Giobbe (ايوب) 14

Torna indietro

Smith Van Dyke	Stuttgartensia - Delitzsch
¹ الانسان مولود المرأة قليل الايام وشبعان تعبا.	¹ אָדָם יְלוּד אִשָּׁה קְצַר יָמִים וּשְׂבַע־רֹגֶז
² يخرج كالزهر ثم ينحسم ويبرح كالظل ولا يقف.	² כְּצִיץ יָצָא וַיִּמָּל וַיִּבְרַח כַּצֵּל וְלֹא יַעֲמֹוד
³ فعلى مثل هذا حدقت عينيك واياي احضرت الى المحاكمة معك.	³ אַף־עַל־זֶה פָּקַחְתָּ עֵינֶךָ וְאֹתִי תָבִיא בְמִשְׁפָּט עִמָּךְ
⁴ من يخرج الطاهر من النجس. لا احد.	⁴ מִי־יִתֵּן טָהֹור מִטָּמֵא לֹא אֶחָד
⁵ ان كانت ايامه محدودة وعدد اشهره عندك وقد عينت اجله فلا يتجاوزه	⁵ אִם חֲרוּצִים ׀ יָמָיו מִסְפַּר־חֳדָשָׁיו אִתָּךְ [חֻקֹּו כ] (חֻקָּיו ק) עָשִׂיתָ וְלֹא יַעֲבֹור
⁶ فاقصر عنه ليسترح الى ان يسرّ كالاجير بانتهاء يومه	⁶ שְׁעֵה מֵעָלָיו וְיֶחְדָּל עַד־יִרְצֶה כְּשָׂכִיר יֹומֹו
⁷ لان للشجرة رجاء. ان قطعت تخلف ايضا ولا تعدم خراعيبها.	⁷ כִּי יֵשׁ לָעֵץ תִּקְוָה אִם־יִכָּרֵת וְעֹוד יַחֲלִיף וְיֹנַקְתֹּו לֹא תֶחְדָּל
⁸ ولو قدم في الارض اصلها ومات في التراب جذعها	⁸ אִם־יַזְקִין בָּאָרֶץ שָׁרְשֹׁו וּבֶעָפָר יָמוּת גִּזְעֹו
⁹ فمن رائحة الماء تفرخ وتنبت فروعا كالغرس.	⁹ מֵרֵיחַ מַיִם יַפְרִחַ וְעָשָׂה קָצִיר כְּמֹו־נָטַע
¹⁰ اما الرجل فيموت ويبلى. الانسان يسلم الروح فاين هو.	¹⁰ וְגֶבֶר יָמוּת וַיֶּחֱלָשׁ וַיִּגְוַע אָדָם וְאַיֹּו
¹¹ قد تنفد المياه من البحرة والنهر ينشف ويجف	¹¹ אָזְלוּ־מַיִם מִנִּי־יָם וְנָהָר יֶחֱרַב וְיָבֵשׁ
¹² والانسان يضطجع ولا يقوم. لا يستيقظون حتى لا تبقى السموات ولا ينتبهون من نومهم	¹² וְאִישׁ שָׁכַב וְלֹא־יָקוּם עַד־בִּלְתִּי מַיִם לֹא יָקִיצוּ וְלֹא־יֵעֹרוּ מִשְּׁנָתָם
¹³ ليتك تواريني في الهاوية وتخفيني الى ان ينصرف غضبك وتعيّن لي اجلا فتذكرني.	¹³ מִי יִתֵּן ׀ בִּשְׁאֹול תַּצְפִּנֵנִי תַּסְתִּירֵנִי עַד־שׁוּב אַפֶּךָ תָּשִׁית לִי חֹק וְתִזְכְּרֵנִי
¹⁴ ان مات رجل أفيحيا. كل ايام جهادي اصبر الى ان يأتي بدلي.	¹⁴ אִם־יָמוּת גֶּבֶר הֲיִחְיֶה כָּל־יְמֵי צְבָאִי אֲיַחֵל עַד־בֹּוא חֲלִיפָתִי
¹⁵ تدعو فانا اجيبك. تشتاق الى عمل يدك.	¹⁵ תִּקְרָא וְאָנֹכִי אֶעֱנֶךָּ לְמַעֲשֵׂה יָדֶיךָ תִכְסֹף
¹⁶ اما الآن فتحصي خطواتي. ألا تحافظ على خطيتي.	¹⁶ כִּי־עַתָּה צְעָדַי תִּסְפֹּור לֹא־תִשְׁמֹור עַל־חַטָּאתִי
¹⁷ معصيتي مختوم عليها في صرّة وتلفّق عليّ فوق اثمي	¹⁷ חָתֻם בִּצְרֹור פִּשְׁעִי וַתִּטְפֹּל עַל־עֲוֹנִי
¹⁸ ان الجبل الساقط ينتثر والصخر يزحزح من مكانه.	¹⁸ וְאוּלָם הַר־נֹופֵל יִבֹּול וְצוּר יֶעְתַּק מִמְּקֹמֹו
¹⁹ الحجارة تبليها المياه وتجرف سيولها تراب الارض. وكذلك انت تبيد رجاء الانسان.	¹⁹ אֲבָנִים ׀ שָׁחֲקוּ מַיִם תִּשְׁטֹף־סְפִיחֶיהָ עֲפַר־אָרֶץ וְתִקְוַת אֱנֹושׁ הֶאֱבַדְתָּ
²⁰ تتجبر عليه ابدا فيذهب. تغير وجهه وتطرده.	²⁰ תִּתְקְפֵהוּ לָנֶצַח וַיַּהֲלֹךְ מְשַׁנֶּה פָנָיו וַתְּשַׁלְּחֵהוּ
²¹ يكرم بنوه ولا يعلم او يصغرون ولا يفهم بهم.	²¹ יִכְבְּדוּ בָנָיו וְלֹא יֵדָע וְיִצְעֲרוּ וְלֹא־יָבִין לָמֹו
²² انما على ذاته يتوجع لحمه وعلى ذاتها تنوح نفسه	²² אַךְ־בְּשָׂרֹו עָלָיו יִכְאָב וְנַפְשֹׁו עָלָיו תֶּאֱבָל׃ פ

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati