Livro da Sabedoria 7
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Biblia Sagrada Católica | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 Eu mesmo não passo de um mortal como todos os outros, e descendo do primeiro homem formado da terra. Meu corpo foi formado no seio de minha mãe, | 1 μη ποιει κακα και ου μη σε καταλαβη κακον |
| 2 onde, durante dez meses, no sangue tomou consistência, da semente viril e do prazer ajuntado à união (conjugal). | 2 δεκαμηνιαίῳ χρόνῳ παγεὶς ἐν αἵματι ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς καὶ ἡδονῆς ὕπνῳ συνελθούσης |
| 3 Eu também, desde meu nascimento, respirei o ar comum; eu caí, da mesma maneira que todos, sobre a mesma terra, e, como todos, nos mesmos prantos soltei o primeiro grito. | 3 υιε μη σπειρε επ' αυλακας αδικιας και ου μη θερισης αυτα επταπλασιως |
| 4 Envolto em faixas fui criado no meio de assíduos cuidados; | 4 μη ζητει παρα κυριου ηγεμονιαν μηδε παρα βασιλεως καθεδραν δοξης |
| 5 porque nenhum rei teve outro início na existência; | 5 μη δικαιου εναντι κυριου και παρα βασιλει μη σοφιζου |
| 6 para todos a entrada na vida é a mesma e a partida semelhante. | 6 μία δὲ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν βίον ἔξοδός τε ἴση |
| 7 Assim implorei e a inteligência me foi dada, supliquei e o espírito da sabedoria veio a mim. | 7 διὰ τοῦτο εὐξάμην καὶ φρόνησις ἐδόθη μοι ἐπεκαλεσάμην καὶ ἦλθέν μοι πνεῦμα σοφίας |
| 8 Eu a preferi aos cetros e tronos, e avaliei a riqueza como um nada ao lado da Sabedoria. | 8 προέκρινα αὐτὴν σκήπτρων καὶ θρόνων καὶ πλοῦτον οὐδὲν ἡγησάμην ἐν συγκρίσει αὐτῆς |
| 9 Não comparei a ela a pedra preciosa, porque todo o ouro ao lado dela é apenas um pouco de areia, e porque a prata diante dela será tida como lama. | 9 οὐδὲ ὡμοίωσα αὐτῇ λίθον ἀτίμητον ὅτι ὁ πᾶς χρυσὸς ἐν ὄψει αὐτῆς ψάμμος ὀλίγη καὶ ὡς πηλὸς λογισθήσεται ἄργυρος ἐναντίον αὐτῆς |
| 10 Eu a amei mais do que a saúde e a beleza, e gozei dela mais do que da claridade do sol, porque a claridade que dela emana jamais se extingue. | 10 ὑπὲρ ὑγίειαν καὶ εὐμορφίαν ἠγάπησα αὐτὴν καὶ προειλόμην αὐτὴν ἀντὶ φωτὸς ἔχειν ὅτι ἀκοίμητον τὸ ἐκ ταύτης φέγγος |
| 11 Com ela me vieram todos os bens, e nas suas mãos inumeráveis riquezas. | 11 ἦλθεν δέ μοι τὰ ἀγαθὰ ὁμοῦ πάντα μετ’ αὐτῆς καὶ ἀναρίθμητος πλοῦτος ἐν χερσὶν αὐτῆς |
| 12 De todos esses bens eu me alegrei, porque é a Sabedoria que os guia, mas ignorava que ela fosse sua mãe. | 12 εὐφράνθην δὲ ἐπὶ πᾶσιν ὅτι αὐτῶν ἡγεῖται σοφία ἠγνόουν δὲ αὐτὴν γενέτιν εἶναι τούτων |
| 13 Eu estudei lealmente e reparto sem inveja e não escondo a riqueza que ela encerra, | 13 μη θελε ψευδεσθαι παν ψευδος ο γαρ ενδελεχισμος αυτου ουκ εις αγαθον |
| 14 porque ela é para os homens um tesouro inesgotável; e os que a adquirem preparam-se para se tornar amigos de Deus, recomendados (a ele) pela educação que ela lhes dá. | 14 μη αδολεσχει εν πληθει πρεσβυτερων και μη δευτερωσης λογον εν προσευχη σου |
| 15 Que Deus me permita falar como eu quisera, e ter pensamentos dignos dos dons que recebi, porque é ele mesmo quem guia a sabedoria e emenda os sábios, | 15 μη μισησης επιπονον εργασιαν και γεωργιαν υπο υψιστου εκτισμενην |
| 16 porque nós estamos nas suas mãos, nós e nossos discursos, toda a nossa inteligência e nossa habilidade; 17. foi ele quem me deu a verdadeira ciência de todas as coisas, quem me fez conhecer a constituição do mundo e as virtudes dos elementos, | 16 μη προσλογιζου σεαυτον εν πληθει αμαρτωλων μνησθητι οτι οργη ου χρονιει |
