Genesis 27
1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Biblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum. | 1 Ora Isaac envelheceu, a vista escureceu-se-lhe e não podia ver. Chamou Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele respondeu: Aqui estou. |
| 2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis meæ. | 2 O pai disse-lhe: Tu vês que estou velho e que ignoro o dia da minha morte. |
| 3 Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis, | 3 Toma as tuas armas, a aljava e o arco, e sai (ao campo); quando tiveres caçado alguma coisa, |
| 4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar. | 4 faze-me um guisado como sabes que eu gosto, traze-mo para eu comer, e (para que) a minha alma te abençoe antes de eu expirar. |
| 5 Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret, | 5 Rebeca ouviu isto, e, tendo Esaú ido para o campo para cumprir o mandato do pai, |
| 6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei : | 6 disse a seu filho Jacob: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, e dizer-lhe: |
| 7 Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar. | 7 Traze-me da tua caça, e faze-me um guisado para eu comer e (para que) te abençoe na presença do Senhor antes de morrer. |
| 8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis : | 8 Agora, pois, meu filho, segue os meus conselhos: |
| 9 et pergens ad gregem, affer mihi duos hædos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur : | 9 Vai ao rebanho, traze-me os dois melhores cabritos, para que eu faça deles a teu paí (um daqueles) pratos, de que ele come com vontade, |
| 10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur. | 10 a fim de que, quando lho apresentares e ele tiver comido, te abençoe antes de morrer. |
| 11 Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis : | 11 Ele respondeu: Tu sabes que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu não; |
| 12 si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione. | 12 se meu pai me apalpar e me reconhecer, temo que ele julgue que eu o quis enganar, e que assim eu atraia sobre mim a maldição em lugar de bênção. |
| 13 Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer quæ dixi. | 13 Sua mãe disse-lhe: Sobre mim caia essa maldição, meu filho: ouve somente a minha voz, e, partindo, traze o que eu disse. |
| 14 Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius. | 14 Ele foi, trouxe (os cabritos) e deu-os a sua mãe. Ela preparou o guisado, como sabia ser do gosto do pai dele. |
| 15 Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum : | 15 Vestiu Jacob com a melhor roupa de Esaú, que tinha junto de si, em casa; |
| 16 pelliculasque hædorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit : | 16 com as peles dos cabritos envolveu-lhe as mãos, e cobriu a parte nua do pescoço. |
| 17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit. | 17 Deu-lhe o guisado, e entregou-lhe os pães que tinha cozido. |
| 18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ? | 18 Jacob, tendo levado tudo a Isaac, disse-lhe: Meu pai! Ele respondeu: Aqui estou. Quem és tu, meu filho? |
| 19 Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut præcepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua. | 19 Jacob disse: Sou o teu filho primogênito, Esaú; fiz como me ordenaste: levanta-te, senta-te e come da minha caçada, afim de que tua alma me abençoe. |
| 20 Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam. | 20 Isaac disse outra vez a seu filho: Como pudeste encontrar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Foi vontade de Deus que depressa se me apresentasse o que eu queria. |
| 21 Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non. | 21 Isaac disse; Chega-te aqui, meu filho, para que eu te apalpe e reconheça se és o meu filho Esaú, ou não. |
| 22 Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau. | 22 Aproximou-se do pai que, tendo-o apalpado, disse: A voz verdadeiramente é a voz de Jacob, mas as mãos são as mãos de Esaú. |
| 23 Et non cognovit eum, quia pilosæ manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi, | 23 E não o conheceu, porque as mãos peludas eram semelhantes às do mais velho. Portanto, abençoando-o, |
| 24 ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum. | 24 disse: Tu és o meu filho Esaú? Respondeu: Sou. |
| 25 At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto, | 25 Isaac disse; Serve-me os guisados da tua caçada, meu filho, para que a minha alma te abençoe. Jacob serviu-lhos, e, depois de ele comer, ofereceu-lhe também vinho, bebido o qual, |
