Księga Judyty 9

Tysiąclecia	Le Sainte Bible Fillion
¹ Judyta zaś upadła na twarz, posypała głowę popiołem i odsłoniła wór, który przedtem przywdziała. Wtedy tego wieczoru składano w świątyni w Jerozolimie Bogu ofiarę kadzielną. A Judyta donośnym głosem zaczęła wołać do Pana tymi słowami:	¹ Après qu'ils furent partis, Judith entra dans son oratoire, et se revêtant d'un cilice, elle se mit de la cendre sur la tête, et se prosternant devant le Seigneur, elle criait vers Lui, en disant:
² Panie, Boże mego praojca Symeona, Ty mu dałeś w rękę miecz, aby wywarł pomstę na cudzoziemcach, którzy odkryli łono dziewicy dla splugawienia i obnażyli jej biodra dla hańby, i zbezcześcili jej łono dla zniewagi. Ty powiedziałeś: Tak być nie może, a oni tak uczynili.	² Seigneur, Dieu de mon père Siméon, qui lui avez donné un glaive pour se défendre des étrangers, qui transportés d'une passion impure avaient violé une vierge, et l'avaient couverte de confusion en lui faisant outrage;
³ Dlatego wydałeś ich starszyznę na zabicie, a ich łoże, które splugawili przez swoje oszustwo, także na skutek oszustwa napełniłeś krwią. Zgładziłeś ich niewolników razem z książętami, a książąt razem z ich tronami.	³ Vous qui avez livré leurs femmes en proie, et leurs filles en captivité, et toutes leurs dépouilles en partage à Vos serviteurs qui ont brûlé de zèle pour Vous : assistez, je Vous prie, Seigneur mon Dieu, cette veuve.
⁴ Żony ich wydałeś na łup i córki ich do niewoli, a cały ich dobytek do podziału między umiłowanych przez Ciebie synów, którzy odznaczyli się gorliwością dla Ciebie, i mając w nienawiści splugawienie krwi swojej, Ciebie wzywali na pomoc. Boże, Boże mój - wysłuchaj mnie, wdowy!	⁴ Car c'est Vous qui avez fait ces anciennes merveilles, et qui avez résolu celles qui sont venues après; et ce que Vous avez voulu s'est fait.
⁵ Tyś uczynił rzeczy wcześniejsze od tamtych i tamte, i te, które będą później, także i teraźniejsze, i te, które nastąpią, i już się stały, i te, które masz w swoim zamyśle.	⁵ Car toutes Vos voies sont préparées, et Vous avez établi Vos jugements dans l'ordre de Votre providence.
⁶ I ukazały się te, któreś postanowił, i powiedziały: Oto jesteśmy. Wszystkie bowiem Twoje drogi są przygotowane, a przewidziane Twoje wyroki.	⁶ Regardez maintenant le camp des Assyriens, comme alors Vous avez daigné regarder le camp des Egyptiens, lorsque leurs troupes armées poursuivaient Vos serviteurs, se fiant en leurs chars, en leur cavalerie et dans la multitude de leurs soldats.
⁷ Oto Asyryjczycy się wzmogli dzięki swym siłom zbrojnym, dumni się stali ze swych koni i jeźdźców, szczycą się mocą piechoty, ufają tarczy i oszczepowi, łukowi i procy; a nie poznali w Tobie Pana, który niweczy wojny.	⁷ Mais Vous avez regardé leur camp, et ils furent enveloppés de ténèbres.
⁸ Pan jest imię Twoje. Ich potęgę rozbij swoją mocą i rozgrom ich siłę w swym gniewie! Ponieważ postanowili zbezcześcić Twoje świętości, splugawić namiot, gdzie mieszka sława Twego Imienia, i odciąć mieczem rogi Twego ołtarza.	⁸ L'abîme saisit leurs pieds, et les eaux les submergèrent.
⁹ Spojrzyj na ich pychę, ześlij swój gniew na ich głowy, daj mojej ręce wdowiej moc do tego, co zamierzyłam.	⁹ Seigneur, qu'il en soit de même de ceux-ci, qui se confient dans leur multitude et dans leurs chars, dans leurs dards, dans leurs boucliers, dans leurs flèches et dans leurs lances,
¹⁰ Uderz podstępem warg moich niewolnika razem z wodzem i wodza ze sługą. Skrusz ich zarozumiałość ręką kobiety!	¹⁰ et qui ne savent pas que Vous êtes notre Dieu, Vous qui dès le commencement écrasez les guerres; et Votre nom est le Seigneur.
¹¹ Albowiem nie w ilości jest Twoja siła ani panowanie Twoje nie zależy od mocnych, lecz Ty jesteś Bogiem pokornych, wspomożycielem uciśnionych, opiekunem słabych, obrońcą odrzuconych i wybawcą tych, co utracili nadzieję.	¹¹ Elevez Votre bras comme autrefois, et brisez leur force par Votre force; que Votre colère renverse la puissance de ceux qui se promettent de violer Votre sanctuaire, de profaner le tabernacle de Votre nom, et de renverser avec leur épée la corne de Votre autel.
¹² Tak, tak, Boże ojca mego, Boże dziedzictwa Izraela, Władco nieba i ziemi, Stwórco wód i Królu wszelkiego stworzenia, wysłuchaj modlitwy mojej!	¹² Faites, Seigneur, que son orgueil soit abattu par son propre glaive.
¹³ Daj mi mowę podstępną, by zadała im ranę i siniec, oni bowiem okropne uknuli zamysły przeciwko Twojemu przymierzu i świętemu domowi Twemu, i przeciwko górze Syjon, i domowi należącemu do Twoich synów.	¹³ Qu'il soit pris par ses yeux comme par un piège en me regardant; et frappez-le par la suavité de mes lèvres.
¹⁴ I spraw, aby cały naród i każde pokolenie poznało i wiedziało, że Ty jesteś Bogiem, Bogiem wszelkiej potęgi i mocy, i że nie ma nikogo innego prócz Ciebie, kto by bronił ludu izraelskiego.	¹⁴ Donnez-moi la constance dans le coeur pour le mépriser, et la force pour le perdre.
	¹⁵ Ce sera un monument pour Votre nom, que la main d'une femme l'ait renversé.
	¹⁶ Car Votre puissance, Seigneur, n'est point dans la multitude, ni Votre volonté dans la force des chevaux, et dès le commencement les superbes ne Vous ont point plu; mais Vous avez toujours agréé la prière des humbles et des doux.
	¹⁷ Dieu des cieux, Créateur des eaux, Seigneur de toute créature, exaucez-moi, moi qui Vous invoque dans ma misère, et qui présume de Votre miséricorde.
	¹⁸ Souvenez-Vous, Seigneur, de Votre alliance; mettez les paroles dans ma bouche, et fortifiez la résolution de mon coeur, afin que Votre maison demeure toujours dans la sainteté,
	¹⁹ et que toutes les nations connaissent que Vous êtes Dieu, et qu'il n'y en a point d'autre que Vous.