Księga Psalmów 41

¹Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.²Szczęśliwy ten, kto myśli o biednym i o nędzarzu, w dniu nieszczęścia Pan go ocali.³Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu, uczyni szczęśliwym na ziemi i nie wyda go wściekłości jego wrogów.⁴Pan go pokrzepi na łożu boleści: podczas choroby poprawi całe jego posłanie.⁵Mówię: O Panie, zmiłuj się nade mną; uzdrów mnie, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie!⁶Nieprzyjaciele moi mówią o mnie złośliwie: Kiedyż on umrze i zginie jego imię?⁷A jeśli przychodzi któryś odwiedzić, mówi puste słowa, w sercu swym złość gromadzi, a skoro wyjdzie za drzwi, wypowiada ją.⁸Szepcą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą i obmyślają moją zgubę:⁹Zaraza złośliwa nim zawładnęła i Już nie wstanie ten, co się położył.¹⁰Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem i który chleb mój jadł, podniósł na mnie piętę.¹¹Ale Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i dźwignij mnie, abym im odpłacił.¹²Po tym poznam, żeś dla mnie łaskawy, że mój wróg nie odniesie nade mną triumfu.¹³A Ty mnie podtrzymasz dzięki mej prawości i umieścisz na wieki przed Twoim obliczem.¹⁴Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieku aż po wiek! Amen, amen.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati