| 1 Kiedy zbliżył się czas śmierci Dawida, wtedy rozkazał swemu synowi, Salomonowi, mówiąc: | 1 Or le jour de la mort de David étant proche, il donna cet avis à Salomon son fils, et lui dit : |
| 2 Ja wyruszam w drogę [przeznaczoną ludziom na] całej ziemi. Ty zaś bądź mocny i okaż się mężem! | 2 Me voici près d'entrer dans la voie de toute la terre. Fortifie-toi et sois un homme. |
| 3 Będziesz strzegł zarządzeń Pana, Boga twego, aby iść za Jego wskazaniami, przestrzegać Jego praw, poleceń i nakazów, jak napisano w Prawie Mojżesza, aby ci się powiodło wszystko, co zamierzysz, i wszystko, czym się zajmiesz, | 3 Observe les commandements du Seigneur ton Dieu. Marche dans ses voies, garde ses cérémonies, ses préceptes, ses ordonnances et ses lois, selon qu'il est écrit dans la loi de Moïse ; afin que tu te conduises sagement en tout ce que tu feras, et de quelque côté que tu te tournes. |
| 4 ażeby też Pan spełnił swą obietnicę, którą mi dał, mówiąc: Jeśli twoi synowie będą strzec swej drogi, postępując wobec Mnie szczerze z całego serca i z całej duszy, to wtedy nie będzie ci odjęty potomek na tronie Izraela. | 4 Et alors le Seigneur réalisera la parole qu'il m'a donnée, lorsqu'il m'a dit : Si tes enfants prennent garde à leurs voies, et s'ils marchent devant moi dans la vérité, de tout leur cœur et de toute leur âme, tu auras toujours un successeur sur le trône d'Israël. |
| 5 Poza tym ty wiesz, co uczynił mi Joab, syn Serui; co uczynił dwom dowódcom wojska izraelskiego - Abnerowi, synowi Nera, i Amasie, synowi Jetera, kiedy ich zabił i przelał krew w czasie pokoju, jak na wojnie, i zbroczył tą krwią wojny swój pas na biodrach i sandały na nogach. | 5 Tu sais aussi de quelle manière m'a traité Joab fils de Sarvia, et ce qu'il a fait à deux chefs de l'armée d'Israël, à Abner, fils de Ner, et à Amasa, fils de Jéther, qu'il a assassinés, versant durant la paix le sang de la guerre, et en ayant ensanglanté (du sang de combat) le baudrier qui était sur ses reins, et les souliers qu'il avait aux pieds. |
| 6 Uczynisz więc według twojej roztropności i nie dozwolisz, aby w sędziwym wieku spokojnie zstąpił do Szeolu. | 6 Tu feras donc selon ta sagesse, et tu ne permettras pas à ses cheveux blancs de descendre en paix dans le tombeau (les enfers). |
| 7 Synom zaś Barzillaja Gileadczyka okażesz łaskę, aby byli wśród twoich stołowników, gdyż przyszli mi z pomocą w mojej ucieczce przed twym bratem Absalomem. | 7 Mais tu témoigneras ta reconnaissance (rendras grâce) aux fils de Berzellaï de Galaad, et ils mangeront à ta table, parce qu'ils sont venus au-devant de moi lorsque je fuyais devant Absalom ton frère. |
| 8 Jest też przy tobie Szimei, syn Gery, Beniaminita z Bachurim. To on przeklinał mnie gwałtownie, gdy szedłem do Machanaim, ale potem zeszedł na spotkanie ze mną nad Jordanem. Dlatego przysiągłem jemu na Pana, mówiąc: Nie zabiję cię mieczem. | 8 Tu as de plus auprès de toi Séméi, fils de Géra, fils de Jémini, de Bahurim, qui prononça les plus affreuses malédictions contre moi, lorsque je m'en allais au camp ; mais, parce qu'il vint au-devant de moi quand je passai le Jourdain, je lui jurai par le Seigneur que je ne le ferais point mourir par l'épée ; |
