| 1 Fortifiez-vous, enfants de Benjamin, au milieu de Jérusalem ; sonnez de la trompette à Thécua, et levez l'étendard sur Béthcarem, car on voit venir (a vu) du côté de l'aquilon le (un) mal(heur) et une grande ruine (destruction). | 1 Υιοι Βενιαμιν, φυγετε μετα σπουδης εκ μεσου της Ιερουσαλημ και ηχησατε σαλπιγγα εν Θεκουε και υψωσατε σημειον εκ πυρος εν Βαιθ-ακκερεμ? διοτι κακον προκυπτει απο βορρα και συντριμμος μεγας. |
| 2 J'ai comparé la fille de Sion à une femme belle et délicate. | 2 Παρωμοιασα την θυγατερα της Σιων με χαριεσσαν και τρυφεραν γυναικα. |
| 3 Vers elle viendront les pasteurs avec leurs troupeaux, ils dresseront (ont dressé) leurs tentes autour d'elle, et chacun fera paître ceux qui seront sous sa charge. | 3 Οι ποιμενες και τα ποιμνια αυτων θελουσιν ελθει εις αυτην? θελουσι στησει σκηνας κυκλω εναντιον αυτης? θελουσι ποιμαινει εκαστος εν τω τοπω αυτου. |
| 4 Préparez la guerre contre elle ; levez-vous, et montons en plein midi ; malheur à nous, car le jour baisse, et les ombres du soir se sont allongées. | 4 Ετοιμασατε πολεμον κατ' αυτης? σηκωθητε και ας αναβωμεν εν μεσημβρια. Ουαι εις ημας, διοτι κλινει η ημερα, διοτι εκτεινονται αι σκιαι της εσπερας. |
| 5 Levez-vous et montons pendant la nuit, et renversons ses maisons. | 5 Σηκωθητε και ας αναβωμεν δια νυκτος και ας καταστρεψωμεν τα παλατια αυτης. |
| 6 Car voici ce que dit le Seigneur des armées : Abattez ses arbres, et dressez un retranchement (rempart) autour de Jérusalem. C'est la ville du châtiment (de la visitation, note), toutes sortes de calomnies (violence) sont (est) au milieu d'elle. | 6 Διοτι ουτω λεγει ο Κυριος των δυναμεων? Κατακοψατε δενδρα και υψωσατε περιχαρακωματα εναντιον της Ιερουσαλημ. Αυτη ειναι η πολις, εφ' ην πρεπει να γεινη επισκεψις? ειναι ολη καταδυναστεια εν μεσω αυτης. |
| 7 Comme la citerne rafraîchit son eau, ainsi elle (cette cité) a rafraîchi (commis froidement) sa malice. On n'entend(ra) parler en elle que d'injustice et de ruine, sans cesse devant moi je vois la douleur et les plaies (elle est toujours infirmité et plaie). | 7 Καθως η πηγη αναβρυει τα υδατα αυτης, ουτως αυτη αναβρυει την κακιαν αυτης? βια και αρπαγη ακουονται εν αυτη? ενωπιον μου ακαταπαυστως ειναι πονος και πληγαι. |
| 8 Instruis-toi, Jérusalem, de peur que je ne me (mon âme ne se) retire de toi, et que je ne te réduise en un désert, en une terre inhabitée. | 8 Σωφρονισθητι, Ιερουσαλημ, μηποτε αποσυρθη η ψυχη μου απο σου? μηποτε σε καταστησω ερημον, γην ακατοικητον. |
| 9 Voici ce que dit le Seigneur des armées : Comme on cueille dans une vigne jusqu'à la dernière grappe, ainsi recueillera-t-on les restes d'Israël. Portez-y de nouveau la (Reporte ta) main, comme le vendangeur à son panier (dans sa corbeille). | 9 Ουτω λεγει ο Κυριος των δυναμεων? θελουσι σταφυλολογησει ολοτελως ως αμπελον τα υπολοιπα του Ισραηλ? επιστρεψον την χειρα σου ως ο τρυγητης εις τα καλαθια. |
| 10 A qui parlerai-je, et qui conjurerai-je de m'écouter ? Leurs oreilles sont incirconcises, et ils ne peuvent écouter (entendre), la parole du Seigneur est devenue pour eux un opprobre, et ils ne la reçoivent plus (recevront pas). | 10 Προς τινα θελω λαλησει και διαμαρτυρηθη, δια να ακουσωσιν; ιδου, το ωτιον αυτων ειναι απεριτμητον και δεν δυνανται να ακουσωσιν? ιδου, ο λογος του Κυριου ειναι προς αυτους ονειδος? δεν ηδυνονται εις αυτον. |
