| 1 Bildad ze Szuach na to tak odpowiedział: | 1 فاجاب بلدد الشوحي وقال |
| 2 Jak długo chcesz mówić w ten sposób? Twe słowa gwałtowne jak wicher, | 2 الى متى تقول هذا وتكون اقوال فيك ريحا شديدة. |
| 3 Czyż Bóg nagina prawo, Wszechmocny zmienia sprawiedliwość? | 3 هل الله يعوّج القضاء او القدير يعكس الحق. |
| 4 A jeśli synowie zgrzeszyli i oddał ich w moc ich występku? | 4 اذ اخطأ اليه بنوك دفعهم الى يد معصيتهم. |
| 5 Radzę do Boga się zwrócić, o łaskę do Wszechmocnego. | 5 فان بكرت انت الى الله وتضرعت الى القدير. |
| 6 Jeśliś jest czysty, niewinny, to czuwać będzie nad tobą, uczciwy twój dom odbuduje. | 6 ان كنت انت زكيا مستقيما فانه الآن يتنبه لك ويسلم مسكن برك. |
| 7 Skromny byłby początek, lecz koniec byłby wspaniały. | 7 وان تكن اولاك صغيرة فآخرتك تكثر جدا |
| 8 Pytaj no dawnych pokoleń, zwróć uwagę na doświadczenie przodków. | 8 اسأل القرون الاولى وتأكد مباحث آبائهم. |
| 9 My, wczorajsi, znamy niewiele, bo wiek nasz jak cień jest na ziemi. | 9 لاننا نحن من امس ولا نعلم لان ايامنا على الارض ظل. |
| 10 Lecz oni pouczą, wyjaśnią słowami, co płyną z rozsądku. | 10 فهلا يعلمونك. يقولون لك ومن قلوبهم يخرجون اقوالا قائلين |
| 11 Czyż rośnie papirus bez błota, czy się krzewi sitowie bez wody? | 11 هل ينمي البردي في غير الغمقة او تنبت الحلفاء بلا ماء. |
| 12 Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia, a już usycha, prędzej od trawy. | 12 وهو بعد في نضارته لم يقطع ييبس قبل كل العشب. |
| 13 Tak z drogą niepomnych na Boga; nadzieja nieprawych zaginie, | 13 هكذا سبل كل الناسين الله ورجاء الفاجر يخيب |
| 14 na krótko im starczy nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny. | 14 فينقطع اعتماده ومتكله بيت العنكبوت. |
| 15 Kto się jej uchwyci, ten nie ustoi, upadnie szukając oparcia. | 15 يستند الى بيته فلا يثبت. يتمسك به فلا يقوم. |
| 16 On wprawdzie w słońcu soczysty, pędy swe puszcza w ogrodzie, | 16 هو رطب تجاه الشمس وعلى جنته تنبت خراعيبه. |
| 17 korzenie umacnia we żwirze, pośród kamieni zakwita. | 17 واصوله مشتبكة في الرجمة فترى محل الحجارة. |
| 18 Gdy utniesz go z jego podłoża, ono się zaprze: Ja go nie widziałem. | 18 ان اقتلعه من مكانه يجحده قائلا ما رايتك. |
| 19 Oto wesele z tej drogi. A z pyłu wyrośnie ktoś inny. | 19 هذا هو فرح طريقه ومن التراب ينبت آخر |
| 20 Prawego Bóg nie odrzuci, złego nie wzmocni ramieniem. | 20 هوذا الله لا يرفض الكامل ولا يأخذ بيد فاعلي الشر. |
| 21 Napełni twe usta radością, a wargi okrzykiem wesela. | 21 عندما يملأ فاك ضحكا وشفتيك هتافا. |
| 22 Wrogowie zapłonią się wstydem, przepadną namioty występnych. | 22 يلبس مبغضوك خزيا. اما خيمة الاشرار فلا تكون |
