| 1 Dissono li malvagi, pensando appo sè non dirittamente picciolo e con fastidio è il tempo della vita nostra, e non è refrigerio nella fine dell' uomo; e non è niuno che l' uomo sappia sia ritornato dello inferno. | 1 Mylnie rozumując, mówili sobie: Nasze życie jest krótkie i smutne. Nie ma lekarstwa na śmierć człowieczą, nie znamy nikogo, kto by wrócił z Otchłani. |
| 2 Però che noi siamo nati di niente, e dopo questa vita saremo sì come non fossimo mai stati; però che fumo (e vento) è stato sufflato nelli nasi nostri; è parola favilla a commuovere il cuore nostro. | 2 Urodziliśmy się niespodzianie i potem będziemy, jakby nas nigdy nie było. Dech w nozdrzach naszych jak dym, myśl jak iskierka z uderzeń serca naszego: |
| 3 E lo spirito si spanderae sì come molle aere, e la vita nostra trapasserae sì come ombra di nuvolo, e disfarassi sì come nebula, cacciata dalli raggi del sole, e dal calore di quello aggravata. | 3 gdy ona zgaśnie, ciało obróci się w popiół, a duch się rozpłynie jak niestałe powietrze. |
| 4 Il nome nostro si dimenticherae per lo tempo, e niuno averà in memoria delle opere nostre. | 4 Imię nasze pójdzie z czasem w niepamięć i nikt nie wspomni naszych poczynań. Przeminie życie nasze jakby ślad obłoku i rozwieje się jak mgła, ścigana promieniami słońca i żarem jego przybita. |
| 5 Il tempo nostro sì è uno passamento d' ombra, e non ritornerae poi la fine nostra; però ch' ella sì è consegnata, e niuno ritorna. | 5 Czas nasz jak cień przemija, śmierć nasza nie zna odwrotu: pieczęć przyłożono, i nikt nie powraca. |
| 6 Venite adunque, e logoriamo li beni che sono; e usiamo la creatura sì come in giovinezza affret-. tatamente. | 6 Nuże więc! Korzystajmy z tego, co dobre, skwapliwie używajmy świata w młodości! |
| 7 Ed empiamoci di vino prezioso e unguenti; e non ci passi il fiore del tempo. | 7 Upijmy się winem wybornym i wonnościami i niech nam nie ujdą wiosenne kwiaty: |
| 8 Coroniamci di rose, inanzi ch' elle si guastino; nullo prato sia, lo quale lo nostro desiderio non trapassi. | 8 uwijmy sobie wieniec z róż, zanim zwiędną. |
| 9 Niuno di noi sia senza parte della nostra concupiscenza; in ogni luogo lasciamo li segnali della nostra letizia, però che questa si è la parte nostra, e questa si è la sorte nostra. | 9 Nikogo z nas braknąć nie może w swawoli, wszędzie zostawmy ślady uciechy: bo to nasz dział, nasze dziedzictwo! |
| 10 Aggraviamo lo povero giusto, e non perdoniamo alla vedova, e non onorifichiamo li canuti dello antico tempo. | 10 Udręczmy sprawiedliwego biedaka, nie oszczędźmy wdowy ani wiekowej siwizny starca nie uczcijmy! |
| 11 Sia la fortezza nostra la legge della giustizia; però che quelli che sono poveri sono a noi inutili. | 11 Nasza siła będzie nam prawem sprawiedliwości, bo to, co słabe, gani się jako nieprzydatne. |
| 12 Inganniamo il giusto, però ch' egli è disutile a noi, e sì è contrario alle opere nostre, e rimpròveraci li peccati della legge, e diffama contro a noi li peccati della disciplina nostra. | 12 Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów. |
| 13 Egli promette ch' egli ha la scienza di Dio, e appellasi figliuolo di Dio. | 13 Chełpi się, że zna Boga, zwie siebie dzieckiem Pańskim. |
| 14 Egli è fatto a noi spianatore delli nostri pensieri. | 14 Jest potępieniem naszych zamysłów, sam widok jego jest dla nas przykry, |
| 15 Egli è grave a noi eziandio a vederlo, però che la sua vita sì è dissomigliante all' altre, e le sue vie sono immutate. | 15 bo życie jego niepodobne do innych i drogi jego odmienne. |
| 16 Sì come bugiardi siamo estimati da lui, ? guardasi dalle nostre vie sì come dalle cose sozzissime, e antipone la fine de' giusti, e vantasi che il suo padre è Iddio. | 16 Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem. |
| 17 Veggiamo dunque, se le [sue] parole sono vere; tentiamolo di quelle cose che li debbono avvenire, e sapremo qual sia la fine sua. | 17 Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zejściu. |
| 18 S' egli è vero figliuolo di Dio, elli il riceverà, è libererallo delle mani delli avversarii. | 18 Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników. |
| 19 Con ingiuria e con tormento proviamo lui, acciò che noi sappiamo la riverenza sua, e proviamo la pazienza sua. | 19 Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. |
| 20 E condanniamolo a morte sozzissima; e conosceremo li suoi intendimenti delle sue parole. | 20 Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo - jak mówił - będzie ocalony. |
| 21 Queste cose pensarono, ed errarono; però che la loro malizia li accecoe. | 21 Tak pomyśleli - i pobłądzili, bo własna złość ich zaślepiła. |
| 22 E non conobbono li sacramenti di Dio, e non sperarono mercede di giustizia, e non giudicarono l'onore dell' anime sante. | 22 Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dusz czystych. |
| 23 Però che Iddio creoe l'uomo da non potere essere vinto, e fecelo alla similitudine sua. | 23 Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka - uczynił go obrazem swej własnej wieczności. |
| 24 Ma per la invidia del diavolo la morte sì entrò nel mondo. | 24 A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą. |
| 25 Sèguitano il diavolo coloro che sono dalla parte sua. | |
