Livro dos Salmos 104
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Ave Maria | Tysiąclecia |
|---|---|
| 1 Aleluia. Celebrai o Senhor, aclamai o seu nome, apregoai entre as nações as suas obras. | 1 Błogosław, duszo moja, Pana! O Boże mój, Panie, jesteś bardzo wielki! Odziany we wspaniałość i majestat, |
| 2 Cantai-lhe hinos e cânticos, anunciai todas as suas maravilhas. | 2 światłem okryty jak płaszczem. Rozpostarłeś niebo jak namiot, |
| 3 Gloriai-vos do seu santo nome; rejubile o coração dos que procuram o Senhor. | 3 wzniosłeś swe komnaty nad wodami. Za rydwan masz obłoki, przechadzasz się na skrzydłach wiatru. |
| 4 Recorrei ao Senhor e ao seu poder, procurai continuamente sua face. | 4 Jako swych posłów używasz wichry, jako sługi - ogień i płomienie. |
| 5 Recordai as maravilhas que operou, seus prodígios e julgamentos por seus lábios proferidos, | 5 Umocniłeś ziemię w jej podstawach: na wieki wieków się nie zachwieje. |
| 6 ó descendência de Abraão, seu servidor, ó filhos de Jacó, seus escolhidos! | 6 Jak szatą okryłeś ją Wielką Otchłanią, stanęły wody ponad górami. |
| 7 É ele o Senhor, nosso Deus; suas sentenças comandam a terra inteira. | 7 Musiały uciekać wobec Twej groźby, na głos Twego grzmotu popadły w przerażenie. |
| 8 Ele se lembra eternamente de sua aliança, da palavra que empenhou a mil gerações, | 8 Wzniosły się na góry, opadły na doliny, na miejsce, któreś im naznaczył. |
| 9 que garantiu a Abraão, e jurou a Isaac, | 9 Zakreśliłeś granicę, której nie przekraczają, nigdy nie wrócą, by zalać ziemię. |
| 10 e confirmou a Jacó irrevogavelmente, e a Israel como aliança eterna, | 10 Ty zdroje kierujesz do strumieni, co pośród gór się sączą: |
| 11 quando disse: “Eu te darei a terra de Canaã, como parte de vossa herança”. | 11 poją one wszelkie zwierzęta polne, [tam] dzikie osły gaszą swe pragnienie; |
| 12 Quando não passavam de um reduzido número, minoria insignificante e estrangeiros na terra, | 12 nad nimi mieszka ptactwo powietrzne, spomiędzy gałęzi głos swój wydaje. |
| 13 e andavam errantes de nação em nação, de reino em reino, | 13 Z Twoich komnat nawadniasz góry, aby owocem Twych dzieł nasycić ziemię. |
| 14 não permitiu que os oprimissem, e castigou a reis por causa deles. | 14 Każesz rosnąć trawie dla bydła i roślinom, by człowiekowi służyły, aby z roli dobywał chleb |
| 15 “Não ouseis tocar nos que me são consagrados, nem maltratar os meus profetas.” | 15 i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił. |
| 16 E chamou a fome sobre a terra, e os privou do pão que os sustentava. | 16 Drzewa Pana mają wody do syta, cedry Libanu, które zasadził. |
| 17 Diante deles enviara um homem: José, que fora vendido como escravo. | 17 Tam ptactwo zakłada gniazda, na cyprysach są domy bocianów. |
| 18 Apertaram-lhe os pés entre grilhões, com cadeias cingiram-lhe o pescoço, | 18 Wysokie góry dla kozic, a skały są kryjówką dla borsuków. |
| 19 até que se cumpriu a profecia, e o justificou a palavra de Deus. | 19 Tyś stworzył księżyc, aby czas wskazywał; słońce poznało swój zachód. |
| 20 Então o rei ordenou que o soltassem, o soberano de povos o livrou, | 20 Mrok sprowadzasz i noc nastaje, w niej krąży wszelki zwierz leśny. |
