| 1 Wspomnij, Panie, na to, co nas spotkało, spojrzyj i przypatrz się naszej hańbie. | 1 Recuerda, Señor, lo que nos ha sucedido, | contempla y mira nuestra vergüenza. |
| 2 Dziedziczny nasz dział przypadł obcym, cudzoziemcom - nasze domostwa. | 2 Nuestra heredad ha pasado a extraños, | nuestras casas a extranjeros. |
| 3 Sieroty, nie mamy już ojca, a matki nasze jak wdowy. | 3 Hemos quedado huérfanos, sin padre, | nuestras madres, como viudas. |
| 4 Własną wodę za srebro pijemy, za własne drzewo płacimy. | 4 Bebemos nuestra agua a cambio de plata, | compramos nuestra leña pagando su precio. |
| 5 Pędzą nas z jarzmem na szyi, ustajemy, a nie ma wytchnienia. | 5 Nos persiguen, están encima de nosotros, | estamos cansados, no encontramos reposo. |
| 6 Do Egiptu wyciągaliśmy ręce, i do Asyrii, by nasycić się chlebem. | 6 Hemos tendido la mano a Egipto, | a Asiria para saciarnos de pan. |
| 7 Przodkowie nasi zgrzeszyli - ich nie ma, a my dźwigamy ich grzechy. | 7 Nuestros padres pecaron y ya han muerto, | y nosotros cargamos con sus culpas. |
| 8 Słudzy panują nad nami, nikt nas nie ocala z ich ręki. | 8 Estamos dominados por unos esclavos, | y nadie nos libera de su mano. |
| 9 Życiem za chleb płacimy wobec [groźby] miecza w pustyni. | 9 Arriesgamos la vida por nuestro pan, | desafiando la espada en el desierto. |
| 10 Jak piec nasza skóra gorąca od straszliwego głodu. | 10 Nuestra piel abrasa como un horno, | por los ardores del hambre. |
| 11 Na Syjonie hańbiono kobiety, a dziewice po miastach Judy. | 11 Violaron a las mujeres en Sión, | a las doncellas en las ciudades de Judá. |
| 12 Rękami [wrogów] wieszani książęta, nie było względów dla starszych. | 12 Colgaron a los príncipes de las manos, | los ancianos no han sido respetados. |
| 13 Młodzieńcy młyn obracali, chwiali się chłopcy pod drewnem. | 13 Los jóvenes tuvieron que mover el molino, | y los niños desfallecían bajo los haces de leña. |
| 14 Starsi porzucili bramę, młodzieńcy - swe pieśni. | 14 Los ancianos ya no acuden a la puerta, | los jóvenes han olvidado sus cantares. |
| 15 Znikła z serc naszych radość, w żałobę przeszły nam tańce. | 15 Ha cesado la alegría de nuestro corazón, | nuestra danza se ha convertido en lamento. |
| 16 Diadem spadł z naszej głowy, biada nam, bośmy zgrzeszyli. | 16 Ha caído la corona de nuestra cabeza, | ¡ay de nosotros, que hemos pecado! |
| 17 Stąd nasze serca chorują i oczy nasze zaćmione. | 17 Por eso está abatido nuestro corazón, | por todo esto se nos nublan los ojos. |
| 18 że góra Syjonu - pustkowiem, że po niej krążą szakale. | 18 Porque el monte Sión está desolado, | los zorros se pasean por él. |
| 19 Lecz Ty, o Panie, Ty trwasz na wieki. Twój tron - poprzez pokolenia. | 19 Pero tú, Señor, permaneces por siempre, | tu trono de generación en generación. |
| 20 Czemu chcesz o nas zapomnieć na zawsze, po wszystkie dni nas opuścić? | 20 ¿Te olvidarás de nosotros para siempre, | nos abandonarás perpetuamente? |
| 21 Nawróć nas, Panie, do Ciebie wrócimy. Dni nasze zamień na dawne! | 21 Haznos volver a ti, Señor, y volveremos, | renueva nuestros días como antaño. |
| 22 Czyżbyś nas całkiem odtrącił? Czy tak bardzo na nas się gniewasz? | 22 Aunque nos hayas despreciado inmensamente | y tu enojo contra nosotros haya sido muy grande. |