Judit 16

Menge Bibel	Biblia Tysiąclecia
1 Judith hob dann folgendes Dankgebet vor ganz Israel an, und das ganze Volk stimmte in dieses Loblied mit ein, Judith sprach:	1 I mówiła Judyta: Uderzcie w bębny na cześć mojego Boga, zagrajcie Panu na cymbałach, zanućcie Mu psalm i pieśń uwielbienia, wysławiajcie i wzywajcie Jego imię!
2 Stimmt meinem Gott zu Ehren ein Lied an mit Pauken,singet meinem Herrn mit Zimbeln!Laßt ihm ein neues Lied ertönen,erhebt seinen Namen und ruft ihn an!	2 Ponieważ Pan jest Bogiem, który niszczy wojny, bo do swego obozu pośród ludu prowadząc, wyrwał mnie z rąk mych prześladowców.
3 Denn der Herr ist ein Gott, der Kriegen ein Ende macht,denn in sein Lager inmitten seines Volkeshat er mich gerettet aus meiner Verfolger Hand.	3 Aszszur przybył z gór od północy, przyszedł z miriadami swoich sił zbrojnych, mnóstwo ich obsadziło potoki, a konnica ich okryła wzgórza.
4 Der Assyrer kam von den Bergen im Norden,er kam mit vielen Tausenden seiner Streitmacht;ihre Menge erschöpfte die Bäche,und ihre Rosse bedeckten die Hügel.Er gedachte, meine Gefilde zu verbrennen,meine jungen Männer mit dem Schwert zu töten,meine Säuglinge zu Boden zu schleudern,meine Kindlein als Beute hinzugebenund meine Jungfrauen wegzuschleppen.	4 Mówił, że wypali góry moje, a młodzieńców moich mieczem wytnie, niemowlęta moje o ziemię rozbije, moje dzieci wyda na łup, a dziewice moje na grabież.
5 Aber der Herr, der Allgebieter,hat sie vernichtet durch eines Weibes Hand.	5 Lecz Pan Wszechmogący pokrzyżował im szyki ręką kobiety.
6 Denn nicht durch Jünglinge ist ihr Gebieter gefallen,auch nicht Söhne von Titanen haben ihn erschlagen,noch gewaltige Riesen ihn angegriffen;nein, Judith, die Tochter Meraris,hat ihn durch ihres Angesichts Schönheit bezwungen.	6 Albowiem mocarz ich nie zginął z ręki młodzieńców, ani nie uderzyli na niego synowie tytanów, ani nie napadli na niego olbrzymi giganci, ale Judyta, córka Merariego, obezwładniła go pięknością swojego oblicza.
7 Denn ihre Witwenkleider legte sie ab,um den Bedrängten Israels aufzuhelfen;sie salbte ihr Antlitz mit kostbarem Öl	7 Zdjęła bowiem swoje szaty wdowie, aby wywyższyć uciśnionych w Izraelu, namaściła twarz swoją olejkami.
8 und flocht ihr Haar unter dem Kopfbundund legte ein leinenes Kleid an, um ihn zu berücken.	8 Włosy swoje związała pod zawojem i ubrała szaty swoje, aby go oszukać.
9 Ihre Sandalen entzückten seine Augen,ihre Schönheit nahm seine Sinne gefangen: –das Schwert durchschnitt ihm den Hals.	9 Sandały jej przykuły jego oko, jej piękność usidliła jego duszę, a miecz przeciął kark jego.
10 Es schauderte die Perser ob ihrer Kühnheit,und die Meder waren ob ihres Muts entsetzt.	10 Zlękli się Persowie jej odwagi, a Medów przeraziła swoją śmiałością.
11 Da frohlockten meine Verzagten,und meine Schwachen jauchzten laut.Sie aber wurden in Angst versetzt,erhoben lautes Wehgeschrei und flohen davon.	11 Niedawno podnieśli krzyk uciśnieni moi rodacy i słabych moich ogarnął lęk i przerażenie: podnieśli jednak swój głos, a tamci uciekli.
12 Die Söhne junger Weiber durchbohrten sieund schlugen sie nieder wie flüchtige Sklaven;sie fielen durch die Heerscharen meines Herrn.	12 Dzieci młodych matek ich poprzebijały, przekuły ich jak uciekających niewolników. Zginęli w bitwie z Panem moim.
13 Singen will ich meinem Gott ein neues Lied:Herr, groß bist du und ruhmreich,wunderbar an Kraft, unübertrefflich.	13 Bogu memu chcę zaśpiewać pieśń nową: Panie, jesteś wielki i przesławny, przedziwny w sile swojej i niezwyciężony.