| 21 e o nomeou senhor de sua casa e governador de seus domínios, | 21 Lwiątka ryczą za łupem, domagają się żeru od Boga. |
| 22 para, a seu bel-prazer, dar ordens a seus príncipes, e a seus anciãos, lições de sabedoria. | 22 Gdy słońce wzejdzie, wracają i kładą się w swych legowiskach. |
| 23 Então Israel penetrou no Egito, Jacó foi viver na terra de Cam. | 23 Człowiek wychodzi do swojej pracy, do trudu swojego aż do wieczora. |
| 24 Deus multiplicou grandemente o seu povo, e o tornou mais forte que seus inimigos. | 24 Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! Ty wszystko mądrze uczyniłeś: ziemia jest pełna Twych stworzeń. |
| 25 Depois, de tal modo lhes mudou os corações, que com aversão trataram o seu povo, e com perfídia, os seus servidores. | 25 Oto morze wielkie, długie i szerokie, a w nim jest bez liku żyjątek i zwierząt wielkich i małych. |
| 26 Mas Deus lhes suscitou Moisés, seu servo, e Aarão, seu escolhido. | 26 Tamtędy wędrują okręty, i Lewiatan, którego stworzyłeś na to, aby w nim igrał. |
| 27 Ambos operaram entre eles prodígios e milagres na terra de Cam. | 27 Wszystko to czeka na Ciebie, byś dał im pokarm w swym czasie. |
| 28 Mandou trevas e se fez noite: resistiram, porém, às suas palavras. | 28 Gdy im udzielasz, zbierają; gdy rękę swą otwierasz, sycą się dobrami. |
| 29 Converteu-lhes as águas em sangue, matando-lhes todos os seus peixes. | 29 Gdy skryjesz swe oblicze, wpadają w niepokój; gdy im oddech odbierasz, marnieją i powracają do swojego prochu. |
| 30 Infestou-lhes a terra de rãs, até nos aposentos reais. | 30 Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi. |
| 31 A uma palavra sua vieram nuvens de moscas, mosquitos em todo o seu território. | 31 Niech chwała Pana trwa na wieki: niech Pan się raduje z dzieł swoich. |
| 32 Em vez de chuva lhes mandou granizo e chamas devorantes sobre a terra. | 32 Na ziemię patrzy, a ona drży; dotyka gór, a one dymią. |
| 33 Devastou-lhes as vinhas e figueiras, e partiu-lhes as árvores de seus campos. | 33 Póki mego życia, chcę śpiewać Panu i grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy. |
| 34 A seu mando vieram os gafanhotos, e lagartas em quantidade enorme, | 34 Niech miła Mu będzie pieśń moja, będę radował się w Panu. |
| 35 que devoraram toda a erva de suas terras e comeram os frutos de seus campos. | 35 Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech już nie będzie występnych! Błogosław, duszo moja, Pana! Alleluja. |
| 36 Depois matou os primogênitos do seu povo, primícias de sua virilidade. | |
| 37 E Deus tirou os hebreus carregados de ouro e prata; não houve, nas tribos, nenhum enfermo. | |
| 38 Alegraram-se os egípcios com sua partida, pelo temor que os hebreus lhes tinham causado. | |
| 39 Para os abrigar Deus estendeu uma nuvem, e para lhes iluminar a noite uma coluna de fogo. | |
| 40 A seu pedido, mandou-lhes codornizes, e os fartou com pão vindo do céu. | |
| 41 Abriu o rochedo e jorrou água como um rio a correr pelo deserto, | |
| 42 pois se lembrava da palavra sagrada, empenhada a seu servo Abraão. | |
| 43 E fez sair, com júbilo, o seu povo, e seus eleitos com grande exultação. | |
| 44 Deu-lhes a terra dos pagãos e desfrutaram das riquezas desses povos, | |
| 45 sob a condição de guardarem seus mandamentos e observarem fielmente suas leis. |