| 1 I mówiła Judyta: Uderzcie w bębny na cześć mojego Boga, zagrajcie Panu na cymbałach, zanućcie Mu psalm i pieśń uwielbienia, wysławiajcie i wzywajcie Jego imię! | 1 Then Judith sung this canticle to the Lord, saying: |
| 2 Ponieważ Pan jest Bogiem, który niszczy wojny, bo do swego obozu pośród ludu prowadząc, wyrwał mnie z rąk mych prześladowców. | 2 Begin ye to the Lord with timbrels, sing ye to the Lord with cymbals, tune unto him a new psalm, extol and call upon his name. |
| 3 Aszszur przybył z gór od północy, przyszedł z miriadami swoich sił zbrojnych, mnóstwo ich obsadziło potoki, a konnica ich okryła wzgórza. | 3 The Lord putteth an end to wars, the Lord is his name. |
| 4 Mówił, że wypali góry moje, a młodzieńców moich mieczem wytnie, niemowlęta moje o ziemię rozbije, moje dzieci wyda na łup, a dziewice moje na grabież. | 4 He hath set his camp in the midst of his people, to deliver us from the hand of all our enemies. |
| 5 Lecz Pan Wszechmogący pokrzyżował im szyki ręką kobiety. | 5 The Assyrians came out of the mountains from the north in the multitude of his strength: his multitude stopped up the torrents, and their horses covered the valleys. |
| 6 Albowiem mocarz ich nie zginął z ręki młodzieńców, ani nie uderzyli na niego synowie tytanów, ani nie napadli na niego olbrzymi giganci, ale Judyta, córka Merariego, obezwładniła go pięknością swojego oblicza. | 6 He bragged that he would set my borders on fire, and kill my young men with the sword, to make my infants a prey, and my virgins captives. |
| 7 Zdjęła bowiem swoje szaty wdowie, aby wywyższyć uciśnionych w Izraelu, namaściła twarz swoją olejkami. | 7 But the almighty Lord hath struck him, and hath delivered him into the hands of a woman, and hath slain him. |
| 8 Włosy swoje związała pod zawojem i ubrała szaty swoje, aby go oszukać. | 8 For their mighty one did not fall by young men, neither did the sons of Titan strike him, nor tall giants oppose themselves to him, but Judith the daughter of Merari weakened him with the beauty of her face. |
| 9 Sandały jej przykuły jego oko, jej piękność usidliła jego duszę, a miecz przeciął kark jego. | 9 For she put off her the garments of widowhood, and put on her the garments of joy, to give joy to the children of Israel. |
| 10 Zlękli się Persowie jej odwagi, a Medów przeraziła swoją śmiałością. | 10 She anointed her face with ointment, and bound up her locks with a crown, she took a new robe to deceive him. |
| 11 Niedawno podnieśli krzyk uciśnieni moi rodacy i słabych moich ogarnął lęk i przerażenie: podnieśli jednak swój głos, a tamci uciekli. | 11 Her sandals ravished his eyes, her beauty made his soul her captive, with a sword she cut off his head. |
| 12 Dzieci młodych matek ich poprzebijały, przekuły ich jak uciekających niewolników. Zginęli w bitwie z Panem moim. | 12 The Persians quaked at her constancy, and the Medes at her boldness. |
| 13 Bogu memu chcę zaśpiewać pieśń nową: Panie, jesteś wielki i przesławny, przedziwny w sile swojej i niezwyciężony. | 13 Then the camp of the Assyrians howled, when my lowly ones appeared, parched with thirst. |
| 14 Niech Ci służy wszelkie Twoje stworzenie, bo Ty rzekłeś i stało się. Tyś posłał Twego ducha, a on zbudował wszystko, i nie ma nikogo, kto by się sprzeciwił Twemu głosowi. | 14 The sons of the damsels have pierced them through, and they have killed them like children fleeing away: they perished in battle before the face of the Lord my God. |
| 15 Góry bowiem poruszają się od podstaw razem z wodami, a skały jak wosk się topią przed Tobą, ale dla bojących się Ciebie Ty jesteś łaskawy. | 15 Let us sing a hymn to the Lord, let us sing a new hymn to our God. |
