Samuelis I 30

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina Sacra Bibbia Garofalo
1 Cumque venissent David et viri ejus in Siceleg die tertia, Amalecitæ impetum fecerant ex parte australi in Siceleg, et percusserant Siceleg, et succenderant eam igni.1 Quando David e i suoi uomini giunsero a Ziklag il terzo giorno, gli Amaleciti avevano compiuto una incursione nel Negheb e contro Ziklag: avevano battuto Ziklag e l’avevano data alle fiamme.
2 Et captivas duxerant mulieres ex ea, a minimo usque ad magnum : et non interfecerant quemquam, sed secum duxerant, et pergebant itinere suo.2 Avevano fatto prigioniere le donne e tutto ciò che, piccolo o grande, era in essa e non avevano ucciso nessuno, ma li avevano condotti via, andandosene per la loro strada.
3 Cum ergo venissent David et viri ejus ad civitatem, et invenissent eam succensam igni, et uxores suas, et filios suos et filias, ductas esse captivas,3 Quando dunque David e i suoi uomini giunsero alla città, ecco era in preda alle fiamme: le loro donne, i figli e le figlie erano stati condotti via schiavi.
4 levaverunt David et populus qui erat cum eo voces suas, et planxerunt donec deficerent in eis lacrimæ.4 Allora David e il popolo che era con lui levarono la voce e piansero, fino al punto che in essi non rimaneva più forza di piangere.
5 Siquidem et duæ uxores David captivæ ductæ fuerant, Achinoam Jezrahelites, et Abigail uxor Nabal Carmeli.5 Erano state catturate anche le due donne di David, Akhinoam la Jizreelita e Abigail moglie di Nabal, il Charmelita.
6 Et contristatus est David valde : volebat enim eum populus lapidare, quia amara erat anima uniuscujusque viri super filiis suis et filiabus : confortatus est autem David in Domino Deo suo.
6 David venne a trovarsi in grave angustia perché la gente parlava di lapidarlo, tanto l’anima di tutto quel popolo era amareggiata, ciascuno per i propri figli e figlie. Ma David riprese animo in Jahvè suo Dio.
7 Et ait ad Abiathar sacerdotem filium Achimelech : Applica ad me ephod. Et applicavit Abiathar ephod ad David.7 Disse David al sacerdote Ebiatar figlio: di Akhimelech: «Avvicinami l’efod». Ebiatar avvicinò l’efod a David.
8 Et consuluit David Dominum, dicens : Persequar latrunculos hos, et comprehendam eos, an non ? Dixitque ei Dominus : Persequere : absque dubio enim comprehendes eos, et excuties prædam.8 David consultò Jahvè: dicendo: «Devo inseguire questa banda? la raggiungerò?» La risposta fu: «Inseguila, poiché certamente la raggiungerai e riuscirai a salvare ogni cosa».
9 Abiit ergo David, ipse et sexcenti viri qui erant cum eo, et venerunt usque ad torrentem Besor : et lassi quidam substiterunt.9 Allora partirono David e i seicento uomini che erano con lui e giunsero al torrente Besor;
10 Persecutus est autem David ipse, et quadringenti viri : substiterant enim ducenti, qui lassi transire non poterant torrentem Besor.10 David e i quattrocento uomini che erano con lui continuarono l’inseguimento, poiché se ne fermarono duecento, che erano talmente sfiniti da non riuscire a passare il torrente Besor.
11 Et invenerunt virum ægyptium in agro, et adduxerunt eum ad David : dederuntque ei panem ut comederet, et biberet aquam,11 Trovarono un Egiziano nella campagna e lo condussero a David. Gli diedero del pane ed egli mangiò; gli fecero bere acqua.
12 sed et fragmen massæ caricarum, et duas ligaturas uvæ passæ. Quæ cum comedisset, reversus est spiritus ejus, et refocillatus est : non enim comederat panem, neque biberat aquam, tribus diebus et tribus noctibus.12 Gli diedero un pezzo di stiacciata di fichi ed egli mangiò: gli ritornò il fiato poiché non aveva mangiato pane né bevuto acqua da tre giorni e tre notti.
13 Dixit itaque ei David : Cujus es tu ? vel unde ? et quo pergis ? Qui ait : Puer ægyptius ego sum, servus viri Amalecitæ : dereliquit autem me dominus meus, quia ægrotare cœpi nudiustertius.13 David allora gli disse: «A chi appartieni? da dove vieni?» Rispose: «Sono un giovane egiziano, schiavo di un Amalecita. Il mio padrone mi ha abbandonato perché era caduto malato tre giorni fa.
14 Siquidem nos erupimus ad australem plagam Cerethi, et contra Judam, et ad meridiem Caleb, et Siceleg succendimus igni.14 Noi avevamo fatto un’incursione contro il Negheb dei Chretei, contro quello di Giuda, contro il Negheb di Chaleb e avevamo dato Ziklag alle fiamme».
15 Dixitque ei David : Potes me ducere ad cuneum istum ? Qui ait : Jura mihi per Deum quod non occidas me, et non tradas me in manus domini mei, et ego ducam te ad cuneum istum. Et juravit ei David.15 David gli chiese: «Vuoi guidarmi sulle tracce di questa banda?» Quegli rispose: «Giurami per Dio che non mi metterai a morte né mi consegnerai in mano al mio signore, e io ti guiderò sulle tracce di questa banda».