| 9 Ale ty nie darujesz mu, bo jesteś człowiekiem roztropnym i będziesz wiedział, jak z nim postąpić, abyś go posłał w sędziwym wieku krwawo do Szeolu. | 9 ne laisse pas néanmoins son crime impuni. (Mais) Tu es sage pour savoir comment tu dois le traiter, et tu feras descendre ensanglantés (avec du sang, note) ses cheveux blancs au séjour des morts (dans les enfers). |
| 10 Potem Dawid spoczął ze swymi przodkami i został pochowany w Mieście Dawidowym. | 10 David s'endormit donc avec ses pères, et il fut enseveli dans la ville (cité) de David. |
| 11 A czas panowania Dawida nad Izraelem wynosił czterdzieści lat. W Hebronie panował siedem lat, a w Jerozolimie panował trzydzieści trzy lata. | 11 Le temps du règne de David sur Israël fut de quarante ans. Il régna sept ans à Hébron, et trente-trois à Jérusalem. |
| 12 Zasiadł więc Salomon na tronie Dawida, swego ojca, a jego władza królewska została utwierdzona. | 12 Salomon prit possession du royaume de David son père, et son règne s'affermit puissamment. |
| 13 Lecz Adoniasz, syn Chaggity, przyszedł do Batszeby, matki Salomona. Ta zaś spytała: Czy w dobrych zamiarach przychodzisz? A on odrzekł: W dobrych. | 13 Alors Adonias, fils d'Haggith vint trouver Bethsabée, mère de Salomon. Elle lui dit : Venez-vous avec un esprit de paix ? Il lui répondit : Je viens avec des pensées de paix. |
| 14 Następnie rzekł: Chciałbym pomówić z tobą. Ona zaś mu powiedziała: Mów! | 14 Et il ajouta : J'ai un mot à vous dire. Parle, répondit-elle. |
| 15 Wtedy rzekł: Ty wiesz, że dla mnie była władza królewska i cały Izrael oczekiwał na to, żebym panował. Ale na kogo innego przeszła władza królewska i dostała się memu bratu, gdyż z woli Pana mu przypadła. | 15 Vous savez, dit Adonias, que la couronne m'appartenait, et que tout Israël m'avait choisi par préférence pour être son roi ; mais le royaume a été transféré, et il est passé à mon frère, parce que c'est le Seigneur qui le lui a donné. |
| 16 Teraz więc zwracam się do ciebie z jedną prośbą. Nie odmawiaj mi! Ona zaś mu odrzekła: Mów! | 16 Maintenant donc je n'ai qu'une prière à vous faire ; ne m'humiliez point par un refus. Bethsabée ajouta : Que demandes-tu ? (Parle) |
| 17 Wówczas rzekł: Powiedz, proszę cię, królowi Salomonowi, bo on niczego tobie nie odmówi, aby mi dał za żonę Abiszag Szunemitkę. | 17 Adonias lui dit : Je vous prie de demander au roi Salomon (car il ne peut rien vous refuser) qu'il m'accorde Abisag de Sunam (la Sunamite) en qualité d'épouse. |
| 18 Na to odpowiedziała Batszeba: Dobrze, ja powiem o tobie królowi. | 18 Bethsabée lui dit : Bien, je parlerai (moi-même) pour toi au roi. |
| 19 Batszeba więc weszła do króla Salomona, aby przemówić do niego w sprawie Adoniasza. Wtedy król wstał na jej spotkanie, oddał jej pokłon, a potem usiadł na swym tronie. A wtedy postawiono tron dla matki króla, aby usiadła po jego prawej ręce. | 19 Bethsabée vint donc trouver le roi Salomon, afin de lui parler pour Adonias. Le roi se leva, vint au-devant d'elle, la salua profondément, et s'assit sur son trône ; et l'on mit un trône pour la mère du roi, laquelle s'assit à sa droite. |
