Księga Rodzaju 31

Torna indietro

Tysiąclecia	Le Sainte Bible Fillion
¹ Jakub słyszał, jak synowie Labana mówili: Jakub zabrał wszystko, co posiadał nasz ojciec, i z mienia naszego ojca dorobił się całego tego majątku.	¹ Après cela, Jacob entendit les enfants de Laban qui s'entredisaient: Jacob a enlevé tout ce qui était à notre père, et il est devenu puissant en s'enrichissant de son bien.
² I widział Jakub, że Laban zmienił się wobec niego i nie był już taki jak przedtem.	² Il remarqua aussi que Laban ne le regardait pas du même oeil qu'auparavant;
³ Wtedy to Pan rzekł do Jakuba: Wróć do ziemi twych przodków, do twego kraju rodzinnego, Ja zaś będę z tobą.	³ Et de plus, le Seigneur même lui dit: Retournez au pays de vos pères et vers votre famille, et Je serai avec vous.
⁴ Jakub, który był na pastwisku przy swej trzodzie, kazał wezwać do siebie Rachelę i Leę	⁴ Il envoya donc chercher Rachel et Lia, et les fit venir dans le champ où il faisait paître ses troupeaux;
⁵ i powiedział im: Widzę po [wyrazie] twarzy waszego ojca, że nie jest on dla mnie taki jak dawniej, lecz Bóg mojego ojca był ze mną.	⁵ Et il leur dit: Je vois que votre père ne me regarde plus du même oeil qu'autrefois; cependant le Dieu de mon père a été avec moi.
⁶ Wy same najlepiej wiecie, że choć z całych sił służyłem ojcu waszemu,	⁶ Et vous savez vous-mêmes que j'ai servi votre père de toutes mes forces.
⁷ on jednak oszukiwał mnie i wielokrotnie zmieniał mi zapłatę; i tylko Bóg bronił mnie od krzywdy.	⁷ Il a même usé envers moi de tromperie, en changeant dix fois ce que je devais avoir pour récompense, quoique Dieu ne lui ait pas permis de me faire tort.
⁸ Gdybowiem [ojciec wasz] mówił: Owce pstre będą twoją zapłatą, wszystkie rodziły się pstre; gdy zaś mówił: Cętkowane będą dla ciebie zapłatą - wszystkie rodziły się cętkowane.	⁸ Lorsqu'il a dit: Les agneaux tachetés seront ton salaire, toutes les brebis ont eu des agneaux tachetés. Et lorsqu'il a dit, au contraire: Tout ce qui sera blanc sera ton salaire, tout ce qui est né des troupeaux a été blanc.
⁹ I tak Bóg wydzielił część dobytku ojca waszego i dał ją mnie.	⁹ Ainsi Dieu a ôté le bien de votre père pour me le donner.
¹⁰ Bo gdy nadchodził czas parzenia się trzody, widziałem we śnie, jak samce pokrywające trzody były pstre, cętkowane i łaciate,	¹⁰ Car le temps où les brebis devaient concevoir étant venu, j'ai levé les yeux et j'ai vu en songe que les mâles qui couvraient les femelles etaient marquetés et tachetés de diverses couleurs.
¹¹ i wtedy anioł Boga wołał na mnie we śnie: Jakubie, a gdy mu odpowiadałem: Słucham,	¹¹ Et l'Ange de Dieu m'a dit en songe: Jacob. Me voici, ai-je répondu.
¹² mówił: Spójrz i przypatrz się: wszystkie samce pokrywające trzodę są pstre, cętkowane i łaciate; widzę bowiem, jak Laban z tobą postępuje.	¹² Et il a ajouté: Levez vos yeux, et voyez que tous les mâles qui couvrent les femelles sont marquetés, tachetés et de couleurs différentes. Car J'ai vu tout ce que Laban vous a fait.
¹³ Ja jestem Bóg z Betel, gdzie namaściłeś stelę i gdzie złożyłeś mi ślub. Teraz więc gotuj się do drogi, opuść ten kraj i wróć do twej rodzinnej ziemi!	¹³ Je suis le Dieu de Béthel, où vous avez oint la pierre et où vous M'avez fait un voeu. Sortez donc promptement de cette terre, et retournez au pays de votre naissance.
¹⁴ Na te słowa Rachela i Lea rzekły do niego: Czy mamy ponadto jakiś udział w majątku naszego ojca?	¹⁴ Rachel et Lia lui répondirent: Nous reste-t-il quelque chose du bien et de la part que nous devons avoir dans la maison de notre père?
¹⁵ Wszak obchodził się z nami jak z obcymi, bo nie tylko wziął za nas zapłatę, ale jeszcze obrócił na swój użytek naszą własność.	¹⁵ Ne nous a-t-il pas traitées comme des étrangères? Ne nous a-t-il point vendues, et n'a-t-il pas mangé ce qui nous était dû?