16 Qui cum duxisset eum, ecce illi discumbebant super faciem universæ terræ comedentes et bibentes, et quasi festum celebrantes diem, pro cuncta præda et spoliis quæ ceperant de terra Philisthiim et de terra Juda.16 Lo guidò. Ed ecco erano sparpagliati per tutta la regione: mangiavano, bevevano e faceano festa per tutta la grande preda che avevano portato via dalla terra dei Filistei e di Giuda.
17 Et percussit eos David a vespere usque ad vesperam alterius diei, et non evasit ex eis quisquam, nisi quadringenti viri adolescentes, qui ascenderant camelos et fugerant.17 David li batté dall’alba fino alla sera votandoli all’anatema: non riuscì a salvarsi nessuno di essi, fuorché quattrocento giovani che si diedero alla fuga su cammelli.
18 Eruit ergo David omnia quæ tulerant Amalecitæ, et duas uxores suas eruit.18 David salvò tutto ciò che gli Amaleciti avevano portato via: David liberò anche le sue due mogli.
19 Nec defuit quidquam a parvo usque ad magnum, tam de filiis quam de filiabus, et de spoliis, et quæcumque rapuerant : omnia reduxit David.19 né venne a mancare loro nessuna cosa, dalla più piccola alla più grande, dalla preda fino ai figli e alle figlie e fino a tutto ciò che gli Amaleciti avevano tolto loro: David ricuperò tutto.
20 Et tulit universos greges et armenta, et minavit ante faciem suam : dixeruntque : Hæc est præda David.
20 Allora gli uomini di David si ripresero tutto il bestiame minuto e grosso; davanti invece gli condussero i greggi e dissero: «Questo è bottino di David!»
21 Venit autem David ad ducentos viros qui lassi substiterant, nec sequi potuerant David, et residere eos jusserat in torrente Besor : qui egressi sunt obviam David et populo qui erat cum eo. Accedens autem David ad populum, salutavit eos pacifice.21 Poi David venne dai duecento uomini, che erano talmente sfiniti da non poter seguirlo e che aveva fatto fermare presso il torrente Besor. Questi andarono incontro a David e alla gente che era con lui. Come fu giunto David con la gente, quelli chiesero loro se tutto era andato bene.
22 Respondensque omnis vir pessimus et iniquus de viris qui ierant cum David, dixit : Quia non venerunt nobiscum, non dabimus eis quidquam de præda quam eruimus : sed sufficiat unicuique uxor sua et filii : quos cum acceperint, recedant.22 Tra gli uomini che erano andati con David tutti i malvagi e buoni a nulla risposero: «Poiché non sono venuti con me, non daremo a essi della preda che abbiamo liberato se non a ciascuno la moglie e i figli: se li conducano via e se ne vadano!»
23 Dixit autem David : Non sic facietis, fratres mei, de his quæ tradidit nobis Dominus, et custodivit nos, et dedit latrunculos qui eruperant adversum nos, in manus nostras :23 Allora David disse: «Non fate così, miei fratelli! pensate a ciò che Jahvè ci ha concesso! Ha custodito noi e ha messo in nostro potere i predoni che erano venuti contro di noi.
24 nec audiet vos quisquam super sermone hoc : æqua enim pars erit descendentis ad prælium, et remanentis ad sarcinas, et similiter divident.24 Chi vi asseconderà in cosa di tal genere? Certo, essi non avranno meno di noi, poiché la porzione di chi scende nel combattimento deve essere come la porzione di chi rimane presso i bagagli: insieme devono fare le parti!»
25 Et factum est hoc ex die illa et deinceps, constitutum et præfinitum, et quasi lex in Israël usque in diem hanc.25 Da quel giorno in poi stabilì ciò come legge e usanza per Israele fino a oggi.
26 Venit ergo David in Siceleg, et misit dona de præda senioribus Juda proximis suis, dicens : Accipite benedictionem de præda hostium Domini :26 David rientrò poi a Ziklag e mandò parte del bottino agli anziani di Giuda e ai suoi amici con queste parole: «Eccovi una benedizione dalla preda tolta ai nemici di Jahvè».
27 his qui erant in Bethel, et qui in Ramoth ad meridiem, et qui in Jether,27 Ne mandò a quelli di Betul, a quelli di Rama del Negheb, a quelli di Jattir;
28 et qui in Aroër, et qui in Sephamoth, et qui in Esthamo,28 a quelli di Arara, a quelli di Sifmot, a quelli di Eshtemoa,
29 et qui in Rachal, et qui in urbibus Jerameel, et qui in urbibus Ceni,29 a quelli di Charmel, a quelli della città degli Jerakhmeeliti, a quelli della città dei Keniti,
30 et qui in Arama, et qui in lacu Asan, et qui in Athach,30 a quelli di Khorma, a quelli di Bor-Ashan, a quelli di Eter,
31 et qui in Hebron, et reliquis qui erant in his locis in quibus commoratus fuerat David, ipse et viri ejus.31 a quelli di Hebron e a tutti i luoghi in cui David e i suoi uomini si erano aggirati.