| 20 Ona wtedy powiedziała mu: Mam do ciebie jedną małą prośbę. Nie odmawiaj mi! A król jej odrzekł: Proś, moja matko, bo tobie nie będę odmawiał. | 20 Elle lui dit : Je n'ai qu'une petite prière à te faire ; ne me donne pas la confusion d'être refusée. Le roi lui dit : Ma mère, dites ce que vous demandez ; car il ne serait pas juste de vous affliger par un refus. |
| 21 Wtedy przemówiła: Niech Abiszag Szunemitka będzie dana za żonę twemu bratu Adoniaszowi! | 21 Et elle dit : Donne Abisag de Sunam (la Sunamite) pour épouse à ton frère Adonias. |
| 22 Odpowiadając na to, król Salomon rzekł swojej matce: A dlaczego prosisz dla Adoniasza o Abiszag Szunemitkę? Proś raczej dla niego o władzę królewską, bo on jest moim starszym bratem i ma za sobą kapłana Abiatara i Joaba, syna Serui! | 22 Le roi Salomon répondit à sa mère, et lui dit : Pourquoi demandez-vous Abisag de Sunam (la Sunamite) pour Adonias ? Demandez donc aussi pour lui le royaume ; car il est mon frère aîné, et il a déjà pour lui le (grand) prêtre Abiathar et Joab fils de Sarvia. |
| 23 Następnie król Salomon przysiągł na Pana, mówiąc: Niech mi Bóg to uczyni i tamto dorzuci, jeśli Adoniasz nie na swą zgubę poruszył tę sprawę. | 23 Salomon jura donc par le Seigneur, et dit : Que Dieu me traite dans toute sa sévérité (me fasse ceci, et qu'il ajoute cela), s'il n'est vrai qu'Adonias, par cette demande, a parlé contre sa propre vie (son âme) ! |
| 24 Teraz więc, na życie Pana, który mnie ustanowił i osadził na tronie Dawida, mego ojca, i który, jak zapowiedział, zbuduje mi dom, na pewno dziś Adoniasz zostanie zabity! | 24 Et maintenant je jure par le Seigneur qui m'a assuré la couronne, qui m'a fait asseoir sur le trône de David mon père, et qui a établi ma maison comme il l'avait dit, qu'Adonias sera mis à mort aujourd'hui. |
| 25 Wtedy król Salomon przekazał to synowi Jojady, Benajaszowi, który zadał tamtemu cios, tak że umarł. | 25 Et le roi Salomon envoya Banaïas, fils de Joïada, qui frappa Adonias, et le tua. |
| 26 Kapłanowi zaś Abiatarowi król rozkazał: Idź do Anatot, do posiadłości twojej, gdyż zasługujesz na karę śmierci, ale dziś ciebie nie zabiję, bo niosłeś Arkę Przymierza Pańskiego wobec mego ojca Dawida i dotknęło cię to całe cierpienie, które dotknęło mego ojca. | 26 Le roi dit aussi au (grand) prêtre Abiathar : Va à Anathoth dans ta terre ; tu mériterais la mort (tu es un homme de mort), mais je ne te ferai pas mourir, parce que tu as porté l'arche du Seigneur Dieu devant David, mon père, et que tu as eu part à toutes les souffrances qu'a endurées mon père. |
| 27 Tak więc Salomon odsunął Abiatara, by nie był kapłanem Pańskim, i aby wypełnić, co Pan zapowiedział rodowi Helego w Szilo. | 27 Salomon relégua donc Abiathar, afin qu'il ne fît plus les fonctions de (grand) prêtre du Seigneur, et que la parole que le Seigneur avait prononcée dans Silo, touchant la maison d'Héli, fût ainsi accomplie. |