| 11 C'est pourquoi je suis plein de la fureur du Seigneur, je me suis fatigué à la contenir. Versez-la sur le petit enfant qui est dans la rue, et sur l'assemblée (le conseil) des jeunes gens (assemblés) ; car l'homme sera pris avec la femme, le vieillard avec celui qui est plein de jours. | 11 Δια τουτο ειμαι πληρης απο θυμου του Κυριου? απεκαμον κρατων εμαυτον? θελω εκχεει αυτον επι τα νηπια εξωθεν και επι την συναξιν των νεων ομου? διοτι και ο ανηρ θελει πιασθη μετα της γυναικος και ο ηλικιωμενος μετα του πληρους ημερων. |
| 12 Leurs maisons passeront à des étrangers, leurs champs et leurs femmes aussi ; car j'étendrai ma main sur les habitants du pays, dit le Seigneur. | 12 Και αι οικιαι αυτων θελουσι περασει εις αλλους, οι αγροι και αι γυναικες ομου, διοτι θελω εκτεινει την χειρα μου επι τους κατοικους της γης, λεγει Κυριος. |
| 13 Car depuis le plus petit jusqu'au plus grand, tous se livrent à l'avarice, et depuis le prophète jusqu'au prêtre tous s'appliquent à la fraude (tromperie). | 13 Διοτι απο μικρου αυτων εως μεγαλου αυτων πας τις εδοθη εις την πλεονεξιαν? και απο προφητου εως ιερεως πας τις πραττει ψευδος. |
| 14 Ils soignaient (guérissaient) d'une manière honteuse les plaies de la fille de mon peuple, en disant : La paix, la paix, lorsqu'il n'y avait pas de paix. | 14 Και ιατρευσαν το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου επιπολαιως, λεγοντες, Ειρηνη, ειρηνη? και δεν υπαρχει ειρηνη. |
| 15 Ils ont été confus, parce qu'ils ont fait des choses abominables ; puis alors la confusion même n'a pu les confondre, et ils n'ont pas su rougir. C'est pourquoi ils tomberont parmi les mourants (ceux qui sont renversés) ; (tous ensemble) ils seront renversés au temps de leur punition, dit le Seigneur. | 15 Μηπως ησχυνθησαν, οτε επραξαν βδελυγμα; μαλιστα παντελως δεν ησχυνθησαν ουδε ηρυθριασαν? δια τουτο θελουσι πεσει μεταξυ των πιπτοντων? οταν επισκεφθω αυτους, θελουσιν απολεσθη, ειπε Κυριος. |
| 16 Voici ce que dit le Seigneur : Tenez-vous sur les chemins et regardez, et demandez quels sont les anciens sentiers, quelle est la bonne voie, et marchez-y, et vous trouverez le (un) rafraîchissement de (pour) vos âmes. Mais ils ont dit : Nous n'y marcherons pas. | 16 Ουτω λεγει Κυριος? Στητε επι τας οδους και ιδετε και ερωτησατε περι των αιωνιων τριβων, που ειναι η αγαθη οδος, και περιπατειτε εν αυτη, και θελετε ευρει αναπαυσιν εις τας ψυχας σας. Αλλ' αυτοι ειπον, δεν θελομεν περιπατησει εν αυτη. |
| 17 J'ai établi des sentinelles auprès de vous : Ecoutez le son de la trompette. Et ils ont dit : Nous ne l'écouterons pas. | 17 Και κατεστησα σκοπους εφ' υμας, λεγων, Ακουσατε τον ηχον της σαλπιγγος. Αλλ' ειπον, δεν θελομεν ακουσει. |
| 18 C'est pourquoi écoutez, nations ; et sache(z), assemblée des peuples, tout ce (les grandes choses) que je (leur) ferai (contre eux). | 18 Δια τουτο ακουσατε, εθνη, και συ, συναγωγη, γνωρισον τι ειναι μεταξυ αυτων. |
| 19 Ecoute, terre : Je vais amener des malheurs sur ce peuple, le fruit de leurs (ses) pensées, parce qu'ils n'ont pas écouté ma parole, et qu'ils ont rejeté ma loi. | 19 Ακουε, γη? ιδου, εγω θελω φερει κακον επι τον λαον τουτον, τον καρπον των διαλογισμων αυτων, διοτι δεν επροσεξαν εις τους λογους μου και εις τον νομον μου, αλλ' απερριψαν αυτον. |