¹⁶ Słusznie więc całe mienie, które Bóg oddzielił od mienia ojca naszego, należy do nas i do naszych synów. Teraz więc czyń to wszystko, co Bóg ci rozkazał!	¹⁶ Mais Dieu a pris les richesses de notre père, et nous les a données et à nos enfants; c'est pourquoi faites tout ce que Dieu vous a commandé.
¹⁷ Wtedy Jakub powziął postanowienie i wsadził swe dzieci i żony na wielbłądy.	¹⁷ Jacob fit donc monter aussitôt ses femmes et ses enfants sur des chameaux.
¹⁸ Zabrał wszystkie swe stada i całą majętność, którą zdobył - majątek własny, którego się dorobił w Paddan-Aram - i ruszył w drogę do swego ojca, Izaaka, do kraju Kanaan.	¹⁸ Et emmenant avec lui tout ce qu'il avait, ses troupeaux et tout ce qu'il avait acquis en Mésopotamie, il se mit en chemin pour aller auprès de son père, au pays de Chanaan.
¹⁹ Gdy Laban poszedł strzyc owce, Rachela skradła mu posążki domowe.	¹⁹ Or Laban étant allé en ce temps-là faire tondre ses brebis, Rachel déroba les idoles de son père.
²⁰ Jakub zaś wprowadził w błąd Labana Aramejczyka, nie dając mu poznać po sobie, że zamierzał uciec.	²⁰ Et Jacob ne voulut point découvrir son projet de fuite à son beau-père.
²¹ Tak więc uciekł on wraz z całym dobytkiem i rozpoczynając wędrówkę przeprawił się przez rzekę, a potem skierował się w stronę wyżyny Gilead.	²¹ Lors donc qu'il s'en fut allé avec tout ce qui était à lui, comme il avait déjà passé le fleuve et qu'il marchait vers la montagne de Galaad,
²² A gdy na trzeci dzień Laban dowiedział się, że Jakub uszedł,	²² Laban fut averti, le troisième jour, que Jacob s'enfuyait.
²³ zebrał swych krewnych i wyruszył za nim w pościg. Po siedmiu dniach dogonił go na wyżynie Gilead.	²³ Et aussitôt, ayant pris avec lui ses frères, il le poursuivit durant sept jours et le joignit à la montagne de Galaad.
²⁴ Ale tejże nocy Bóg ukazał się we śnie Labanowi Aramejczykowi i rzekł do niego: Bacz, abyś w rozmowie z Jakubem niczego od niego nie żądał.	²⁴ Mais Dieu lui apparut en songe et lui dit: Prenez garde de ne rien dire d'offensant à Jacob.
²⁵ Laban dogonił Jakuba, gdy ten rozbił swe namioty na tej wyżynie. Laban i jego krewni również rozbili namioty na wyżynie Gilead.	²⁵ Jacob avait déjà tendu sa tente sur la montagne de Galaad, et Laban, l'y ayant rejoint avec ses frères, y tendit aussi la sienne.
²⁶ I wtedy Laban rzekł do Jakuba: Cóż uczyniłeś? Oszukałeś mnie i uprowadziłeś moje córki jak branki wojenne!	²⁶ Et il dit à Jacob: Pourquoi avez-vous agi de la sorte, en m'enlevant ainsi mes filles sans m'en rien dire, comme si c'étaient des prisonnières de guerre?
²⁷ Czemu uciekłeś potajemnie i okradłeś mnie? Nic mi nie powiedziałeś, a przecież odprawiłbym cię z weselem: z pieśniami, bębnami i cytrami!	²⁷ Pourquoi avez-vous pris le dessein de vous enfuir sans que je le susse, et ne m'avez-vous point averti? Je vous aurais reconduit avec des chants de joie, au son des tambourins et des harpes?
²⁸ Nawet nie dałeś mi ucałować mych wnuków i mych córek. Postąpiłeś nierozsądnie!	²⁸ Vous ne m'avez pas même permis de donner à mes filles et à mes fils le dernier baiser. Vous n'avez pas agi sagement. Et maintenant
²⁹ Mógłbym teraz obejść się z wami surowo; ale Bóg ojca waszego tak mi powiedział ubiegłej nocy: Bacz, abyś w rozmowie z Jakubem niczego od niego nie żądał.	²⁹ Je pourrais bien vous rendre le mal pour le mal; mais le Dieu de votre père me dit hier: Prenez bien garde de ne rien dire d'offensant à Jacob.
³⁰ Gdy już jednak ruszyłeś w drogę, bo tęskno było ci bardzo za rodziną twego ojca, to czemu skradłeś mi moje posążki?	³⁰ Vous aviez peut-être envie de retourner vers vos proches, et vous souhaitiez de revoir la maison de votre père; mais pourquoi m'avez-vous dérobé mes idoles?