| 28 Gdy wieść o tym doszła do Joaba, syna Serui, wtedy Joab umknął do Namiotu Pańskiego i uchwycił się rogów ołtarza, gdyż Joab popierał Adoniasza, a nie popierał Absaloma. | 28 (Or) Cette nouvelle étant venue à Joab qui avait suivi le parti d'Adonias, et non celui de Salomon, il s'enfuit dans le tabernacle du Seigneur, et saisit la corne de l'autel. |
| 29 Gdy doniesiono królowi Salomonowi, że Joab umknął do Namiotu Pańskiego i tam jest przy ołtarzu, wtedy Salomon posłał Benajasza, syna Jojady, do Namiotu Pańskiego, rozkazując: Idź, zabij go! | 29 On vint dire au roi Salomon que Joab s'était enfui dans le tabernacle du Seigneur, et qu'il se tenait près de l'autel ; et Salomon envoya Banaïas, fils de Joïada, et lui dit : Va, et tue-le. |
| 30 Wszedł więc Benajasz do Namiotu Pańskiego i rzekł do niego: Z rozkazu króla, wyjdź! On zaś odpowiedział: Nie, bo tu chcę umierać! Wtedy Benajasz zdał sprawę królowi, mówiąc: To rzekł Joab i to mi odpowiedział. | 30 Banaïas vint au tabernacle du Seigneur, et dit à Joab : Le roi te commande de sortir. Joab lui répondit : Je ne sortirai point, mais je mourrai en ce lieu. Banaïas fit son rapport au roi, et lui dit : Voilà la réponse que Joab m'a faite. |
| 31 Na to odparł mu król: Uczyń, jak powiedział. Zabij go i pochowaj, aby zmazać ze mnie i z rodu mojego ojca niewinną krew, rozlaną przez Joaba. | 31 Le roi lui dit : Fais comme il t'a dit ; tue-le, et ensevelis-le ; et tu éloigneras de moi et de la maison de mon père le sang innocent répandu par Joab. |
| 32 A Pan zrzuci na niego odpowiedzialność za to, że zamordował dwóch ludzi zacnych i lepszych od niego, bez wiedzy mego ojca, Dawida; zabił mieczem Abnera, syna Nera, wodza wojska izraelskiego, i Amasę, syna Jetera, wodza wojska judzkiego. | 32 Et le Seigneur fera retomber son sang sur sa tête, parce qu'il a assassiné deux hommes justes qui valaient mieux que lui, et qu'il a tué par l'épée, à l'insu de David, mon père, Abner, fils de Ner, chef de l'armée (prince de la milice) d'Israël, et Amasa, fils de Jéther, chef (prince) de l'armée de Juda. |
| 33 Odpowiedzialność za ich krew spadnie więc na Joaba i na jego potomstwo na wieki, a dla Dawida i jego potomstwa oraz jego domu i jego tronu niech będzie pokój na wieki od Pana! | 33 Et leur sang retombera à jamais sur la tête de Joab et sur sa postérité. Mais que le Seigneur donne une éternelle paix à David et à sa race, à sa maison et à son trône. |
| 34 Wobec tego Benajasz, syn Jojady, poszedł i zadał mu cios śmiertelny. Potem pochowano go w jego domu na pustyni. | 34 Banaïas, fils de Joïada, monta donc, frappa Joab, et le tua ; et on l'ensevelit chez lui dans le désert. |
| 35 Na jego miejsce król postawił na czele wojska Benajasza, syna Jojady, a kapłana Sadoka ustanowił arcykapłanem na miejsce Abiatara. | 35 Alors le roi mit à la place de Joab, Banaïas, fils de Joïada, à la tête de l'armée, et il établit Sadoc, comme (grand) prêtre, à la place d'Abiathar. |
| 36 Następnie król kazał wezwać Szimejego i rzekł mu: Zbuduj sobie dom w Jerozolimie. Będziesz tam mieszkał i nigdzie z niego nie będziesz wychodził. | 36 Le roi fit aussi appeler Séméi, et lui dit : Bâtis-toi une maison à Jérusalem, et demeures-y, et n'en sors point pour aller de côté ou d'autre. |