| 16 Chociaż za mała jest wszelka ofiara, by wonią przyjemną była dla Ciebie, i za mało wszelkiego tłuszczu na całopalenie dla Ciebie, lecz ten, który boi się Pana, będzie wielki po wszystkie czasy. | 16 O Adonai, Lord, great art thou, and glorious in thy power, and no one can overcome thee. |
| 17 Biada poganom, którzy powstają przeciw memu narodowi: Pan Wszechmocny ich ukarze w dzień sądu, ześle w ich ciało ogień i robactwo, i jęczeć będą z bólu na wieki. | 17 Let all thy creatures serve thee: because thou hast spoken, and they were made: thou didst send forth thy spirit, and they were created, and there is no one that can resist thy voice. |
| 18 A kiedy potem przybyli do Jerozolimy i oddali pokłon Bogu, a lud się oczyścił, złożyli swoje całopalenia, ofiary dobrowolne i dary. | 18 The mountains shall be moved from the foundations with the waters: the rooks shall melt as wax before thy face. |
| 19 Judyta zaś ofiarowała wszystkie sprzęty Holofernesa, które jej podarował lud. Także kotarę, którą sama wzięła z jego sypialni, ofiarowała Bogu. | 19 But they that fear thee, shall be great with thee in all things. |
| 20 Lud radował się przed świątynią w Jerozolimie przez trzy miesiące, a Judyta była razem z nimi. | 20 Woe be to the nation that riseth up against my people: for the Lord almighty will take revenge on them, in the day of judgment he will visit them. |
| 21 Po tych dniach każdy wrócił do swego dziedzictwa. Judyta również wróciła do Betulii i pozostała tam zarządzając swoim majątkiem. I była sławną do końca życia w całym kraju. | 21 For he will give fire, and worms into their flesh, that they may burn, and may feel for ever. |
| 22 Wielu pragnęło ją wziąć za żonę, ale żaden mężczyzna nie zbliżył się do niej przez wszystkie dni jej życia, począwszy od dnia, w którym zmarł jej mąż Manasses i połączył się ze swymi przodkami. | 22 And it came to pass after these things, that all the people, after the victory, came to Jerusalem to adore the Lord: and as soon as they were purified, they all offered holocausts, and vows, and their promises. |
| 23 I zestarzała się bardzo i dożyła w domu męża swego stu pięciu lat. Niewolnicę swoją obdarzyła wolnością. Zmarła w Betulii i pochowano ją w pieczarze grobowej jej męża Manassesa. | 23 And Judith offered for an anathema of oblivion all the arms of Holofernes, which the people gave her, and the canopy that she had taken away out of his chamber. |
| 24 Dom Izraela opłakiwał ją przez siedem dni. Przed śmiercią swoją rozdała cały swój majątek krewnym swego męża Manassesa i krewnym ze swojej rodziny. | 24 And the people were joyful in the sight of the sanctuary, and for three months the joy of this victory was celebrated with Judith. |
| 25 I nie było więcej nikogo, kto by niepokoił synów Izraela ani za życia Judyty, ani też przez długi czas po jej śmierci. | 25 And after those days every man returned to his house, and Judith was made great in Bethulia, and she was most renowned in all the land of Israel. |
| 26 And chastity was joined to her virtue, so that she knew no man all the days of her life, after the death of Manasses her husband. |
| 27 And on festival days she came forth with great glory. |
| 28 And she abode in her husband's house a hundred and five years, and made her handmaid free, and she died, and was buried with her husband in Bethulia. |
| 29 And all the people mourned for seven days. |
| 30 And all the time of her life there was none that troubled Israel, nor many years after her death. |
| 31 But the day of the festivity of this victory is received by the Hebrews in the number of holy days, and is religiously observed by the Jews from that time until this day. |
