Actus Apostolorum 22
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Библия Синодальный перевод |
|---|---|
| 1 Viri fratres, et patres, audite quam ad vos nunc reddo rationem. | 1 Мужи братия и отцы! выслушайте теперь мое оправдание перед вами. |
| 2 Cum audissent autem quia hebræa lingua loqueretur ad illos, magis præstiterunt silentium. | 2 Услышав же, что он заговорил с ними на еврейском языке, они еще более утихли. Он сказал: |
| 3 Et dicit : Ego sum vir Judæus, natus in Tarso Ciliciæ, nutritus autem in ista civitate, secus pedes Gamaliel eruditus juxta veritatem paternæ legis, æmulator legis, sicut et vos omnes estis hodie : | 3 я Иудеянин, родившийся в Тарсе Киликийском, воспитанный в сем городе при ногах Гамалиила, тщательно наставленный в отеческом законе, ревнитель по Боге, как и все вы ныне. |
| 4 qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem, alligans et tradens in custodias viros ac mulieres, | 4 Я даже до смерти гнал [последователей] сего учения, связывая и предавая в темницу и мужчин и женщин, |
| 5 sicut princeps sacerdotum mihi testimonium reddit, et omnes majores natu : a quibus et epistolas accipiens, ad fratres Damascum pergebam, ut adducerem inde vinctos in Jerusalem ut punirentur. | 5 как засвидетельствует о мне первосвященник и все старейшины, от которых и письма взяв к братиям, живущим в Дамаске, я шел, чтобы тамошних привести в оковах в Иерусалим на истязание. |
| 6 Factum est autem, eunte me, et appropinquante Damasco media die, subito de cælo circumfulsit me lux copiosa : | 6 Когда же я был в пути и приближался к Дамаску, около полудня вдруг осиял меня великий свет с неба. |
| 7 et decidens in terram, audivi vocem dicentem mihi : Saule, Saule, quid me persequeris ? | 7 Я упал на землю и услышал голос, говоривший мне: Савл, Савл! что ты гонишь Меня? |
| 8 Ego autem respondi : Quis es, domine ? Dixitque ad me : Ego sum Jesus Nazarenus, quem tu persequeris. | 8 Я отвечал: кто Ты, Господи? Он сказал мне: Я Иисус Назорей, Которого ты гонишь. |
| 9 Et qui mecum erant, lumen quidem viderunt, vocem autem non audierunt ejus qui loquebatur mecum. | 9 Бывшие же со мною свет видели, и пришли в страх; но голоса Говорившего мне не слыхали. |
| 10 Et dixi : Quid faciam, domine ? Dominus autem dixit ad me : Surgens vade Damascum : et ibi tibi dicetur de omnibus quæ te oporteat facere. | 10 Тогда я сказал: Господи! что мне делать? Господь же сказал мне: встань и иди в Дамаск, и там тебе сказано будет всё, что назначено тебе делать. |
| 11 Et cum non viderem præ claritate luminis illius, ad manum deductus a comitibus, veni Damascum. | 11 А как я от славы света того лишился зрения, то бывшие со мною за руку привели меня в Дамаск. |
| 12 Ananias autem quidam vir secundum legem, testimonium habens ab omnibus cohabitantibus Judæis, | 12 Некто Анания, муж благочестивый по закону, одобряемый всеми Иудеями, живущими в Дамаске, |
| 13 veniens ad me et astans, dixit mihi : Saule frater, respice. Et ego eadem hora respexi in eum. | 13 пришел ко мне и, подойдя, сказал мне: брат Савл! прозри. И я тотчас увидел его. |
| 14 At ille dixit : Deus patrum nostrorum præordinavit te, ut cognosceres voluntatem ejus, et videres justum, et audires vocem ex ore ejus : | 14 Он же сказал мне: Бог отцов наших предъизбрал тебя, чтобы ты познал волю Его, увидел Праведника и услышал глас из уст Его, |
| 15 quia eris testis illius ad omnes homines eorum quæ vidisti et audisti. | 15 потому что ты будешь Ему свидетелем пред всеми людьми о том, что ты видел и слышал. |