| 17 ταπεινωσον σφοδρα την ψυχην σου οτι εκδικησις ασεβους πυρ και σκωληξ | |
| 18 o começo, o fim e o meio dos tempos, a sucessão dos solstícios e as mutações das estações, | 18 μη αλλαξης φιλον ενεκεν διαφορου μηδε αδελφον γνησιον εν χρυσιω σουφιρ |
| 19 os ciclos do ano e as posições dos astros, | 19 μη αστοχει γυναικος σοφης και αγαθης η γαρ χαρις αυτης υπερ το χρυσιον |
| 20 a natureza dos animais e os instintos dos brutos, os poderes dos espíritos e os pensamentos dos homens, a variedade das plantas e as propriedades das raízes. | 20 μη κακωσης οικετην εργαζομενον εν αληθεια μηδε μισθιον διδοντα την ψυχην αυτου |
| 21 Tudo que está escondido e tudo que está aparente eu conheço: porque foi a sabedoria, criadora de todas as coisas, que mo ensinou. | 21 οικετην συνετον αγαπατω σου η ψυχη μη στερησης αυτον ελευθεριας |
| 22 Há nela, com efeito, um espírito inteligente, santo, único, múltiplo, sutil, móvel, penetrante, puro, claro, inofensivo, inclinado ao bem, agudo, | 22 κτηνη σοι εστιν επισκεπτου αυτα και ει εστιν σοι χρησιμα εμμενετω σοι |
| 23 livre, benéfico, benévolo, estável, seguro, livre de inquietação, que pode tudo, que cuida de tudo, que penetra em todos os espíritos, os inteligentes, os puros, os mais sutis. | 23 τεκνα σοι εστιν παιδευσον αυτα και καμψον εκ νεοτητος τον τραχηλον αυτων |
| 24 Mais ágil que todo o movimento é a Sabedoria, ela atravessa e penetra tudo, graças à sua pureza. | 24 θυγατερες σοι εισιν προσεχε τω σωματι αυτων και μη ιλαρωσης προς αυτας το προσωπον σου |
| 25 Ela é um sopro do poder de Deus, uma irradiação límpida da glória do Todo-poderoso; assim mancha nenhuma pode insinuar-se nela. | 25 εκδου θυγατερα και εση τετελεκως εργον μεγα και ανδρι συνετω δωρησαι αυτην |
| 26 É ela uma efusão da luz eterna, um espelho sem mancha da atividade de Deus, e uma imagem de sua bondade. | 26 γυνη σοι εστιν κατα ψυχην μη εκβαλης αυτην και μισουμενη μη εμπιστευσης σεαυτον |
| 27 Embora única, tudo pode; imutável em si mesma, renova todas as coisas. Ela se derrama de geração em geração nas almas santas e forma os amigos e os intérpretes de Deus, | 27 εν ολη καρδια σου δοξασον τον πατερα σου και μητρος ωδινας μη επιλαθη |
| 28 porque Deus somente ama quem vive com a sabedoria! | 28 μνησθητι οτι δι' αυτων εγεννηθης και τι ανταποδωσεις αυτοις καθως αυτοι σοι |
| 29 É ela, com efeito, mais bela que o sol e ultrapassa o conjunto dos astros. Comparada à luz, ela se sobreleva, | 29 εν ολη ψυχη σου ευλαβου τον κυριον και τους ιερεις αυτου θαυμαζε |
| 30 porque à luz sucede a noite, enquanto que, contra a Sabedoria, o mal não prevalece. | 30 εν ολη δυναμει αγαπησον τον ποιησαντα σε και τους λειτουργους αυτου μη εγκαταλιπης |
| 31 φοβου τον κυριον και δοξασον ιερεα και δος την μεριδα αυτω καθως εντεταλται σοι απαρχην και περι πλημμελειας και δοσιν βραχιονων και θυσιαν αγιασμου και απαρχην αγιων | |
| 32 και πτωχω εκτεινον την χειρα σου ινα τελειωθη η ευλογια σου | |
| 33 χαρις δοματος εναντι παντος ζωντος και επι νεκρω μη αποκωλυσης χαριν | |
| 34 μη υστερει απο κλαιοντων και μετα πενθουντων πενθησον | |
| 35 μη οκνει επισκεπτεσθαι αρρωστον ανθρωπον εκ γαρ των τοιουτων αγαπηθηση | |
| 36 εν πασι τοις λογοις σου μιμνησκου τα εσχατα σου και εις τον αιωνα ουχ αμαρτησεις |