³¹ Jakub dał Labanowi taką odpowiedź: Bałem się, myśląc, że mi siłą odbierzesz także i twoje córki.	³¹ Jacob lui répondit: Ce qui m'a fait partir sans vous en avoir averti, c'est que j'ai eu peur que vous ne me voulussiez ravir vos filles par violence.
³² Ten zaś, u którego znajdziesz swoje posążki, niech straci życie! W obecności krewnych naszych przeszukaj to, co jest przy mnie, i zabierz je sobie. Nie wiedział bowiem Jakub, że to Rachela je skradła.	³² Mais pour le larcin dont vous m'accusez, je consens que quiconque sera trouvé avoir pris vos idoles soit puni de mort en présence de nos frères. Cherchez partout, et emportez tout ce que vous trouverez à vous ici. En disant cela, il ne savait pas que Rachel avait dérobé ses idoles.
³³ Wszedł więc Laban do namiotu Jakuba, do namiotu Lei i dwóch niewolnic, lecz nic nie znalazł. Wyszedłszy z namiotu Lei, wszedł do namiotu Racheli.	³³ Laban étant donc entré dans la tente de Jacob, de Lia et des deux servantes, ne trouva point ce qu'il cherchait. Il entra ensuite dans la tente de Rachel;
³⁴ Rachela zaś wzięła przedtem posążki i włożyła pod siodło wielbłąda, i na nich usiadła. A gdy Laban, przeszukawszy cały namiot, nic nie znalazł,	³⁴ Mais elle, ayant caché promptement les idoles sous la litière d'un chameau, s'assit dessus; et lorsqu'il cherchait partout dans la tente de Rachel;
³⁵ rzekła do ojca: Nie bierz mi tego za złe, panie mój, że nie mogę wstać, gdyż mam kobiecą przypadłość. Mimo więc poszukiwań, Laban nie znalazł posążków.	³⁵ Elle lui dit: Que mon seigneur ne se fâche pas si je ne puis me lever maintenant devant lui, parce que le mal qui est ordinaire aux femmes vient de me prendre. Ainsi Rachel rendit inutile cette recherche qu'il faisait avec tant de soin.
³⁶ Wtedy Jakub rozgniewał się i zaczął czynić gorzkie wyrzuty Labanowi tymi słowami: Jakiż popełniłem występek i jaką nieprawość, że mnie ścigasz,	³⁶ Alors Jacob, tout ému, fit ce reproche à Laban: Quelle faute avais-je commise, et en quoi vous avais-je offensé, pour vous obliger de courir après moi avec tant de chaleur,
³⁷ że przetrząsasz wszystkie moje rzeczy? Cóż swojego znalazłeś wśród tych rzeczy, które są moimi? Połóż to wobec moich i twoich krewnych i niech oni powiedzą, kto z nas ma słuszność!	³⁷ Et de fouiller tout ce qui est à moi? Qu'avez-vous trouvé ici de toutes les choses qui étaient de votre maison? Faites-le voir devant mes frères et devant les vôtres, et qu'ils soient juges entre vous et moi.
³⁸ Dwadzieścia lat byłem u ciebie. Twoje owce i kozy nie roniły. Baranów z twojej trzody nie jadałem.	³⁸ Est-ce donc pour cela que j'ai passé vingt années avec vous? Vos brebis et vos chèvres n'ont point été stériles; je n'ai point mangé les moutons de votre troupeau;
³⁹ Rozszarpanej [przez dzikie zwierzę] sztuki nie przynosiłem ci; dawałem za to moją sztukę. Jeśli ci coś zostało skradzione czy to w dzień, czy w nocy, szukałeś u mnie.	³⁹ Je ne vous ai rien montré de ce qui avait été pris par les bêtes: je prenais sur moi tout ce qui avait été perdu et vous en tenais compte, et vous exigiez de moi tout ce qui avait été dérobé;
⁴⁰ Bywało, że dniem trawił mnie upał, a nocą chłód spędzał mi sen z powiek.	⁴⁰ J'étais brûlé par la chaleur pendant le jour et par le froid pendant la nuit, et le sommeil fuyait de mes yeux.
⁴¹ Takie były owe dwadzieścia lat w służbie u ciebie! Służyłem ci czternaście lat za dwie twoje córki, a sześć lat - za trzodę. Ty zaś wielokrotnie zmieniałeś mi zapłatę.	⁴¹ Je vous ai servi ainsi dans votre maison vingt ans durant, quatorze pour vos filles et six pour vos troupeaux. Vous avez changé dix fois ce que je devais avoir pour récompense.