14 Dir muß dienen deine ganze Schöpfung,denn du gebotst, da trat sie ins Dasein;du sandtest deinen Geist aus, der bildete (alle Geschöpfe),und keines ist da, das deinem Geheiß widerstände.	14 Niech Ci służy wszelkie Twoje stworzenie, bo Ty rzekłeś i stało się. Tyś posłał Twego ducha, a on zbudował wszystko, i nie ma nikogo, kto by się sprzeciwił Twemu głosowi.
15 Denn Berge werden auf ihrem Grunde wanken samt den Wassern,Felsen vor deinem Anblick zerschmelzen wie Wachs;aber denen, die dich fürchten, – ihnen bist du gnädig.	15 Góry bowiem poruszają się od podstaw razem z wodami, a skały jak wosk się topią przed Tobą, ale dla bojących się Ciebie Ty jesteś łaskawy.
16 Denn geringen Wert hat jegliches Opfer lieblichen Wohlgeruchsund wertlos ist dir alles Fett des Brandopfers;doch wer den Herrn fürchtet, ist immerdar groß.	16 Chociaż za mała jest wszelka ofiara, by wonią przyjemną była dla Ciebie, i za mało wszelkiego tłuszczu na całopalenie dla Ciebie, lecz ten, który boi się Pana, będzie wielki po wszystkie czasy.
17 Wehe den Heiden, die sich wider mein Volk erheben!Der Herr, der Allgebieter, wird sie strafen am Tage des Gerichts;Feuer und Würmer wird er in ihre Leiber geben,daß sie heulen vor Schmerzen in Ewigkeit.	17 Biada poganom, którzy powstają przeciw memu narodowi: Pan Wszechmocny ich ukarze w dzień sądu, ześle w ich ciało ogień i robactwo, i jęczeć będą z bólu na wieki.
18 Als sie dann in Jerusalem angekommen waren, beteten sie Gott an, und nachdem das Volk sich gereinigt hatte, brachten sie ihre Brandopfer und ihre freiwilligen Gaben und Geschenke dar.	18 A kiedy potem przybyli do Jerozolimy i oddali pokłon Bogu, a lud się oczyścił, złożyli swoje całopalenia, ofiary dobrowolne i dary.
19 Judith legte alles, was das Volk ihr von den Gerätschaften des Holofernes geschenkt hatte, im Heiligtum nieder; auch das Mückennetz, das sie aus dem Schlafzimmer des Holofernes mitgenommen hatte, weihte sie Gott als Geschenk.	19 Judyta zaś ofiarowała wszystkie sprzęty Holofernesa, które jej podarował lud. Także kotarę, którą sama wzięła z jego sypialni, ofiarowała Bogu.
20 Das Volk aber überließ sich der Freude in Jerusalem vor dem Heiligtum drei Monate lang; und Judith blieb während dieser Zeit bei ihnen.	20 Lud radował się przed świątynią w Jerozolimie przez trzy miesiące, a Judyta była razem z nimi.
21 Als dann nach diesen Tagen jeder in seiner Heimat zurückkehrte, begab sich auch Judith wieder nach Betylua und lebte dort auf ihrer Besitzung; sie blieb, solange sie lebte, berühmt im ganzen Lande.	21 Po tych dniach każdy wrócił do swego dziedzictwa. Judyta również wróciła do Betulii i pozostała tam zarządzając swoim majątkiem. I była sławną do końca życia w całym kraju.
22 Viele wünschten sie als Gattin zu besitzen, aber sie ging keine zweite Ehe ein, nachdem ihr Gatte Manasse gestorben und zu seinen Vätern versammelt war.	22 Wielu pragnęło ją wziąć za żonę, ale żaden mężczyzna nie zbliżył się do niej przez wszystkie dni jej życia, począwszy od dnia, w którym zmarł jej mąż Manasses i połączył się ze swymi przodkami.
23 Sie lebte noch sehr lange und wurde im Hause ihres Mannes 105 Jahre alt. Ihrer Zofe schenkte sie die Freiheit. Sie starb in Betylua, und man begrub sie in dem Felsengrab ihres Mannes Manasse.	23 I zestarzała się bardzo i dożyła w domu męża swego stu pięciu lat. Niewolnicę swoją obdarzyła wolnością. Zmarła w Betulii i pochowano ją w pieczarze grobowej jej męża Manassesa.
24 Das Haus Israel betrauerte sie sieben Tage lang. Vor ihrem Tode hatte sie ihre Habe unter die nächsten Verwandten ihres Mannes Manasse und ihre eigenen Angehörigen verteilt.	24 Dom Izraela opłakiwał ją przez siedem dni. Przed śmiercią swoją rozdała cały swój majątek krewnym swego męża Manassesa i krewnym ze swojej rodziny.
25 Und solange sie lebte und noch lange Zeit nach ihrem Tode gab es keinen mehr, der die Israeliten schreckte.	25 I nie było więcej nikogo, kto by niepokoił synów Izraela ani za życia Judyty, ani też przez długi czas po jej śmierci.