SCRUTATIO

Lunedi, 13 luglio 2026 - Santa Clelia Barbieri ( Letture di oggi)

Genesis 27


font
VULGATABiblia Matos Soares
1 Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat : vocavitque Esau filium suum majorem, et dixit ei : Fili mi ? Qui respondit : Adsum.1 Ora Isaac envelheceu, a vista escureceu-se-lhe e não podia ver. Chamou Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele respondeu: Aqui estou.
2 Cui pater : Vides, inquit, quod senuerim, et ignorem diem mortis meæ.2 O pai disse-lhe: Tu vês que estou velho e que ignoro o dia da minha morte.
3 Sume arma tua, pharetram, et arcum, et egredere foras : cumque venatu aliquid apprehenderis,3 Toma as tuas armas, a aljava e o arco, e sai (ao campo); quando tiveres caçado alguma coisa,
4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti, et affer ut comedam : et benedicat tibi anima mea antequam moriar.4 faze-me um guisado como sabes que eu gosto, traze-mo para eu comer, e (para que) a minha alma te abençoe antes de eu expirar.
5 Quod cum audisset Rebecca, et ille abiisset in agrum ut jussionem patris impleret,5 Rebeca ouviu isto, e, tendo Esaú ido para o campo para cumprir o mandato do pai,
6 dixit filio suo Jacob : Audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo, et dicentem ei :6 disse a seu filho Jacob: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, e dizer-lhe:
7 Affer mihi de venatione tua, et fac cibos ut comedam, et benedicam tibi coram Domino antequam moriar.7 Traze-me da tua caça, e faze-me um guisado para eu comer e (para que) te abençoe na presença do Senhor antes de morrer.
8 Nunc ergo, fili mi, acquiesce consiliis meis :8 Agora, pois, meu filho, segue os meus conselhos:
9 et pergens ad gregem, affer mihi duos hædos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur :9 Vai ao rebanho, traze-me os dois melhores cabritos, para que eu faça deles a teu paí (um daqueles) pratos, de que ele come com vontade,
10 quas cum intuleris, et comederit, benedicat tibi priusquam moriatur.10 a fim de que, quando lho apresentares e ele tiver comido, te abençoe antes de morrer.
11 Cui ille respondit : Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis :11 Ele respondeu: Tu sabes que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu não;
12 si attrectaverit me pater meus, et senserit, timeo ne putet me sibi voluisse illudere, et inducam super me maledictionem pro benedictione.12 se meu pai me apalpar e me reconhecer, temo que ele julgue que eu o quis enganar, e que assim eu atraia sobre mim a maldição em lugar de bênção.
13 Ad quem mater : In me sit, ait, ista maledictio, fili mi : tantum audi vocem meam, et pergens, affer quæ dixi.13 Sua mãe disse-lhe: Sobre mim caia essa maldição, meu filho: ouve somente a minha voz, e, partindo, traze o que eu disse.
14 Abiit, et attulit, deditque matri. Paravit illa cibos, sicut velle noverat patrem illius.14 Ele foi, trouxe (os cabritos) e deu-os a sua mãe. Ela preparou o guisado, como sabia ser do gosto do pai dele.
15 Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum :15 Vestiu Jacob com a melhor roupa de Esaú, que tinha junto de si, em casa;
16 pelliculasque hædorum circumdedit manibus, et colli nuda protexit :16 com as peles dos cabritos envolveu-lhe as mãos, e cobriu a parte nua do pescoço.
17 deditque pulmentum, et panes, quos coxerat, tradidit.17 Deu-lhe o guisado, e entregou-lhe os pães que tinha cozido.
18 Quibus illatis, dixit : Pater mi ? At ille respondit : Audio. Quis es tu, fili mi ?18 Jacob, tendo levado tudo a Isaac, disse-lhe: Meu pai! Ele respondeu: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 Dixitque Jacob : Ego sum primogenitus tuus Esau : feci sicut præcepisti mihi : surge, sede, et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua.19 Jacob disse: Sou o teu filho primogênito, Esaú; fiz como me ordenaste: levanta-te, senta-te e come da minha caçada, afim de que tua alma me abençoe.
20 Rursumque Isaac ad filium suum : Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi ? Qui respondit : Voluntas Dei fuit ut cito occurreret mihi quod volebam.20 Isaac disse outra vez a seu filho: Como pudeste encontrar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Foi vontade de Deus que depressa se me apresentasse o que eu queria.
21 Dixitque Isaac : Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis filius meus Esau, an non.21 Isaac disse; Chega-te aqui, meu filho, para que eu te apalpe e reconheça se és o meu filho Esaú, ou não.
22 Accessit ille ad patrem, et palpato eo, dixit Isaac : Vox quidem, vox Jacob est : sed manus, manus sunt Esau.22 Aproximou-se do pai que, tendo-o apalpado, disse: A voz verdadeiramente é a voz de Jacob, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Et non cognovit eum, quia pilosæ manus similitudinem majoris expresserant. Benedicens ergo illi,23 E não o conheceu, porque as mãos peludas eram semelhantes às do mais velho. Portanto, abençoando-o,
24 ait : Tu es filius meus Esau ? Respondit : Ego sum.24 disse: Tu és o meu filho Esaú? Respondeu: Sou.
25 At ille : Affer mihi, inquit, cibos de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto,25 Isaac disse; Serve-me os guisados da tua caçada, meu filho, para que a minha alma te abençoe. Jacob serviu-lhos, e, depois de ele comer, ofereceu-lhe também vinho, bebido o qual,
26 dixit ad eum : Accede ad me, et da mihi osculum, fili mi.26 (Isaac) lhe disse: Aproxima-te de mim e dá-mé um beijo, meu filho.