| 26 dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi. | 26 (Isaac) lhe disse: Aproxima-te de mim e dá-mé um beijo, meu filho. |
| 27 Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus. | 27 Aproximou-se e beijou-o. Logo que Isaac sentiu a fragrância de seus vestidos, abençoando-o, disse: Eis que o perfume de meu filho é como o perfume dum campo florido que o Senhor abençoou. |
| 28 Det tibi Deus de rore cæli et de pinguedine terræ abundantiam frumenti et vini. | 28 Deus te dê do orvalho do céu, da fertilidade da terra, e abundância de trigo e de vinho! |
| 29 Et serviant tibi populi, et adorent te tribus : esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tuæ : qui maledixerit tibi, sit ille maledictus, et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur. | 29 Que os povos te sirvam, e as nações te reverenciem; sê o Senhor de teus irmãos, e inclinem-se diante de ti os filhos de tua mãe. Aquele que te amaldiçoar, Seja amaldiçoado, e o que te abençoar, seja cumulado de bênçãos |
| 30 Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau, | 30 Apenas Isaac tinha acabado de dar a bênção, e Jacob tinha saído, chegou Esaú. |
| 31 coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua. | 31 Levou ao pai os guisados preparados da sua caçada, dizendo: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe. |
| 32 Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau. | 32 Isaac disse-lhe: Mas quem és tu? Ele respondeu: Sou o teu filho primogénito Esaú. |
| 33 Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ? | 33 Isaac, possuído de uma violenta emoção, disse: Quem é, pois, aquele que há pouco me trouxe a caça que apanhou? Comi de tudo antes que tu viesses. abençoei-o, e ele será bendito. |
| 34 Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi. | 34 Esaú, ouvidas as palavras do pai, gritou com grande clamor, e, consternado, disse: Dá-me também a mim a bênção, meu pai. |
| 35 Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam. | 35 Ele disse: O teu irmão veio fraudulentamente e recebeu e tua bênção. |
| 36 At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ? | 36 Esaú prosseguiu: com razão lhe foi posto o nome de Jacob, porque pela segunda vez me suplantou: Primeiro, tirou-me o direito da primogenitura, e, agora, novamente me roubou a minha bênção. Disse de novo ao pai: Porventura não reservaste uma bênção também para mim? |
| 37 Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post hæc, fili mi, ultra quid faciam ? | 37 Isaac respondeu: Eu o constitui teu senhor, e sujeitei à sua servidão todos os seus irmãos: estabeleci-o na posse do trigo e do vinho; depois disto, meu filho, que te posso eu fazer? |
| 38 Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret, | 38 Esaú disse-lhe: Porventura ó pai, tens uma só bênção? Rogo-te que me abençoes também a mim. E, como rompesse num grande pranto, |
| 39 motus Isaac, dixit ad eum : In pinguedine terræ, et in rore cæli desuper, | 39 Isaac, comovido, disse-lhe: Sem a abundância da terra, e sem o orvalho do alto do céu será a tua bênção. |
| 40 erit benedictio tua. Vives in gladio, et fratri tuo servies : tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis. | 40 Viverás da espada, e servirás a teu irmão; porém virá tempo em que sacudas e desates o seu jugo da tua cerviz. |
| 41 Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum. | 41 Por isso Esaú odiou Jacob por causa da bênção com que o pai o abençoara, e disse no seu coração: Virão os dias do luto por meu pai, e eu matarei Jacob, meu irmão. |
| 42 Nuntiata sunt hæc Rebeccæ : quæ mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te. | 42 Estas coisas foram referidas a Rebeca, a qual, mandando chamar seu filho Jacob, lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, ameaça que te há-de matar. |
| 43 Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran : | 43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e foge ligeiro para (casa de) Labão, meu irmão, em Haran; |
| 44 habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui, | 44 habitarás com ele algum tempo, até que se aplaque o furor do teu irmão, |
| 45 et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum quæ fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ? | 45 cesse a sua cólera e se esqueça do que lhe fizeste: depois mandarei (lá alguém), e te farei conduzir de lá para aqui. Por que hei-de eu perder ambos os meus filhos num só dia? |
| 46 Dixitque Rebecca ad Isaac : Tædet me vitæ meæ propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ, nolo vivere. | 46 E Rebeca disse a Isaac: Estou desgostosa da vida por causa das filhas de Heth, se Jacob tomar mulher da linhagem desta terra, não quero mais viver. |