| 1 Malheur à la couronne d'orgueil, aux ivrognes d'Ephraïm, à la fleur passagère qui fait leur faste et leur joie (qui) tombe, à la gloire de son exultation ; à ceux qui habit(ai)ent en haut de la très fertile vallée (très grasse), et que le vin fait chanceler. | 1 Ουαι εις τον στεφανον της υπερηφανιας των μεθυσων του Εφραιμ, των οποιων η ενδοξος ωραιοτης ειναι ανθος μαραινομενον? οιτινες επι της κορυφης των παχειων κοιλαδων κατακυριευονται υπο του οινου. |
| 2 Voici que le Seigneur fort et puissant sera comme une (l'impétuosité de la) grêle impétueuse, comme un tourbillon destructeur, comme un déluge (l'impétuosité des grandes) d'eaux qui débordent et qui se précipitent sur une terre étendue. | 2 Ιδου, ο Κυριος εχει ισχυρον και δυνατον οστις ως θορυβος χαλαζης, ως καταστρεπτικος ανεμοστροβιλος? ως κατακλυσμος ισχυρων υδατων πλημμυρουντων, θελει καταρριψει εις την γην τα παντα δια της χειρος αυτου. |
| 3 Elle sera foulée aux pieds, la couronne d'orgueil des ivrognes d'Ephraïm. | 3 Ο στεφανος της υπερηφανιας των μεθυσων του Εφραιμ θελει καταπατηθη υπο τους ποδας. |
| 4 Et la fleur passagère qui fait le faste et la joie (de la gloire et de l'exultation) de ceux qui habitent en haut de la très fertile vallée, sera (tombera) comme un fruit qui mûrit avant les autres fruits de l'automne ; dès que quelqu'un l'aperçoit, il le prend de la main, et le mange(ra) (aussitôt). | 4 Και το ανθος της ενδοξου ωραιοτητος αυτων, το επι της κορυφης της παχειας κοιλαδος, μαραινομενον θελει γεινει ως ο πρωιμος καρπος προ του θερους? τον οποιον ο ιδων αυτον, καθως λαβη εν τη χειρι αυτου, καταπινει αυτον. |
| 5 En ce jour-là le Seigneur des armées sera une couronne de gloire, et un diadème d'allégresse (bouquet d'exultation) pour le reste de son peuple, | 5 Εν εκεινη τη ημερα ο Κυριος των δυναμεων θελει εισθαι στεφανος δοξης και διαδημα ωραιοτητος εις το υπολοιπον του λαου αυτου, |
| 6 et un esprit de justice (jugement) pour celui qui est assis sur le tribunal du jugement et la (une) force de (pour) ceux qui retourneront du combat (de la guerre) à la porte de la ville. | 6 και πνευμα κρισεως εις τον καθημενον δια κρισιν, και δυναμις εις τους απωθουντας τον πολεμον εως των πυλων. |
| 7 Mais ceux-ci également sont si pleins de vin, qu'ils ne savent ce qu'ils font ; tellement ivres, qu'ils chancellent ; le prêtre et le prophète sont tellement ivres, qu'ils ne savent ce qu'ils font ; ils sont absorbés par le vin, ils chancellent dans l'ivresse ; ils n'ont pas reconnu le voyant, ils ont ignoré la justice. | 7 Πλην και αυτοι επλανηθησαν υπο οινου και παρεδρομησαν υπο σικερα? ο ιερευς και ο προφητης επλανηθησαν υπο σικερα, κατεποθησαν υπο οινου, παρεδρομησαν υπο σικερα? πλανωνται εν τη δρασει, προσκοπτουσιν εν τη κρισει. |
| 8 Toutes les tables sont pleines de vomissements et d'ordure, il n'y reste plus de place (sans souillure). | 8 Διοτι πασαι αι τραπεζαι ειναι πληρεις εμετου και ακαθαρσιας, ουδεις τοπος μενει καθαρος. |
| 9 A qui enseignera-t-il la science ? à qui donnera-t-il l'intelligence de sa parole (ce qui aura été entendu) ? A des enfants qu'on ne fait que (vient de) sevrer, qu'on vient d'arracher à la mamelle. | 9 Τινα θελει διδαξει την σοφιαν; και τινα θελει καμει να καταλαβη την διδασκαλιαν; αυτοι ειναι ως βρεφη απογεγαλακτισμενα, απεσπασμενα απο των μαστων. |
| 10 (Parce qu'ils disent) Instruis, instruis (Commande, commande) encore ; instruis, instruis (commande, commande) encore ; attends, attends encore ; attends, attends encore ; un peu ici, un peu là. | 10 Διοτι με διδασκαλιαν επι διδασκαλιαν, με διδασκαλιαν επι διδασκαλιαν, με στιχον επι στιχον, στιχον επι στιχον, ολιγον εδω, ολιγον εκει, |