| 20 Pourquoi m'apportez-vous l'encens de Saba, et le roseau (de la canne) au suave parfum (suave), qui vient d'un pays lointain ? Vos holocaustes ne me sont pas agréables, et vos victimes ne me plaisent pas (m'ont pas plu). | 20 Τι προς εμε ο φερομενος λιβανος απο Σεβα και το απο γης μακρας ευωδες κινναμωμον; τα ολοκαυτωματα σας δεν ειναι δεκτα ουδε αι θυσιαι σας ευαρεστοι εις εμε. |
| 21 C'est pourquoi voici ce que dit le Seigneur : Je mettrai devant ce peuple des (pierres de) ruine(s) ; les pères et les fils tomberont ensemble sur elles, le voisin et l'ami (y) périront. | 21 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος? Ιδου, εγω θελω βαλει προσκομματα εμπροσθεν του λαου τουτου και οι πατερες και οι υιοι ομου θελουσι προσκοψει επ' αυτα, ο γειτων και ο φιλος αυτου θελουσιν απολεσθη. |
| 22 Voici ce que dit le Seigneur : Un peuple vient du pays de l'aquilon, et une grande nation s'élève(ra) des extrémités de la terre. | 22 Ουτω λεγει ο Κυριος? Ιδου, λαος ερχεται απο της γης του βορρα, και εθνος μεγα θελει εγερθη απο των ακρων της γης. |
| 23 Il saisira la flèche et le bouclier ; il est cruel et impitoyable ; sa voix retentira comme la mer ; ils monteront sur des (leurs) chevaux, prêts à combattre comme un seul homme contre toi, fille de Sion. | 23 Τοξον και λογχην θελουσι κρατει? ειναι σκληροι και ανιλεοι? φωνη αυτων εκει ως θαλασσα, και επιβαινουσιν επι ιππους, παρατεταγμενοι ως ανδρες εις πολεμον εναντιον σου, θυγατηρ της Σιων. |
| 24 Nous avons appris sa renommée (la nouvelle de son dessein), et nos mains ont perdu leur force ; l'affliction (la tribulation) nous saisit, et la douleur comme une (la) femme en travail. | 24 Ηκουσαμεν την φημην αυτων? αι χειρες ημων παρελυθησαν? στενοχωρια κατελαβεν ημας, ωδινες ως τικτουσης. |
| 25 Ne sortez pas dans les champs et n'allez pas sur les chemins, car là est le glaive de l'ennemi, et l'épouvante est en tout lieu (sont à l'entour). | 25 Μη εξελθητε εις τον αγρον και εν οδω μη περιπατειτε? διοτι η ρομφαια του εχθρου ειναι τρομος πανταχοθεν. |
| 26 Fille de mon peuple, revêts-toi d'un cilice et couvre-toi de cendre ; prends le deuil comme pour un fils unique, gémis amèrement, car le dévastateur viendra tout à coup sur nous. | 26 Θυγατηρ του λαου μου, περιζωσθητι σακκον και κυλισθητι εις στακτην? πενθος μονογενους καμε εις σεαυτην? θρηνησον πικρως? διοτι ο εξολοθρευτης θελει ελθει εξαιφνης εφ' ημας. |
| 27 Je t'ai établi sur mon peuple comme un essayeur habile (fondeur robuste), tu connaîtras et tu sonderas (éprouveras) leur voie. | 27 Σε εθεσα σκοπιαν, φρουριον μεταξυ του λαου μου, δια να γνωρισης και να εξερευνησης την οδον αυτων. |
| 28 Ce sont tous de grands rebelles, aux démarches frauduleuses (Tous ses princes ont dévié, marchant frauduleusement) ; c(e n)'est (que) de l'airain et du fer, ils sont tous corrompus. | 28 Παντες ειναι ολως απειθεις, περιπατουσι κακολογουντες? ειναι χαλκος και σιδηρος? παντες ειναι διεφθαρμενοι. |
| 29 Le soufflet s'est usé (a manqué), le plomb s'est consumé dans le feu ; en vain le fondeur les a mis dans le four(neau), (car) leurs malices n'ont pas été consumées. | 29 Το φυσητηριον εκαυθη? ο μολυβδος κατηναλωθη υπο του πυρος? ο χωνευτης διαλυει εις ματην? διοτι οι κακοι δεν εχωρισθησαν. |
| 30 Appelez-les (un) argent de rebut (réprouvé), car le Seigneur les a rejetés. | 30 Αργυριον αποδεδοκιμασμενον θελουσιν ονομασει αυτους, διοτι ο Κυριος απεδοκιμασεν αυτους. |
