| 1 υπολαβων δε σωφαρ ο μιναιος λεγει | 1 Sophar de Naama prit la parole et dit: |
| 2 ο τα πολλα λεγων και αντακουσεται η και ο ευλαλος οιεται ειναι δικαιος ευλογημενος γεννητος γυναικος ολιγοβιος | 2 Celui qui parle tant n'écoutera-t-il pas à son tour? et suffira-t-il d'être un grand parleur pour paraître juste? |
| 3 μη πολυς εν ρημασιν γινου ου γαρ εστιν ο αντικρινομενος σοι | 3 Les hommes se tairont-ils pour toi seul? et après t'être moqué des autres, ne seras-tu confondu par personne? |
| 4 μη γαρ λεγε οτι καθαρος ειμι τοις εργοις και αμεμπτος εναντιον αυτου | 4 Car tu as dit : Ma doctrine est pure, et je suis sans tache en votre présence. |
| 5 αλλα πως αν ο κυριος λαλησαι προς σε και ανοιξει χειλη αυτου μετα σου | 5 Qu'il serait à souhaiter que Dieu te parlât, et qu'Il ouvrît pour toi Sa bouche, |
| 6 ειτα αναγγελει σοι δυναμιν σοφιας οτι διπλους εσται των κατα σε και τοτε γνωση οτι αξια σοι απεβη απο κυριου ων ημαρτηκας | 6 pour te découvrir les secrets de Sa sagesse, et la multiplicité des préceptes de Sa loi, et pour te faire comprendre qu'Il exige beaucoup moins de toi que ne mérite ton iniquité! |
| 7 η ιχνος κυριου ευρησεις η εις τα εσχατα αφικου α εποιησεν ο παντοκρατωρ | 7 Prétends-tu sonder ce qui est caché en Dieu, et connaître parfaitement le Tout-Puissant? |
| 8 υψηλος ο ουρανος και τι ποιησεις βαθυτερα δε των εν αδου τι οιδας | 8 Il est plus élevé que le ciel, que feras-tu? Il est plus profond que l'enfer, comment Le connaîtras-tu? |
| 9 η μακροτερα μετρου γης η ευρους θαλασσης | 9 Sa mesure dépasse la longueur de la terre et la largeur de la mer. |
| 10 εαν δε καταστρεψη τα παντα τις ερει αυτω τι εποιησας | 10 S'Il renverse tout, s'Il confond toutes choses ensemble, qui pourra s'opposer à Lui? |
| 11 αυτος γαρ οιδεν εργα ανομων ιδων δε ατοπα ου παροψεται | 11 Car Il connaît la vanité des hommes, et, voyant l'iniquité, ne la considère-t-Il pas? |
| 12 ανθρωπος δε αλλως νηχεται λογοις βροτος δε γεννητος γυναικος ισα ονω ερημιτη | 12 L'homme vain s'élève jusqu'à l'orgueil, et il se croit né libre comme le poulain de l'âne sauvage. |
| 13 ει γαρ συ καθαραν εθου την καρδιαν σου υπτιαζεις δε χειρας προς αυτον | 13 Mais toi, tu as endurci ton coeur, et tu as élevé tes mains vers Dieu. |
| 14 ει ανομον τι εστιν εν χερσιν σου πορρω ποιησον αυτο απο σου αδικια δε εν διαιτη σου μη αυλισθητω | 14 Si tu bannis l'iniquité qui est dans tes mains, et que l'injustice ne demeure point dans ta tente, |
| 15 ουτως γαρ αναλαμψει σου το προσωπον ωσπερ υδωρ καθαρον εκδυση δε ρυπον και ου μη φοβηθης | 15 alors tu pourras lever ton visage sans tache; tu seras stable, et tu ne craindras point. |
| 16 και τον κοπον επιληση ωσπερ κυμα παρελθον και ου πτοηθηση | 16 Tu oublieras même ta misère, et tu t'en souviendras comme d'eaux qui se sont écoulées. |
| 17 η δε ευχη σου ωσπερ εωσφορος εκ δε μεσημβριας ανατελει σοι ζωη | 17 Sur le soir se lèvera pour toi comme l'éclat du midi; et lorsque tu te croiras perdu, tu apparaîtras comme l'étoile du matin. |
| 18 πεποιθως τε εση οτι εστιν σοι ελπις εκ δε μεριμνης και φροντιδος αναφανειται σοι ειρηνη | 18 L'espérance qui te sera proposée te remplira de confiance; et, entrant dans le sépulcre, tu dormiras en assurance. |
| 19 ησυχασεις γαρ και ουκ εσται ο πολεμων σε μεταβαλομενοι δε πολλοι σου δεηθησονται | 19 Tu te reposeras sans que personne ne te trouble, et plusieurs imploreront tes regards. |
| 20 σωτηρια δε αυτους απολειψει η γαρ ελπις αυτων απωλεια οφθαλμοι δε ασεβων τακησονται | 20 Mais les yeux des méchants seront consumés; pour eux point de refuge, et ce que l'âme a en horreur, voilà leur espérance. |
