Livro dos Salmos 17
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Matos Soares | VULGATA |
|---|---|
| 1 Ao mestre do coro. De Davide, servo do Senhor, o qual dirigiu ao Senhor as palavras deste cântico, no dia em que o Senhor o livrou do poder de todos os seus inimigos e da mão de Saul. | 1 In finem. Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit : |
| 2 Disse portanto: Eu te amo. Senhor, fortaleza minha, | 2 Diligam te, Domine, fortitudo mea. |
| 3 Senhor meu firme apoio, meu baluarte, meu libertador, ó meu Deus, minha rocha de refúgio, meu escudo, força da minha salvação, meu asilo | 3 Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum ; protector meus, et cornu salutis meæ, et susceptor meus. |
| 4 Invocarei o Senhor, digno de louvor, e serei salvo dos meus inimigos. | 4 Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. |
| 5 Cercaram-me as vagas da morte, e torrentes devastadoras me aterrorizaram; | 5 Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me. |
| 6 Cordas do inferno me envolveram, lançaram-se sobre mim laços da morte; | 6 Dolores inferni circumdederunt me ; præoccupaverunt me laquei mortis. |
| 7 na minha tribulação invoquei o Senhor, e clamei ao meu Deus; ele ouviu a minha voz desde o seu templo, o meu clamor penetrou nos seus ouvidos. | 7 In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi : et exaudivit de templo sancto suo vocem meam ; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus. |
| 8 Foi sacudida e tremeu a terra, os fundamentos dos montes vacilaram e abalaram-se, porque ardia em ira. | 8 Commota est, et contremuit terra ; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt : quoniam iratus est eis. |
| 9 Subiu fumo das suas narinas, e fogo devorador da sua boca, carvões por ele acesos. | 9 Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit ; carbones succensi sunt ab eo. |
| 10 Inclinou os céus e desceu, e uma nuvem obscura estava sob os seus pés. | 10 Inclinavit cælos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus. |
| 11 Foi levado sobre um Querubim e voou, transportado sobre as asas do vento. | 11 Et ascendit super cherubim, et volavit ; volavit super pennas ventorum. |
| 12 Vestiu-se de trevas, como de um véu, como de um manto, de água tenebrosa e densas nuvens. | 12 Et posuit tenebras latibulum suum ; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aëris. |
| 13 Diante do resplendor da sua presença inflamaram-se carvões em brasa. | 13 Præ fulgore in conspectu ejus nubes transierunt ; grando et carbones ignis. |
| 14 E o Senhor trovejou do céu, e o Altíssimo fez ouvir a sua voz, | 14 Et intonuit de cælo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam : grando et carbones ignis. |
| 15 desferiu as suas setas e desbaratou-os, muitos relâmpagos, e aterrou-os. | 15 Et misit sagittas suas, et dissipavit eos ; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos. |
| 16 E apareceram os fundos do mar, e ficaram a descoberto os fundamentos da terra, às ameaças do Senhor, ao sopro impetuoso da sua ira. | 16 Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum, ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus iræ tuæ. |
| 17 Estendeu do alto a sua mão, tomou-me, tirou-me das muitas águas. | 17 Misit de summo, et accepit me ; et assumpsit me de aquis multis. |
| 18 Livrou-me do meu fortíssimo inimigo, e dos que me aborreciam, que eram mais poderosos do que eu. | 18 Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. Quoniam confortati sunt super me ; |
| 19 Eles atacaram-me no dia da minha aflição, mas o Senhor fez-se meu protector, | 19 prævenerunt me in die afflictionis meæ : et factus est Dominus protector meus. |
| 20 retirou-me para um lugar espaçoso, salvou-me porque me ama. | 20 Et eduxit me in latitudinem ; salvum me fecit, quoniam voluit me, |
| 21 O senhor me recompensou segundo a minha justiça, e segundo a pureza das minhas mãos me retribuiu, | 21 et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum retribuet mihi : |
| 22 porque guardei os caminhos do Senhor e não me afastei, pelo pecado, do meu Deus, | 22 quia custodivi vias Domini, nec impie gessi a Deo meo ; |
| 23 porque todos os seus mandamentos estiveram diante dos meus olhos, e não repeli de mim os seus preceitos, | 23 quoniam omnia judicia ejus in conspectu meo, et justitias ejus non repuli a me. |
| 24 antes foi íntegro em sua presença, e guardei-me da culpa. | 24 Et ero immaculatus cum eo ; et observabo me ab iniquitate mea. |
| 25 O Senhor me retribuiu segundo a minha justiça, e segundo a pureza das minhas mãos (que está presente) aos seus olhos. | 25 Et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum ejus. |
