Ioannes 5
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Біблія |
|---|---|
| 1 Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam. | 1 По тому було свято юдейське, тож Ісус прибув до Єрусалиму. |
| 2 Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens. | 2 А є в Єрусалимі при Овечих воротах купелеве місце, по-єврейському воно зветься Витесда, що має п’ять критих переходів. |
| 3 In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum. | 3 Лежала в них сила недужих, сліпих, кривих, усохлих, які чекали, коли то зрушиться вода: |
| 4 Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate. | 4 ангел бо Господній сходив час від часу в купелеве місце та й заколочував воду, і хто, отже, перший поринав по тому, як вода заколочувалася, то одужував, — хоч яка б там була його хвороба. |
| 5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua. | 5 Один чоловік там був, що нездужав тридцять і вісім років. |
| 6 Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei : Vis sanus fieri ? | 6 Побачив Ісус, що він лежить, а довідавшися, що було воно вже дуже довго, каже до нього: «Бажаєш одужати?» |
| 7 Respondit ei languidus : Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam : dum venio enim ego, alius ante me descendit. | 7 «Не маю нікого, пане, — одрікає йому недужий, — хто б мене, коли ото вода зрушиться, та й спустив у купіль: бо ось тільки я прийду, а вже інший передо мною поринає.» |
| 8 Dicit ei Jesus : Surge, tolle grabatum tuum et ambula. | 8 Мовить Ісус до нього: «Устань, візьми ложе твоє і ходи!» |
| 9 Et statim sanus factus est homo ille : et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo. | 9 Відразу ж і одужав той чоловік, і взяв ложе своє і почав ходити. Був же той день — субота. |
| 10 Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat : Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum. | 10 Юдеї і кажуть до одужалого: «Субота адже ж! Не личить тобі ложе носити!» |
| 11 Respondit eis : Qui me sanum fecit, ille mihi dixit : Tolle grabatum tuum et ambula. | 11 А той їм у відповідь: «Візьми ложе твоє і ходи, — сказав мені, хто мене оздоровив.» |
| 12 Interrogaverunt ergo eum : Quis est ille homo qui dixit tibi : Tolle grabatum tuum et ambula ? | 12 Спитали його: «Хто він — той, що сказав тобі: Візьми і ходи?» |
| 13 Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco. | 13 Та одужалий не знав, хто він, бо Ісус зник у натовпі, що юрмився на тому місці. |
| 14 Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi : Ecce sanus factus es ; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat. | 14 Щойно потім знайшов його Ісус у храмі й мовив до нього: «Оце ти видужав, — тож не гріши більше, щоб щось гірше тобі не сталось.» |
| 15 Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum. | 15 Чоловік пішов і оповів юдеям, мовляв, той, хто його оздоровив, — Ісус. |
| 16 Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato. | 16 Ось тому й переслідували юдеї Ісуса: вчинив бо він те в суботу. |
| 17 Jesus autem respondit eis : Pater meus usque modo operatur, et ego operor. | 17 А Ісус їм відрік: «Отець мій творить аж по сю пору, тож і я творю.» |
| 18 Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere : quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis : | 18 За те ж юдеї ще дужче заповзялися, щоб убити його — не тільки за те, що суботу порушував, а й за те, що Бога своїм Отцем називав, робивши себе рівним Богові. |
| 19 Amen, amen dico vobis : non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem : quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit. | 19 І відповів їм Ісус, кажучи: «Істинно, істинно говорю вам: Не може Син нічого робити від себе самого, коли не бачить, що й Отець те саме робить. Бо що той робить, те так само й Син робить. |
| 20 Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit : et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini. | 20 Отець бо любить Сина й усе появляє йому, що сам чинить. І більші від цих діла появить йому, щоб ви дивувалися. |
| 21 Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat. | 21 Бо як Отець воскрешає померлих і оживлює, так і Син дає життя, кому захоче. |
| 22 Neque enim Pater judicat quemquam : sed omne judicium dedit Filio, | 22 Отець бо не судить нікого, а Синові дав він суд увесь, |
| 23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem ; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum. | 23 щоб усі почитали Сина так, як Отця почитають. Хто Сина не почитає, той не почитає Отця, який послав його. |
