Лука 20
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Tysiąclecia |
|---|---|
| 1 Одного дня, як навчав народ у храмі й звіщав Добру Новину, приступили первосвященики і книжники з старшинами | 1 Pewnego dnia, kiedy nauczał lud w świątyni i głosił Dobrą Nowinę, podeszli arcykapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi |
| 2 і сказали так до нього «Скажи нам, якою владою ти це робиш, або хто тобі дав владу цю» | 2 i zapytali Go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz albo kto Ci dał tę władzę? |
| 3 Він у відповідь сказав «Я теж спитаю вас одне. Скажіть мені | 3 Odpowiedział im: Ja też zadam wam pytanie. Powiedzcie Mi: |
| 4 Йоанове хрищення було з неба чи від людей» | 4 Czy chrzest Janowy pochodził z nieba, czy też od ludzi? |
| 5 А вони так міркували в собі Якщо ми скажемо З неба, — він спитає Чому ж ви йому не повірили | 5 Oni zastanawiali się i mówili między sobą: Jeśli powiemy: z nieba, zarzuci nam: Dlaczego nie uwierzyliście mu? |
| 6 А як ми скажемо Від людей, — увесь народ нас поб’є камінням, бо був певний, що Йоан пророк. | 6 A jeśli powiemy: Od ludzi, cały lud nas ukamienuje, bo jest przekonany, że Jan był prorokiem. |
| 7 І відповіли «Не знаємо, звідки (воно було).» | 7 Odpowiedzieli więc, że nie wiedzą, skąd pochodził. |
| 8 А Ісус сказав їм «То й я вам не скажу, якою владою я це чиню.» | 8 Wtedy Jezus im rzekł: To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię. |
| 9 І він почав народові казати оцю притчу «Один чоловік насадив був виноградник, винайняв його виноградарям і відійшов на довший час. | 9 I zaczął mówić do ludu tę przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał na dłuższy czas. |
| 10 Та своєчасно послав він до виноградарів слугу, щоб ті дали йому частку з плодів виноградних; а виноградарі, побивши його, відіслали ні з чим. | 10 W odpowiedniej porze wysłał sługę do rolników, aby mu oddali jego część z plonu winnicy. Lecz rolnicy obili go i odesłali z niczym. |
| 11 І знов послав він другого слугу, та вони, й того побивши й обезчестивши, відпустили з порожніми руками. | 11 Ponownie posłał drugiego sługę. Lecz i tego obili, znieważyli i odesłali z niczym. |
| 12 Послав ще й третього, та вони й цього, тяжко поранивши, прогнали. | 12 Posłał jeszcze trzeciego; tego również pobili do krwi i wyrzucili. |
| 13 Сказав тоді власник виноградника Що мені робити Послати хібащо мого улюбленого сина Може його пошанують | 13 Wówczas rzekł pan winnicy: Co mam począć? Poślę mojego syna ukochanego, chyba go uszanują. |
| 14 Виноградарі ж, побачивши його, так почали міркувати між собою Це спадкоємець, убиймо його, щоб спадщина нам дісталась. | 14 Lecz rolnicy, zobaczywszy go, naradzali się między sobą mówiąc: To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo stanie się nasze. |
| 15 І вивели його за виноградник і вбили. Що, отже, зробить їм власник виноградника | 15 I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Co więc uczyni z nimi właściciel winnicy? |
| 16 Прийде і вигубить тих виноградарів, а виноградник дасть іншим.» Почувши це, вони сказали «Нехай це не станеться!» | 16 Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę da innym. Gdy to usłyszeli, zawołali: Nie, nigdy! |
| 17 Ісус же глянув на них пильно й мовив «Що, отже, значить оце написане Камінь, що його відкинули будівничі, власне той став наріжним | 17 On zaś spojrzał na nich i rzekł: Cóż więc znaczy to słowo Pisma: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła? |
| 18 Кожний, хто впаде на той камінь, розіб’ється; на кого ж він впаде — роздавить.» | 18 Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go. |
| 19 Первосвященики та книжники шукали зараз же накласти на нього руки, але боялися народу, бо зрозуміли, що проти них сказав цю притчу. | 19 W tej samej godzinie uczeni w Piśmie i arcykapłani chcieli koniecznie dostać Go w swoje ręce, lecz bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim skierował tę przypowieść. |
| 20 І назираючи за ним, вони послали підглядачів, що з себе праведних удавали, щоб його піймати на слові й видати начальству і владі намісника. | 20 Śledzili Go więc i nasłali na Niego szpiegów. Ci udawali pobożnych i mieli podchwycić Go w mowie, aby Go wydać zwierzchności i władzy namiestnika. |
| 21 І ті спитали його «Учителю, ми знаємо, що ти говориш і навчаєш правильно, і не дивишся на обличчя, але навчаєш Божої путі по правді. | 21 Zapytali Go więc: Nauczycielu, wiemy, że słusznie mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. |
| 22 Чи вільно нам давати кесареві податок, чи ні» | 22 Czy wolno nam płacić podatek Cezarowi, czy nie? |
| 23 Він же, побачивши їх лукавство, промовив до них | 23 On przejrzał ich podstęp i rzekł do nich: |
| 24 «Покажіть мені динарій. Чий на ньому образ і напис» Ті відповіли «Кесарів.» | 24 Pokażcie Mi denara. Czyj nosi obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara. |
| 25 І він сказав їм «Віддайте, отже, що кесареве — кесареві, а що Боже — Богові.» | 25 Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. |
| 26 І не могли піймати його перед людьми на слові та, дивувавшися його відповіді, замовкли. | 26 I nie mogli podchwycić Go w żadnym słowie wobec ludu. Zmieszani Jego odpowiedzią, zamilkli. |
| 27 Деякі з садукеїв, що кажуть, ніби нема воскресіння, приступили | 27 Wówczas podeszło do Niego kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go |
| 28 й спитали його «Учителю, Мойсей приписав нам Коли чийсь брат, одружений, умре бездітним, нехай його брат візьме за себе його жінку й відродить потомство братові своєму. | 28 w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu. |
| 29 Сім ото братів було. Перший узяв жінку й помер бездітним. | 29 Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. |
| 30 Потім другий, | 30 Wziął ją drugi, |
| 31 і третій, і так семеро умерли, не зоставивши дітей по собі. | 31 a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. |
| 32 Врешті, померла й жінка. | 32 W końcu umarła ta kobieta. |
| 33 Жінка та, отже, при воскресінні, кому буде за жінку, бож семеро мали її за жінку.» | 33 Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę. |
| 34 Ісус відповів їм «Сини цього світу женяться і виходять заміж. | 34 Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. |
| 35 Ті ж, що будуть достойні осягнути того віку й воскресіння з мертвих, не женяться і не виходять заміж; | 35 Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. |
| 36 бо й вмерти вже не можуть, тому що, до ангелів подібні, вони — сини Божі, бувши синами воскресіння. | 36 Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. |
| 37 А що мертві воскресають, — це й Мойсей при кущі дав був зрозуміти, де він назвав Господа Богом Авраама, Богом Ісаака й Богом Якова. | 37 A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa "O krzaku", gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. |
| 38 Бог же не є Бог мертвих, але живих, усі бо живуть для нього.» | 38 Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla niego żyją. |
| 39 Деякі з книжників, озвавшися, заговорили «Учителю, ти добре сказав.» | 39 Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: Nauczycielu, dobrześ powiedział, |
| 40 І не насмілювались вони більше ні про що його питати. | 40 bo już o nic nie śmieli Go pytać. |
| 41 І тоді він до них промовив «Як же це кажуть, що Христос син Давида | 41 Natomiast On rzekł do nich: Jak można twierdzić, że Mesjasz jest synem Dawida? |
| 42 Бож сам Давид у книзі Псалмів мовить Господь сказав Владиці моєму Сиди праворуч мене, | 42 Przecież sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, |
| 43 поки я не покладу твоїх ворогів підніжком тобі під ноги. | 43 aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek pod Twoje stopy. |
| 44 Давид, отже, зве його Господом. Як же він може бути його сином» | 44 Dawid nazywa Go Panem: jak zatem może On być [tylko] jego synem? |
| 45 І коли ввесь народ слухав, він сказав своїм учням «Остерігайтеся книжників, | 45 Gdy cały lud się przysłuchiwał, rzekł do swoich uczniów: |
| 46 що ходять залюбки в довгих шатах, люблять вітання на майданах, перші сидження в синагогах та перші місця на бенкетах; | 46 Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy z upodobaniem chodzą w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. |
| 47 що поїдають доми вдовиць і довго моляться для виду — вони приймуть строгіше осудження.» | 47 Objadają oni domy wdów i dla pozoru długo się modlą. Ci tym surowszy dostaną wyrok. |