| 37 Dobrze wiedz o tym, że w dniu, w którym wyjdziesz i przekroczysz potok Cedron, na pewno umrzesz, i to z własnej winy. | 37 Le jour où tu en sortiras, et où tu passeras le torrent de Cédron, sache que tu seras mis à mort, et ton sang retombera sur ta tête. |
| 38 A wtedy Szimei rzekł: Dobre słowo! Twój sługa uczyni tak, jak powiedział pan mój, król. Rzeczywiście Szimei długi czas mieszkał w Jerozolimie. | 38 Séméi dit au roi : Cet ordre (Cette parole) est (très) juste. Ce que le roi mon seigneur a dit sera exécuté par son serviteur. Séméi demeura donc longtemps à Jérusalem. |
| 39 Jednak po upływie trzech lat dwaj słudzy Szimejego uciekli do Akisza, syna Maaki, króla Gat. Dano więc znać Szimejemu, mówiąc: Oto twoi słudzy są w Gat. | 39 Mais trois ans s'étant passés, il arriva que les esclaves de Séméi s'enfuirent vers Achis, fils de Maacha, roi de Geth ; et on vint dire à Séméi que ses esclaves étaient allés à Geth. |
| 40 Wtedy Szimei osiodłał swego osła i wyruszył do Gat, do Akisza, aby szukać swoich sług. Potem powrócił i przyprowadził z Gat swoje sługi. | 40 Séméi fit donc (aussitôt) seller son âne, et s'en alla vers Achis, à Geth, pour redemander ses esclaves, et il les ramena de Geth. |
| 41 Doniesiono Salomonowi, że Szimei poszedł z Jerozolimy do Gat i wrócił. | 41 Salomon, ayant été averti que Séméi était allé de Jérusalem à Geth, et en était revenu, |
| 42 Wtedy król kazał wezwać Szimejego i rzekł do niego: Czyż nie zaprzysiągłem cię na Pana i nie przestrzegłem cię wyraźnie, mówiąc: Dobrze wiedz o tym, że w dniu, w którym wyjdziesz i gdziekolwiek pójdziesz, na pewno umrzesz? A tyś mi odrzekł: Dobre słowo usłyszałem. | 42 l'envoya chercher, et lui dit : Ne t'ai-je pas averti d'avance, et ne t'ai-je pas juré par le Seigneur, en te disant : Le jour où tu sortiras pour aller de côté ou d'autre, sache que tu seras puni de mort ? Et tu m'avais répondu : Rien n'est plus juste que cette parole. |
| 43 Więc dlaczego nie zachowałeś przysięgi na Pana i nakazu, który ci dałem? | 43 Pourquoi donc n'as-tu pas gardé le serment que tu avais fait au Seigneur, et l'ordre que je t'avais donné ? |
| 44 Następnie król rzekł Szimejemu: Ty wiesz o wszystkim złu, którego świadome jest serce twoje, a które wyrządziłeś mojemu ojcu, Dawidowi. Za to Pan obróci twoją złość na twoją głowę. | 44 Et le roi dit à Séméi : Tu sais tout le mal que ta conscience te reproche d'avoir fait à David mon père. Le Seigneur a fait retomber ta méchanceté (malice) sur ta tête. |
| 45 A król Salomon będzie błogosławiony i tron Dawida będzie wobec Pana utwierdzony na wieki. | 45 Mais le roi Salomon sera béni, et le trône de David sera stable éternellement devant le Seigneur. |
| 46 Potem król wydał rozkaz Benajaszowi, synowi Jojady; ten wyszedł i zadał tamtemu cios tak, że umarł. Wzmocniła się więc władza królewska w ręku Salomona. | 46 Le roi donna donc ses ordres à Banaïas, fils de Joïada, qui sortit, frappa Séméi, et le tua. |