| 24 Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam. | 24 Істинно, істинно говорю вам: Хто слухає моє слово й у того вірує, хто послав мене, — живе життям вічним, і на суд не приходить, бо від смерти перейшов у життя. |
| 25 Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei : et qui audierint, vivent. | 25 Істинно, істинно говорю вам: Надходить час, — ба, вже й тепер він, — коли померлі вчують Сина Божого голос, а вчувши — оживуть. |
| 26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso : | 26 Бо як Отець має життя у собі, так і Синові дав, щоб мав життя у собі. |
| 27 et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est. | 27 І владу йому дав суд чинити, він бо — Син Чоловічий. |
| 28 Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei : | 28 І не дивуйтеся з того, бо надходить час, коли всі, хто у гробах, голос його вчують, |
| 29 et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii. | 29 і вийдуть ті, що чинили добро, на воскресіння життя. А ті, що зло чинили, — воскреснуть на суд. |
| 30 Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico : et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me. | 30 Не спроможен я нічого діяти від себе самого. Суджу я так, як чую, і суд мій справедливий, бо шукаю я не своєї волі, лише волі того, хто послав мене. |
| 31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum. | 31 Неправдиве моє свідоцтво, коли свідчу я сам за себе. |
| 32 Alius est qui testimonium perhibet de me : et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me. | 32 Але за мене свідчить інший, і відаю я, що те його свідоцтво, яким він за мене свідчить, — правдиве. |
| 33 Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati. | 33 Послали ви були до Йоана, і він посвідчив правду. |
| 34 Ego autem non ab homine testimonium accipio : sed hæc dico ut vos salvi sitis. | 34 Я ж бо не від людини свідоцтво приймаю, але кажу вам це, щоб ви спаслися. |
| 35 Ille erat lucerna ardens et lucens : vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus. | 35 Той був світич, який палає і світить, тож ви й побажали на часинку з світла повтішатись. |
| 36 Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea : ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me : | 36 Та в мене свідоцтво більше, ніж те Йоанове: діла оті, що їх Отець доручив мені для мого виконання, — ось ті саме діла, що їх я роблю, і свідчать за мене, що Отець мене послав. |
| 37 et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me : neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis : | 37 І Отець, який послав мене, свідчить за мене, лише ви ані голосу його не чули, ані виду його не бачили ніколи. |
| 38 et verbum ejus non habetis in vobis manens : quia quem misit ille, huic vos non creditis. | 38 І слова його не маєте, що перебувало б серед вас, — ви бо не віруєте в того, кого він послав. |
| 39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere : et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me : | 39 Простежте Писання, в яких, як ото ви гадаєте, ваше життя вічне, — а й вони свідчать за мене! |
| 40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis. | 40 Але ви не бажаєте до мене прийти, щоб жити життям вічним. |
| 41 Claritatem ab hominibus non accipio. | 41 Слави не приймаю я від людей. |
| 42 Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis. | 42 Та я спізнав вас, що не маєте в собі любови до Бога. |
| 43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me ; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis. | 43 В ім’я Отця мого прийшов я, а ви не приймаєте мене. Прийшов би інший у вашому імені, ви б такого прийняли. |
| 44 Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis ? | 44 Як можете ви вірувати, коли ви славу один від одного приймаєте, а слави, яка від самого Бога, не шукаєте? |
| 45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem : est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis. | 45 Не гадайте, що я перед Отцем винуватиму вас: Мойсей — ось обвинувач ваш, отой, на якого ви сподівання покладаєте. |
| 46 Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi : de me enim ille scripsit. | 46 Бо якби вірили ви Мойсеєві, то й мені б ви вірили: про мене бо писав він! |
| 47 Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis ? | 47 Не віривши ж його писанням — як моїм словам повірите?» |