| 16 Et nunc quid moraris ? Exsurge, et baptizare, et ablue peccata tua, invocato nomine ipsius. | 16 Итак, что ты медлишь? Встань, крестись и омой грехи твои, призвав имя Господа Иисуса, |
| 17 Factum est autem revertenti mihi in Jerusalem, et oranti in templo, fieri me in stupore mentis, | 17 Когда же я возвратился в Иерусалим и молился в храме, пришел я в исступление, |
| 18 et videre illum dicentem mihi : Festina, et exi velociter ex Jerusalem : quoniam non recipient testimonium tuum de me. | 18 и увидел Его, и Он сказал мне: поспеши и выйди скорее из Иерусалима, потому что [здесь] не примут твоего свидетельства о Мне. |
| 19 Et ego dixi : Domine, ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem, et cædens per synagogas eos qui credebant in te : | 19 Я сказал: Господи! им известно, что я верующих в Тебя заключал в темницы и бил в синагогах, |
| 20 et cum funderetur sanguis Stephani testis tui, ego astabam, et consentiebam, et custodiebam vestimenta interficientium illum. | 20 и когда проливалась кровь Стефана, свидетеля Твоего, я там стоял, одобрял убиение его и стерег одежды побивавших его. |
| 21 Et dixit ad me : Vade, quoniam ego in nationes longe mittam te. | 21 И Он сказал мне: иди; Я пошлю тебя далеко к язычникам. |
| 22 Audiebant autem eum usque ad hoc verbum, et levaverunt vocem suam, dicentes : Tolle de terra hujusmodi : non enim fas est eum vivere. | 22 До этого слова слушали его; а за сим подняли крик, говоря: истреби от земли такого! ибо ему не должно жить. |
| 23 Vociferantibus autem eis, et projicientibus vestimenta sua, et pulverem jactantibus in aërem, | 23 Между тем как они кричали, метали одежды и бросали пыль на воздух, |
| 24 jussit tribunus induci eum in castra, et flagellis cædi, et torqueri eum, ut sciret propter quam causam sic acclamarent ei. | 24 тысяченачальник повелел ввести его в крепость, приказав бичевать его, чтобы узнать, по какой причине так кричали против него. |
| 25 Et cum astrinxissent eum loris, dicit astanti sibi centurioni Paulus : Si hominem Romanum et indemnatum licet vobis flagellare ? | 25 Но когда растянули его ремнями, Павел сказал стоявшему сотнику: разве вам позволено бичевать Римского гражданина, да и без суда? |
| 26 Quo audito, centurio accessit ad tribunum, et nuntiavit ei, dicens : Quid acturus es ? hic enim homo civis Romanus est. | 26 Услышав это, сотник подошел и донес тысяченачальнику, говоря: смотри, что ты хочешь делать? этот человек--Римский гражданин. |
| 27 Accedens autem tribunus, dixit illi : Dic mihi si tu Romanus es ? At ille dixit : Etiam. | 27 Тогда тысяченачальник, подойдя к нему, сказал: скажи мне, ты Римский гражданин? Он сказал: да. |
| 28 Et respondit tribunus : Ego multa summa civilitatem hanc consecutus sum. Et Paulus ait : Ego autem et natus sum. | 28 Тысяченачальник отвечал: я за большие деньги приобрел это гражданство. Павел же сказал: а я и родился в нем. |
| 29 Protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant. Tribunus quoque timuit postquam rescivit, quia civis Romanus esset, et quia alligasset eum. | 29 Тогда тотчас отступили от него хотевшие пытать его. А тысяченачальник, узнав, что он Римский гражданин, испугался, что связал его. |
| 30 Postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Judæis, solvit eum, et jussit sacerdotes convenire, et omne concilium : et producens Paulum, statuit inter illos. | 30 На другой день, желая достоверно узнать, в чем обвиняют его Иудеи, освободил его от оков и повелел собраться первосвященникам и всему синедриону и, выведя Павла, поставил его перед ними. |