Genesis 27
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bíblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum. | 1 Ora Isaac envelheceu, a vista escureceu-se-lhe e não podia ver. Chamou Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele respondeu: Aqui estou. |
| 2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis meæ. | 2 O pai disse-lhe: Tu vês que estou velho e que ignoro o dia da minha morte. |
| 3 Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis, | 3 Toma as tuas armas, a aljava e o arco, e sai (ao campo); quando tiveres caçado alguma coisa, |
| 4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar. | 4 faze-me um guisado como sabes que eu gosto, traze-mo para eu comer, e (para que) a minha alma te abençoe antes de eu expirar. |
| 5 Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret, | 5 Rebeca ouviu isto, e, tendo Esaú ido para o campo para cumprir o mandato do pai, |
| 6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei : | 6 disse a seu filho Jacob: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, e dizer-lhe: |
| 7 Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar. | 7 Traze-me da tua caça, e faze-me um guisado para eu comer e (para que) te abençoe na presença do Senhor antes de morrer. |
| 8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis : | 8 Agora, pois, meu filho, segue os meus conselhos: |
| 9 et pergens ad gregem, affer mihi duos hædos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur : | 9 Vai ao rebanho, traze-me os dois melhores cabritos, para que eu faça deles a teu paí (um daqueles) pratos, de que ele come com vontade, |
| 10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur. | 10 a fim de que, quando lho apresentares e ele tiver comido, te abençoe antes de morrer. |
| 11 Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis : | 11 Ele respondeu: Tu sabes que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu não; |
| 12 si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione. | 12 se meu pai me apalpar e me reconhecer, temo que ele julgue que eu o quis enganar, e que assim eu atraia sobre mim a maldição em lugar de bênção. |
| 13 Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer quæ dixi. | 13 Sua mãe disse-lhe: Sobre mim caia essa maldição, meu filho: ouve somente a minha voz, e, partindo, traze o que eu disse. |
| 14 Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius. | 14 Ele foi, trouxe (os cabritos) e deu-os a sua mãe. Ela preparou o guisado, como sabia ser do gosto do pai dele. |
| 15 Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum : | 15 Vestiu Jacob com a melhor roupa de Esaú, que tinha junto de si, em casa; |
| 16 pelliculasque hædorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit : | 16 com as peles dos cabritos envolveu-lhe as mãos, e cobriu a parte nua do pescoço. |
| 17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit. | 17 Deu-lhe o guisado, e entregou-lhe os pães que tinha cozido. |
| 18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ? | 18 Jacob, tendo levado tudo a Isaac, disse-lhe: Meu pai! Ele respondeu: Aqui estou. Quem és tu, meu filho? |
| 19 Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut præcepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua. | 19 Jacob disse: Sou o teu filho primogênito, Esaú; fiz como me ordenaste: levanta-te, senta-te e come da minha caçada, afim de que tua alma me abençoe. |
| 20 Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam. | 20 Isaac disse outra vez a seu filho: Como pudeste encontrar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Foi vontade de Deus que depressa se me apresentasse o que eu queria. |
| 21 Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non. | 21 Isaac disse; Chega-te aqui, meu filho, para que eu te apalpe e reconheça se és o meu filho Esaú, ou não. |
| 22 Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau. | 22 Aproximou-se do pai que, tendo-o apalpado, disse: A voz verdadeiramente é a voz de Jacob, mas as mãos são as mãos de Esaú. |
| 23 Et non cognovit eum, quia pilosæ manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi, | 23 E não o conheceu, porque as mãos peludas eram semelhantes às do mais velho. Portanto, abençoando-o, |
| 24 ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum. | 24 disse: Tu és o meu filho Esaú? Respondeu: Sou. |
| 25 At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto, | 25 Isaac disse; Serve-me os guisados da tua caçada, meu filho, para que a minha alma te abençoe. Jacob serviu-lhos, e, depois de ele comer, ofereceu-lhe também vinho, bebido o qual, |