| 26 Com o homem piedoso mostras-te piedoso, com o recto usas de rectidão, | 26 Cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris, |
| 27 com o puro mostras-te puro, com o estuto tornas-te prudente. | 27 et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris. |
| 28 Com efeito tu salvas o povo humilde, mas humilhas os olhos soberbos. | 28 Quoniam tu populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis. |
| 29 Porque tu, ó Senhor, fazes brilhar a minha lucerna; tu, ó meu Deus, iluminas as minhas trevas. | 29 Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine ; Deus meus, illumina tenebras meas. |
| 30 Porque por ti acometo os esquadrões inimigos, e com o meu Deus assalto a muralha. | 30 Quoniam in te eripiar a tentatione ; et in Deo meo transgrediar murum. |
| 31 Sem mácula é o caminho de Deus, a sua palavra é provada no fogo; ele é escudo para todos os que se acolhem a ele. | 31 Deus meus, impolluta via ejus ; eloquia Domini igne examinata : protector est omnium sperantium in se. |
| 32 Quem é Deus além do Senhor? Ou que rocha (forte) há fora do nosso Deus? | 32 Quoniam quis deus præter Dominum ? aut quis deus præter Deum nostrum ? |
| 33 (Ele é o) Deus que me revestiu de força, que fez o meu caminho imaculado, | 33 Deus qui præcinxit me virtute, et posuit immaculatam viam meam ; |
| 34 que tornou os meus pés (velozes) como os dos veados, e me estabeleceu sobre as alturas, | 34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum, et super excelsa statuens me ; |
| 35 que adestrou as minhas mãos para a peleja, e os meus braços para retesar o arco de bronze. | 35 qui docet manus meas ad prælium. Et posuisti, ut arcum æreum, brachia mea, |
| 36 Deste-me o teu escudo salvador e a tua direita me susteve, e a tua solicitude me fez grande. | 36 et dedisti mihi protectionem salutis tuæ : et dextera tua suscepit me, et disciplina tua correxit me in finem, et disciplina tua ipsa me docebit. |
| 37 Abriste caminho largo aos meus passos, e não vacilaram os meus pés. | 37 Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea. |
| 38 Perseguia os meus inimigos e alcançava-os, e não regressava sem os ter aniquilado. | 38 Persequar inimicos meos, et comprehendam illos ; et non convertar donec deficiant. |
| 39 Eu lhes quebrei as forças, e não poderão levantar-se, cairão debaixo dos meus pés. | 39 Confringam illos, nec poterunt stare ; cadent subtus pedes meos. |
| 40 E me revestiste de força para o combate, e abateste debaixo de mim os meus adversários, | 40 Et præcinxisti me virtute ad bellum, et supplantasti insurgentes in me subtus me. |
| 41 puseste em fuga os meus inimigos e aniquilaste os que me aborreciam. | 41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti. |
| 42 Gritaram, e não havia quem os salvasse; (clamaram) ao Senhor, e não os ouviu. | 42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret ; ad Dominum, nec exaudivit eos. |
| 43 Eu os dissipei como o pó que o vento espalha, eu os calquei como a lama das praças. | 43 Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti ; ut lutum platearum delebo eos. |
| 44 Livraste-me das contendas do povo, estabeleceste-me chefe das nações. Um povo, que eu não conhecia, me serviu, | 44 Eripies me de contradictionibus populi ; constitues me in caput gentium. |
| 45 e me obedeceu, logo que me ouviu. Os estrangeiros me lisonjearam, | 45 Populus quem non cognovi servivit mihi ; in auditu auris obedivit mihi. |
| 46 os estrangeiros empalideceram, saíram tremendo das suas fortalezas. | 46 Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis. |
| 47 Viva o Senhor, e seja bendita a minha Rocha! Seja exaltado Deus, meu salvador, | 47 Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltetur Deus salutis meæ. |
| 48 Deus, que me concedeu (tirar) vingança e me submeteu os povos. | 48 Deus qui das vindictas mihi, et subdis populos sub me ; liberator meus de inimicis meis iracundis. |
| 49 Tu, que me livraste dos meus inimigos e me exaltaste sobre os que me resistiram, arrancaste-me do homem violento. | 49 Et ab insurgentibus in me exaltabis me ; a viro iniquo eripies me. |
| 50 Por isso eu, Senhor, te louvarei entre as nações e cantarei um salmo ao teu nome: | 50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam ; |
| 51 (a ti) que concedeste grandes vitórias ao teu rei, que usaste de misericórdia com o teu ungido, com Davide e sua posteridade para sempre. | 51 magnificans salutes regis ejus, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus usque in sæculum. |