| 1 Obrzydła dla Pana waga fałszywa, upodobaniem Jego - ciężarek uczciwy. | 1 موازين غش مكرهة الرب والوزن الصحيح رضاه. |
| 2 Przyszła wyniosłość - przyszła i hańba, u ludzi skromnych jest mądrość. | 2 تأتي الكبرياء فيأتي الهوان. ومع المتواضعين حكمة. |
| 3 Uczciwość kieruje prawymi, a wiarołomnych zgubi ich nieprawość. | 3 استقامة المستقيمين تهديهم واعوجاج الغادرين يخربهم. |
| 4 W dzień gniewu bogactwo jest bez pożytku, sprawiedliwość wyrywa ze śmierci. | 4 لا ينفع الغنى في يوم السخط. اما البر فينجي من الموت. |
| 5 Prawość niewinnego równa mu drogę, a zły przez swoją złość upada. | 5 بر الكامل يقوّم طريقه. اما الشرير فيسقط بشرّه. |
| 6 Sprawiedliwych ratuje ich prawość, żądza - pułapką nieprawych. | 6 بر المستقيمين ينجيهم اما الغادرون فيؤخذون بفسادهم. |
| 7 Nadzieja grzesznika znika przy śmierci, oczekiwanie przewrotnych przepada. | 7 عند موت انسان شرير يهلك رجاؤه ومنتظر الاثمة يبيد. |
| 8 Sprawiedliwy - wyrwany z udręki, zamiast niego wpada w nią nieprawy. | 8 الصدّيق ينجو من الضيق ويأتي الشرير مكانه. |
| 9 Niegodziwy ustami chce zabić bliźniego, lecz przenikliwość prawych wybawia. | 9 بالفم يخرب المنافق صاحبه وبالمعرفة ينجو الصدّيقون. |
| 10 Cieszy się miasto, gdy prawi są szczęśliwi, a woła z radości, gdy giną nieprawi. | 10 بخير الصدّيقين تفرح المدينة وعند هلاك الاشرار هتاف. |
| 11 Błogosławieństwem prawych wznosi się miasto, usta występnych je burzą. | 11 ببركة المستقيمين تعلو المدينة وبفم الاشرار تهدم |
| 12 Niemądry, kto bliźnim pogardza, lecz rozumny umie [o nim] milczeć. | 12 المحتقر صاحبه هو ناقص الفهم. اما ذو الفهم فيسكت. |
| 13 Obmówca chodząc wyjawia tajemnice, duch wierny zamilczy o sprawie. | 13 الساعي بالوشاية يفشي السر والامين الروح يكتم الامر. |
| 14 Z braku rządów naród upada, wybawienie, gdzie wielki doradca. | 14 حيث لا تدبير يسقط الشعب. اما الخلاص فبكثرة المشيرين. |
| 15 Kto za drugiego ręczy, w zło wpadnie, kto poręczać nie lubi - bezpieczny. | 15 ضررا يضر من يضمن غريبا. ومن يبغض صفق الايدي مطمئن. |
| 16 Sławy dostąpi urocza kobieta, do majątku dochodzą odważni. | 16 المرأة ذات النعمة تحصّل كرامة والاشدّاء يحصّلون غنى. |
| 17 Miłosierny dobrze czyni sobie, a okrutnik dręczy samego siebie. | 17 الرجل الرحيم يحسن الى نفسه والقاسي يكدر لحمه. |
| 18 Nieprawy otrzyma zysk zawodny, pewna nagroda dla siewcy prawości. | 18 الشرير يكسب اجرة غش والزارع البر اجرة امانة. |
| 19 Mąż prawy zmierza do życia, kto zaś goni za grzechem - do śmierci. | 19 كما ان البر يؤول الى الحياة كذلك من يتبع الشر فالى موته. |
| 20 Obrzydłe dla Pana są serca przewrotne, On tych miłuje, których droga prawa. | 20 كراهة الرب ملتوو القلب ورضاه مستقيمو الطريق. |
| 21 Na pewno zło nie ujdzie bezkarnie, a potomstwo prawych ocaleje. | 21 يد ليد لا يتبرر الشرير. اما نسل الصدّيقين فينجو. |
| 22 [Czym] w ryju świni złota obrączka, [tym] piękna kobieta, ale bez rozsądku. | 22 خزامة ذهب في فنطيسة خنزيرة المرأة الجميلة العديمة العقل. |
| 23 Pragnieniem prawych jest tylko dobro, oczekiwaniem złych ludzi jest gniew. | 23 شهوة الابرار خير فقط. رجاء الاشرار سخط. |
| 24 Jeden jest hojny, a stale bogaty, a nad miarę skąpy zmierza do nędzy. | 24 يوجد من يفرق فيزداد ايضا ومن يمسك اكثر من اللائق وانما الى الفقر. |
| 25 Człowiek uczynny dozna nasycenia, obfitować będzie, kto [bliźnich] napoi. | 25 النفس السخية تسمّن والمروي هو ايضا يروى. |
| 26 Naród przeklina kryjących swe zboże, błogosławi zaś tych, co je sprzedają. | 26 محتكر الحنطة يلعنه الشعب والبركة على راس البائع. |
| 27 Kto dobrze czyni - pragnie łaski [Boga], kto dąży do zła - ono go dosięgnie. | 27 من يطلب الخير يلتمس الرضا ومن يطلب الشر فالشر ياتيه. |
| 28 Kto ufa bogactwu - upadnie, jak liście zazielenią się prawi. | 28 من يتكل على غناه يسقط. اما الصديقون فيزهون كالورق. |
| 29 Kto dom swój niepokoi - wiatr odziedziczy, a głupiec będzie sługą mądrego. | 29 من يكدر بيته يرث الريح والغبي خادم لحكيم القلب. |
| 30 Drzewo życia - owocem prawego, człowiek mądry ludzi zjednywa. | 30 ثمر الصدّيق شجرة حياة ورابح النفوس حكيم. |
| 31 Jeśli prawego zapłata w podziemiu, tym więcej grzesznika i niegodziwego. | 31 هوذا الصدّيق يجازى في الارض فكم بالحري الشرير والخاطئ |