| 26 dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi. | 26 (Isaac) lhe disse: Aproxima-te de mim e dá-mé um beijo, meu filho. |
| 27 Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus. | 27 Aproximou-se e beijou-o. Logo que Isaac sentiu a fragrância de seus vestidos, abençoando-o, disse: Eis que o perfume de meu filho é como o perfume dum campo florido que o Senhor abençoou. |
| 28 Det tibi Deus de rore cæli et de pinguedine terræ abundantiam frumenti et vini. | 28 Deus te dê do orvalho do céu, da fertilidade da terra, e abundância de trigo e de vinho! |
| 29 Et serviant tibi populi, et adorent te tribus : esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tuæ : qui maledixerit tibi, sit ille maledictus, et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur. | 29 Que os povos te sirvam, e as nações te reverenciem; sê o Senhor de teus irmãos, e inclinem-se diante de ti os filhos de tua mãe. Aquele que te amaldiçoar, Seja amaldiçoado, e o que te abençoar, seja cumulado de bênçãos |
| 30 Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau, | 30 Apenas Isaac tinha acabado de dar a bênção, e Jacob tinha saído, chegou Esaú. |
| 31 coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua. | 31 Levou ao pai os guisados preparados da sua caçada, dizendo: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe. |
| 32 Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau. | 32 Isaac disse-lhe: Mas quem és tu? Ele respondeu: Sou o teu filho primogénito Esaú. |
| 33 Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ? | 33 Isaac, possuído de uma violenta emoção, disse: Quem é, pois, aquele que há pouco me trouxe a caça que apanhou? Comi de tudo antes que tu viesses. abençoei-o, e ele será bendito. |
| 34 Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi. | 34 Esaú, ouvidas as palavras do pai, gritou com grande clamor, e, consternado, disse: Dá-me também a mim a bênção, meu pai. |
| 35 Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam. | 35 Ele disse: O teu irmão veio fraudulentamente e recebeu e tua bênção. |
| 36 At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ? | 36 Esaú prosseguiu: com razão lhe foi posto o nome de Jacob, porque pela segunda vez me suplantou: Primeiro, tirou-me o direito da primogenitura, e, agora, novamente me roubou a minha bênção. Disse de novo ao pai: Porventura não reservaste uma bênção também para mim? |
| 37 Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post hæc, fili mi, ultra quid faciam ? | 37 Isaac respondeu: Eu o constitui teu senhor, e sujeitei à sua servidão todos os seus irmãos: estabeleci-o na posse do trigo e do vinho; depois disto, meu filho, que te posso eu fazer? |
| 38 Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret, | 38 Esaú disse-lhe: Porventura ó pai, tens uma só bênção? Rogo-te que me abençoes também a mim. E, como rompesse num grande pranto, |
| 39 motus Isaac, dixit ad eum : In pinguedine terræ, et in rore cæli desuper, | 39 Isaac, comovido, disse-lhe: Sem a abundância da terra, e sem o orvalho do alto do céu será a tua bênção. |
| 40 erit benedictio tua. Vives in gladio, et fratri tuo servies : tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis. | 40 Viverás da espada, e servirás a teu irmão; porém virá tempo em que sacudas e desates o seu jugo da tua cerviz. |
| 41 Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum. | 41 Por isso Esaú odiou Jacob por causa da bênção com que o pai o abençoara, e disse no seu coração: Virão os dias do luto por meu pai, e eu matarei Jacob, meu irmão. |
| 42 Nuntiata sunt hæc Rebeccæ : quæ mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te. | 42 Estas coisas foram referidas a Rebeca, a qual, mandando chamar seu filho Jacob, lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, ameaça que te há-de matar. |
| 43 Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran : | 43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e foge ligeiro para (casa de) Labão, meu irmão, em Haran; |
| 44 habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui, | 44 habitarás com ele algum tempo, até que se aplaque o furor do teu irmão, |
| 45 et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum quæ fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ? | 45 cesse a sua cólera e se esqueça do que lhe fizeste: depois mandarei (lá alguém), e te farei conduzir de lá para aqui. Por que hei-de eu perder ambos os meus filhos num só dia? |
| 46 Dixitque Rebecca ad Isaac : Tædet me vitæ meæ propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ, nolo vivere. | 46 E Rebeca disse a Isaac: Estou desgostosa da vida por causa das filhas de Heth, se Jacob tomar mulher da linhagem desta terra, não quero mais viver. |