Пісня Пісень 2
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Я — нарцис шаронський, лілея на долині. Молодий: | 1 Ego flos campi, et lilium convallium. |
| 2 Що та лілея між будяками, то моя люба між дочками. Молода: | 2 (Sponsus)Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. |
| 3 Що яблуня між лісовими деревами, то любий мій між синами! У його холодку, що так бажала, я сіла і плід його був солодкий моєму піднебінню. | 3 (Sponsa)Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo. |
| 4 Він увів мене в бенкетний покій, і любов — стяг його надо мною. | 4 Introduxit me in cellam vinariam ; ordinavit in me caritatem. |
| 5 Підсильте мене тістечками виноградними, яблуками мене одушевляйте, бо я з любови знемагаю. | 5 Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo. |
| 6 Ліва рука його під головою в мене, а правою він мене обіймає. Молодий: | 6 Læva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me. |
| 7 Я заклинаю вас, дочки єрусалимські, сарнами й ланями пільними, щоб не будили, не розбуджували любої моєї, покіль вона того не схоче. Молода: | 7 (Sponsus)Adjuro vos, filiæ Jerusalem, per capreas cervosque camporum, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit. |
| 8 Уважно! Мій любий! Ось він іде, він стрибає по горах, по горбках скаче. | 8 (Sponsa)Vox dilecti mei ; ecce iste venit, saliens in montibus, transiliens colles. |
| 9 Мій любий — немов олениця або оленятко. Он він стоїть за нашою стіною, крізь вікна заглядає, крізь ґрати зазирає. | 9 Similis est dilectus meus capreæ, hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos. |
| 10 Заговорив мій любий і сказав до мене: «Устань, моя люба! Ходи, моя прекрасна! | 10 En dilectus meus loquitur mihi. (Sponsus)Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni : |
| 11 Глянь бо: зима минула, дощі прогули, прошуміли. | 11 jam enim hiems transiit ; imber abiit, et recessit. |
| 12 Вже квіти на землі з’явились, пора пісень настала, і голос горлиці вже чути в краю нашім. | 12 Flores apparuerunt in terra nostra ; tempus putationis advenit : vox turturis audita est in terra nostra ; |
| 13 Смоковниця бруньки вже виганяє, і виноград, у цвіту пахощі розливає. Устань, іди, моя люба! Ходи, моя прегарна! | 13 ficus protulit grossos suos ; vineæ florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni : |
| 14 Моя голубко, у щілинах скелястих, у сховку стрімкої кручі! Дай глянути на твоє личко, дай голос твій почути! Бо голос твій солодкий, і личко твоє принадне.» | 14 columba mea, in foraminibus petræ, in caverna maceriæ, ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis : vox enim tua dulcis, et facies tua decora. |
| 15 Спіймайте нам лисиць, лисиць маленьких, що виноградники нівечать, наші виноградники у цвіту. | 15 (Sponsa)Capite nobis vulpes parvulas quæ demoliuntur vineas : nam vinea nostra floruit. |
| 16 Мій любий — мій, а я його, — його, що пасе між лілеями. | 16 Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia, |
| 17 Покіль день дише холодочком і тіні утікають, вернись, мій любий! Будь, як газеля або як оленятко на горах Бетер! | 17 donec aspiret dies, et inclinentur umbræ. Revertere ; similis esto, dilecte mi, capreæ, hinnuloque cervorum super montes Bether. |