27 Accessit, et osculatus est eum. Statimque ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait : Ecce odor filii mei
sicut odor agri pleni,
cui benedixit Dominus.
27 Aproximou-se e beijou-o. Logo que Isaac sentiu a fragrância de seus vestidos, abençoando-o, disse: Eis que o perfume de meu filho é como o perfume dum campo florido que o Senhor abençoou.
28 Det tibi Deus de rore cæli
et de pinguedine terræ
abundantiam frumenti et vini.
28 Deus te dê do orvalho do céu, da fertilidade da terra, e abundância de trigo e de vinho!
29 Et serviant tibi populi,
et adorent te tribus :
esto dominus fratrum tuorum,
et incurventur ante te filii matris tuæ :
qui maledixerit tibi, sit ille maledictus,
et qui benedixerit tibi, benedictionibus repleatur.
29 Que os povos te sirvam, e as nações te reverenciem; sê o Senhor de teus irmãos, e inclinem-se diante de ti os filhos de tua mãe. Aquele que te amaldiçoar, Seja amaldiçoado, e o que te abençoar, seja cumulado de bênçãos
30 Vix Isaac sermonem impleverat, et egresso Jacob foras, venit Esau,30 Apenas Isaac tinha acabado de dar a bênção, e Jacob tinha saído, chegou Esaú.
31 coctosque de venatione cibos intulit patri, dicens : Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua.31 Levou ao pai os guisados preparados da sua caçada, dizendo: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Dixitque illi Isaac : Quis enim es tu ? Qui respondit : Ego sum filius tuus primogenitus Esau.32 Isaac disse-lhe: Mas quem és tu? Ele respondeu: Sou o teu filho primogénito Esaú.
33 Expavit Isaac stupore vehementi : et ultra quam credi potest admirans, ait : Quis igitur ille est qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus priusquam tu venires ; benedixique ei, et erit benedictus ?33 Isaac, possuído de uma violenta emoção, disse: Quem é, pois, aquele que há pouco me trouxe a caça que apanhou? Comi de tudo antes que tu viesses. abençoei-o, e ele será bendito.
34 Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno : et consternatus, ait : Benedic etiam et mihi, pater mi.34 Esaú, ouvidas as palavras do pai, gritou com grande clamor, e, consternado, disse: Dá-me também a mim a bênção, meu pai.
35 Qui ait : Venit germanus tuus fraudulenter, et accepit benedictionem tuam.35 Ele disse: O teu irmão veio fraudulentamente e recebeu e tua bênção.
36 At ille subjunxit : Juste vocatum est nomen ejus Jacob : supplantavit enim me en altera vice : primogenita mea ante tulit, et nunc secundo surripuit benedictionem meam. Rursumque ad patrem : Numquid non reservasti, ait, et mihi benedictionem ?36 Esaú prosseguiu: com razão lhe foi posto o nome de Jacob, porque pela segunda vez me suplantou: Primeiro, tirou-me o direito da primogenitura, e, agora, novamente me roubou a minha bênção. Disse de novo ao pai: Porventura não reservaste uma bênção também para mim?
37 Respondit Isaac : Dominum tuum illum constitui, et omnes fratres ejus servituti illius subjugavi ; frumento et vino stabilivi eum : et tibi post hæc, fili mi, ultra quid faciam ?37 Isaac respondeu: Eu o constitui teu senhor, e sujeitei à sua servidão todos os seus irmãos: estabeleci-o na posse do trigo e do vinho; depois disto, meu filho, que te posso eu fazer?
38 Cui Esau : Num unam, inquit, tantum benedictionem habes, pater ? mihi quoque obsecro ut benedicas. Cumque ejulatu magno fleret,38 Esaú disse-lhe: Porventura ó pai, tens uma só bênção? Rogo-te que me abençoes também a mim. E, como rompesse num grande pranto,
39 motus Isaac, dixit ad eum : In pinguedine terræ,
et in rore cæli desuper,
39 Isaac, comovido, disse-lhe: Sem a abundância da terra, e sem o orvalho do alto do céu será a tua bênção.
40 erit benedictio tua.
Vives in gladio, et fratri tuo servies :
tempusque veniet, cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis.
40 Viverás da espada, e servirás a teu irmão; porém virá tempo em que sacudas e desates o seu jugo da tua cerviz.
41 Oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater : dixitque in corde suo : Venient dies luctus patris mei, et occidam Jacob fratrem meum.41 Por isso Esaú odiou Jacob por causa da bênção com que o pai o abençoara, e disse no seu coração: Virão os dias do luto por meu pai, e eu matarei Jacob, meu irmão.
42 Nuntiata sunt hæc Rebeccæ : quæ mittens et vocans Jacob filium suum, dixit ad eum : Ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te.42 Estas coisas foram referidas a Rebeca, a qual, mandando chamar seu filho Jacob, lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, ameaça que te há-de matar.
43 Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam, et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran :43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e foge ligeiro para (casa de) Labão, meu irmão, em Haran;
44 habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui,44 habitarás com ele algum tempo, até que se aplaque o furor do teu irmão,
45 et cesset indignatio ejus, obliviscaturque eorum quæ fecisti in eum : postea mittam, et adducam te inde huc : cur utroque orbabor filio in uno die ?45 cesse a sua cólera e se esqueça do que lhe fizeste: depois mandarei (lá alguém), e te farei conduzir de lá para aqui. Por que hei-de eu perder ambos os meus filhos num só dia?
46 Dixitque Rebecca ad Isaac : Tædet me vitæ meæ propter filias Heth : si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ, nolo vivere.46 E Rebeca disse a Isaac: Estou desgostosa da vida por causa das filhas de Heth, se Jacob tomar mulher da linhagem desta terra, não quero mais viver.