⁴² Gdyby Bóg ojca mego, Bóg Abrahama - Ten, którego z bojaźnią czci Izaak, nie wspomagał mnie, to puściłbyś mnie teraz z niczym. Com wycierpiał i ilem się napracował rękami, Bóg widzi! On też zeszłej nocy zaświadczył.	⁴² Si le Dieu de mon père Abraham, et le Dieu que craint Isaac, ne m'eût assisté, vous m'auriez peut-être renvoyé tout nu de chez vous. Mais Dieu a regardé mon affliction et le travail de mes mains, et Il vous a arrêté cette nuit par Ses menaces.
⁴³ Laban tak odpowiedział Jakubowi: Wprawdzie są to moje córki i ich dzieci są moimi, trzoda - moją trzodą, i wszystko, co tu widzisz, jest moje, ale cóż mogę teraz uczynić moim córkom albo ich dzieciom, które one urodziły?	⁴³ Laban lui répondit: Mes filles et mes petits-fils, vos troupeaux et tout ce que vous voyez est à moi. Que puis-je faire à mes filles et à mes petits-fils?
⁴⁴ Zawrzyjmy zatem obaj przymierze i niech [to] będzie świadectwo [zgody] między mną a tobą.	⁴⁴ Venez donc, et faisons une alliance qui serve de témoignage entre vous et moi.
⁴⁵ Wtedy Jakub wybrał jeden kamień i postawił jako stelę,	⁴⁵ Alors Jacob prit une pierre, et, en ayant dressé un monument,
⁴⁶ a potem rzekł do swych bliskich: Nazbierajcie kamieni! Zebrali więc kamienie i ułożyli z nich kopiec, na którym zasiedli do posiłku.	⁴⁶ Il dit a ses frères: Apportez des pierres; et en ayant ramassé plusieurs ensemble, ils en firent un lieu élevé et mangèrent dessus.
⁴⁷ Laban nazwał to wzniesienie: Jegar Sahaduta, Jakub zaś: Galed.	⁴⁷ Laban le nomma le Monceau du témoin, et Jacob le Monceau du témoignage, chacun selon la propriété de sa langue.
⁴⁸ Laban przy tym dodał: Niechaj ten pagórek będzie odtąd świadectwem [zgody] między mną a tobą. Dlatego nazwał go Galed	⁴⁸ Et Laban dit: Ce monument sera témoin aujourd'hui entre vous et moi; c'est pourquoi il a été nommé Galaad, c'est-à-dire le Monceau du témoin.
⁴⁹ i Mispa, mówiąc: Niechaj Pan czuwa nade mną i nad tobą, gdy się rozstaniemy!	⁴⁹ Que le Seigneur nous regarde et nous juge, lorsque nous nous serons retirés l'un de l'autre.
⁵⁰ Gdybyś źle się obchodził z moimi córkami albo wziął sobie oprócz nich inne żony, to choć nie będzie nikogo z ludzi między nami, patrz: Bóg będzie świadkiem między mną a tobą!	⁵⁰ Si vous maltraitez mes filles, et si vous prenez encore d'autres femmes qu'elles, nul n'est témoin de nos paroles que Dieu, qui est présent et qui nous regarde.
⁵¹ I rzekł jeszcze Laban do Jakuba: Ten oto pagórek z kamieni i ta stela, które ustawiłem jako świadectwo [zgody] między mną a tobą,	⁵¹ Il dit encore à Jacob: Ce monument, et cette pierre que j'ai dressée entre vous et moi
⁵² będą świadectwem, że ani ja nie będę szedł obok tego pagórka do ciebie, ani ty nie będziesz szedł obok tego pagórka lub steli do mnie w złym zamiarze.	⁵² Nous serviront de témoin; ce monument, dis-je, et cette pierre porteront témoignage si je passe au delà pour aller à vous, ou si vous passez vous-même dans le dessein de me venir me faire quelque mal.
⁵³ Bóg Abrahama i Bóg Nachora, Bóg ich przodków, niechaj będzie naszym sędzią! Jakub zaś przysiągł na Tego, którego z bojaźnią czcił Izaak, jego ojciec.	⁵³ Que le Dieu d'Abraham, le Dieu de Nachor et le Dieu de leur père soit notre juge. Jacob jura donc par le Dieu que craignait Isaac;
⁵⁴ A potem Jakub zabił na owej wyżynie zwierzęta na ofiarę, po czym zaprosił swych krewnych na posiłek. A gdy się posilili, ułożyli się do snu na tej wyżynie.	⁵⁴ Et après avoir immolé des victimes sur la montagne, il invita ses parents pour manger ensemble; et, ayant mangé, ils demeurèrent là pour y passer la nuit.
	⁵⁵ Mais Laban, se levant avant qu'il fît jour, embrassa ses fils et ses filles, les bénit et s'en retourna chez lui.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati