| 1 Було ж у синів Рувима й у синів Гада багато скотини, сила-силенна. Побачили вони, що Язер-земля та Гілеад-земля були добрі для товару, | 1 Os filhos de Ruben e de Gad tinham muitos rebanhos e uma imensa riqueza em gados. Tendo visto que as terras de Jazer e de Galaad eram próprias para sustentar animais, |
| 2 та й прийшли й кажуть до Мойсея, священика Єлеазара та князів громадських: — | 2 foram ter com Moisés, com o sacerdote Eleázaro e com os príncipes do povo, e disseram: |
| 3 «Атарот, Дівон, Язер, Німра, Хешбон, Елале, Севам, Нево та Беон, | 3 Ataroth, Dibon, Jazer, Nemra, Hesebon, Eleale, Saban, Nebo e Beom, |
| 4 земля, що Господь завоював перед громадою Ізраїля, — земля, добра для скотини, а в нас, рабів твоїх, така її сила! | 4 terras que o Senhor feriu à vista dos filhos de Israel, são um país fertilíssimo para o pasto dos animais. Como nós, teus servos, temos muitos gados, |
| 5 Якщо ми знайшли, — кажуть, — ласку в твоїх очах, то дай цю землю рабам твоїм у власність; не переводь нас через Йордан!» | 5 pedimos-te, se achamos graça diante de ti, que dês a teus servos a sua posse, e não nos faças passar o Jordão. |
| 6 І відказав Мойсей синам Гада та синам Рувима: «Як? То брати ваші підуть на війну, а ви собі сидітимете тут? | 6 Moisés respondeu-lhes: Irão vossos irmãos para a batalha, e vós ficareis aqui? |
| 7 Хочете знеохотити синів Ізраїля, щоб вони не йшли в ту землю, яку Господь дав їм? | 7 Por que quereis tirar ânimo aos filhos de Israel, para que não passem ao país que o Senhor lhes dará? |
| 8 Ось так зробили й батьки ваші, коли я посилав їх із Кадеш-Барне Розглянути землю. | 8 Não foi assim que procederam os vossos pais, quando eu os mandei de Cadesbarne a reconhecer a terra? |
| 9 Добрались до Ешкол-долини, подивилися собі на землю та й кинули між синів Ізраїля нехіть, щоб вони не йшли в землю, яку дав їм Господь. | 9 Depois de terem chegado ao Vale do Cacto, depois de terem percorrido toda aquela região, tiraram a coragem aos filhos de Israel, para que não entrassem na terra que o Senhor lhes deu. |
| 10 Запалав тоді Господь гнівом та й поклявся словами: | 10 Ele, irado, jurou dizendo: |
| 11 Ті люди, що вийшли з Єгипту, від двадцятьох років і вище, не побачать землі, про яку я клявся Авраамові, Ісаакові та Якову, бо не були вони мені цілком слухняні, | 11 Estes homens, que saíram do Egito, de vinte anos para cima, não verão a terra que eu prometi com juramento a Abraão, a Isaac e a Jacob, porque não quiseram seguir-me, |
| 12 крім Калева, сина Єфунне, кенізія, та Ісуса Навина, — ці бо завжди йшли за Господом. — | 12 excepto Caleb, filho de Jefone Cenezeu, e Josué, filho de Nun; estes cumpriram a minha vontade. |
| 13 Отак зайнявся Господь гнівом проти Ізраїля і заставив його блукати пустелею сорок років, аж доки не вимер увесь той рід, що коїв речі, не благоугодні очам Божим. | 13 E o Senhor, irado contra Israel, fê-lo andar errante pelo deserto durante quarenta anos, até que fosse extinta toda a geração, que tinha feito o mal na sua presença. |
| 14 І оце замість батьків ваших повстали ви, нащадки грішників, щоб іще збільшити палючий гнів Господній на Ізраїля! | 14 Agora, prosseguiu Moisés, vos levantastes vós em lugar dos vossos pais, como renovos e descendência de homens pecadores, para aumentardes o furor do Senhor contra Israel. |
| 15 Коли відвернетесь ви від нього, то він і далі триматиме цей народ у пустелі, і ви погубите цей увесь люд.» | 15 Se não quiserdes segui-lo, ele deixará o povo no deserto, e vós sereis a causa do extermínio de todos. |
| 16 Приступили вони тоді до Мойсея та й кажуть: «Побудуємо тут кошари для стад наших та оселі для родин наших, | 16 Mas eles, aproximando-se, disseram: Edificaremos currais para as nossas ovelhas, estábulos para os nossos animais, cidades fortes para os nossos filhinhos; |
| 17 а самі чимдуж озброїмось і рушимо поперед синів Ізраїля, аж доки не приведемо їх на їхні місця; родини ж наші лишаться в укріплених оселях із-за мешканців країни. | 17 nós, porém, armados e prontos, iremos ao combate na frente dos filhos de Israel, até os introduziremos nos seus lugares. (Entretanto) as nossas crianças, e tudo o que podemos possuir, ficarão nas cidades fortificadas, por causa das ciladas dos habitantes do pais. |
| 18 Ми не повернемось до господи нашої, поки кожен із синів Ізраїля не дістане свою спадщину. | 18 Não voltaremos para as nossas casas, enquanto os filhos de Israel não estiverem de posse da sua herança: |
| 19 Бо ми не хочемо ділити з ними спадкоємство по другому боці Йордану, тим що нам дістанеться наша спадщина сьогобіч Йордану, на схід сонця.» | 19 nem pretenderemos coisa alguma do lado de lá do Jordão, visto que já temos a nossa porção na sua margem oriental. |
| 20 Відрік їм Мойсей: «Коли зробите ви так, коли озброїтесь на війну перед Господом, | 20 Moisés respondeu-lhes: Se vós fazeis o que prometeis, marchai em presença do Senhor prontos para a batalha: |
| 21 і кожен з вас, озброєний, перейде за Йордан перед Господом, покіль Господь не прожене ворогів своїх з-перед себе, | 21 todo o homem apto para a guerra passe armado o Jordão, até que o Senhor destrua os seus inimigos, |
| 22 і покіль увесь край не буде йому підбитий, і лише по тому повернетесь, то тоді ви будете безвинні перед, Господом та перед Ізраїлем, і край оцей буде вашою власністю перед Господом. | 22 e todo o pais lhe fique submetido; então sereis irrepreensíveis diante do Senhor e diante de Israel, e possuireis as terras que desejais, diante do Senhor. |
| 23 Коли ж не зробите так, то згрішите перед Господом; затямте, що спіткає вас тоді кара за гріх ваш. | 23 Mas, se não fizerdes o que dizeis, não há dúvida que pecareis contra Deus, e ficai sabendo que o vosso pecado vos há-de atingir. |
| 24 Отож будуйте собі оселі для ваших дітей та кошари для дрібної скотини, зробіть те, що висловили устами.» | 24 Edificai, pois, cidades para os vossos filhinhos, currais, e estábulos para as ovelhas e animais, e cumpri o que prometestes. |
| 25 Сини Гада та сини Рувима відповіли Мойсеєві: «Вчинять твої слуги так, як велить наш пан. | 25 Os filhos de Gad e de Ruben disseram a Moisés: Somos teus servos, teremos o que nosso Senhor manda. |
| 26 Діти наші й жінки наші, отари наші й уся скотина наша нехай будуть тут, і в містах Гілеада | 26 Deixaremos nas cidades de Galaad os nossos filhinhos, mulheres, rebanhos e gados; |
| 27 Слуги ж твої, кожен озброєний до бою, підуть перед Господом на війну, як велить нам пан.» | 27 nós todos, porém, teus servos, iremos prontos para a guerra, como tu, Senhor, dizes. |
