτου υβρει εν παχει νωτου ασπιδος αυτου | 26 arremetiendo desafiante contra él | tras la maciza panza de su escudo. |
| 27 οτι εκαλυψεν το προσωπον αυτου εν στεατι αυτου και εποιησεν περιστομιον επι των μηριων | 27 Aunque rebosen grasa sus carrillos | y el sebo recubra su lomera, |
| 28 αυλισθειη δε πολεις ερημους εισελθοι δε εις οικους αοικητους α δε εκεινοι ητοιμασαν αλλοι αποισονται | 28 habitará en pueblos arruinados, | en casas donde nadie habita, | destinadas a montones de escombros. |
| 29 ουτε μη πλουτισθη ουτε μη μεινη αυτου τα υπαρχοντα ου μη βαλη επι την γην σκιαν | 29 No se hará rico ni durarán sus bienes, | no llegarán sus posesiones al sepulcro. |
| 30 ουδε μη εκφυγη το σκοτος τον βλαστον αυτου μαραναι ανεμος εκπεσοι δε αυτου το ανθος | 30 No escapará a la oscuridad, | una llama secará sus renuevos, | el viento barrerá sus brotes. |
| 31 μη πιστευετω οτι υπομενει κενα γαρ αποβησεται αυτω | 31 Que no confíe iluso en su estatura, | pues su rama acabará siendo nada. |
| 32 η τομη αυτου προ ωρας φθαρησεται και ο ραδαμνος αυτου ου μη πυκαση | 32 Antes de tiempo se marchitará, | sus ramas no verdearán. |
| 33 τρυγηθειη δε ωσπερ ομφαξ προ ωρας εκπεσοι δε ως ανθος ελαιας | 33 Será viña que pierde sus agraces, | olivo que se queda sin flores. |
| 34 μαρτυριον γαρ ασεβους θανατος πυρ δε καυσει οικους δωροδεκτων | 34 No echa frutos la banda de los impíos, | el fuego consume sus viviendas. |
| 35 εν γαστρι δε λημψεται οδυνας αποβησεται δε αυτω κενα η δε κοιλια αυτου υποισει δολον | 35 Quien concibe maldad, da a luz desgracias, | su vientre va gestando la decepción». |