| 28 Дав же Мойсей щодо них наказ Єлеазарові священикові та Ісусові Навинові й головам батьківських колін синів Ізраїля. | 28 Moisés, pois, ordenou ao sacerdote Eleáraro, a Josué, filho de Nun, e aos chefes de família das tribos de Israel, dizendo-lhes: |
| 29 Сказав їм Мойсей: «Коли сини Гада й сини Рувима, усі озброєні, перейдуть з вами за Йордан, щоб воювати перед Господом, і країна буде вам підбита, тоді дасте Гілеад-землю їм у посілість. | 29 Se os filhos de Gad e os filhos de Ruben passarem convosco o Jordão todos armados para pelejar diante do Senhor, e se vos for sujeita, a terra, dai-lhes a posse de Galaad. |
| 30 Коли ж не перейдуть озброєні з вами, то мусітимуть оселитися з вами у Ханаан-землі.» | 30 Mas, se eles não quiserem passar armados convosco à terra de Canaan, recebam entre vós os lugares da sua morada. |
| 31 Сини ж Гада та сини Рувима відрекли: «Як повідав Господь твоїм слугам, так і зробимо: | 31 Os filhos de Gad e os filhos de Ruben responderam: Faremos como o Senhor disse a seus servos. |
| 32 перейдемо озброєні перед Господом у Ханаан-землю, але нехай наша спадщина буде нам у власність сьогобіч Йордану.» | 32 Iremos armados diante do Senhor para a terra de Canaan, e a nossa herança será da banda daquém do Jordão. |
| 33 І дав Мойсей їм, синам Гада, синам Рувима та половині коліна Манассії, Йосифового сина, царство Сихона, царя аморіїв, і царство Ога, царя Башану: землю з її містами та їхніми околицями, міста в країні довкола. | 33 Deu Moisés aos filhos de Gad e de Ruben e à meia tribo de Manassés, filho de José, o reino de Seon, rei dos Amorreus, e o reino de Og, rei de Basan, e o seu território com as suas cidades à volta. |
| 34 І відбудували сини Гада — Дівон, Атарот, Ароер, | 34 Pelo que os filhos de Gad, reedificaram Dibon, Ataroth, Aroer, |
| 35 Атрот-Шофан, Язер, Йогвегу, | 35 Ataroth-Sofan, Jazer, Jegbaa, |
| 36 Бет-Німру, Бет-Гаран — укріплені міста й кошари для дрібної скотини. | 36 Betnemra e Betaran, cidades fortificadas, e fabricaram currais para os seus gados. |
| 37 Сини ж Рувима відбудували Хешбон, Елале, Кіріятаїм, | 37 Os filhos de Ruben reedificaram Hesebon, Eleale, Cariataim, |
| 38 Нево, Ваал-Меон, змінивши їхні ймена, і Сівму; і дали вони назви містам, що їх побудували. | 38 Nabo e Baalmecon, mudando-lhes os nomes; e também Sabama, pondo novos nomes às cidades que reedificaram. |
| 39 А сини Махіра, сина Манассії, двигнулися на Гілеад і посіли його, прогнавши аморіїв, що жили там. | 39 Os filhos de Maquir, filho de Manassés, passaram ao país de Galaad, e devastaram-no, matando os Amorreus que o habitavam. |
| 40 Мойсей віддав Гілеад Махірові, синові Манассії, і він осівся там. | 40 Deu Moisés o país de Galaad a Maquir, filho de Manassés, que habitou nele. |
| 41 Яір же, син Манассії, виправився і посів містечка та й назвав їх «містечками Яіра». | 41 Depois Jair, filho de Manassés, foi e ocupou as suas aldeias, às quais deu o nome de Havoth-Jair, que quer dizer as aldeias de Jair. |
| 42 Новах вирушив і зайняв Кенат з приналежними містами та й назвав його своїм ім’ям «Новах». | 42 Foi também Nobe, e tomou Canath com as suas aldeias e chamou-a Nobe, do seu nome. |