| 11 Mais le Seigneur parlera d'une autre manière (dans un autre langage de lèvres, note) à ce peuple, il ne lui tiendra plus le même langage (et une autre langue). | 11 διοτι με χειλη ψελλιζοντα και με αλλην γλωσσαν θελει ομιλει προς τουτον τον λαον? |
| 12 Il lui avait dit : C'est ici mon repos, soulagez ma lassitude (celui qui est fatigué) ; voici le lieu de mon rafraîchissement ; et ils n'ont pas voulu (l')entendre. | 12 προς τον οποιον ειπεν, Αυτη ειναι η αναπαυσις, με την οποιαν δυνασθε να αναπαυσητε τον κεκοπιασμενον, και αυτη ειναι η ανεσις? αλλ' αυτοι δεν ηθελησαν να ακουσωσι. |
| 13 C'est pourquoi le Seigneur leur dira : Instruis, instruis (Commande, commande) encore ; instruis, instruis (commande, commande) encore ; attends, attends encore ; attends, attends encore ; un peu ici, un peu là ; afin qu'ils aillent, qu'ils tombent à la renverse et qu'ils soient brisés, qu'ils tombent dans le piège et qu'ils soient pris. | 13 Και ο λογος του Κυριου θελει εισθαι προς αυτους διδασκαλια επι διδασκαλιαν, διδασκαλια επι διδασκαλιαν, στιχος επι στιχον, στιχος επι στιχον, ολιγον εδω, ολιγον εκει? δια να περιπατησωσι και να προσκοπτωσιν εις τα οπισω και να συντριφθωσι και να παγιδευθωσι και να πιασθωσι. |
| 14 C'est pourquoi écoutez la parole du Seigneur, hommes moqueurs, qui dominez sur mon peuple à Jérusalem. | 14 Δια τουτο ακουσατε τον λογον του Κυριου, ανθρωποι χλευασται, οι οδηγουντες τουτον τον λαον τον εν Ιερουσαλημ. |
| 15 Car vous avez dit : Nous avons contracté une alliance avec la mort et nous avons fait un pacte avec l'enfer. Lorsque le fléau débordant passera, il ne viendra pas sur nous, car nous avons mis notre confiance dans le mensonge, et le mensonge nous a protégés. | 15 Επειδη ειπετε, Ημεις εκαμομεν συνθηκην μετα του θανατου και συνεφωνησαμεν μετα του αδου? οταν η μαστιξ πλημμυρουσα διαβαινη, δεν θελει ελθει εις ημας? διοτι εκαμομεν καταφυγιον ημων το ψευδος και υπο την ψευδοσυνην θελομεν κρυφθη? |
| 16 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur Dieu : Je mettrai dans les fondements de Sion une pierre, une pierre éprouvée, angulaire, précieuse, qui sera un ferme fondement. Que celui qui croit ne se hâte pas. | 16 δια τουτο ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, θετω εν τη Σιων θεμελιον, λιθον, λιθον εκλεκτον, εντιμον ακρογωνιαιον, θεμελιον ασφαλες? ο πιστευων επ' αυτον δεν θελει καταισχυνθη. |
| 17 J'établirai (avec) un poids de justice (le jugement) et (la justice avec) une mesure (d'équité), et la grêle détruira l'espérance mensongère, et les eaux emporteront (inonderont) la protection. | 17 Και θελω βαλει την κρισιν εις τον κανονα και την δικαιοσυνην εις την σταθμην? και η χαλαζα θελει εξαφανισει το καταφυγιον του ψευδους, και τα υδατα θελουσι πλημμυρισει τον κρυψωνα. |
| 18 Et votre alliance avec la mort sera rompue, et votre pacte avec l'enfer ne tiendra pas ; lorsque le fléau débordant passera, vous serez foulés aux pieds par lui (en serez accablés). | 18 Και η μετα του θανατου συνθηκη σας θελει ακυρωθη, και μετα του αδου συμφωνια σας δεν θελει σταθη? οταν η πλημμυρουσα μαστιξ διαβαινη, τοτε θελετε καταπατηθη υπ' αυτης. |
| 19 Toutes les fois qu'il passera, il vous emportera, car il passera dès le matin, jour et nuit ; et l'affliction (le tourment) seul(e) vous donnera l'intelligence de ce que vous entendrez (à l'ouïe). | 19 Ευθυς οταν διαβη, θελει σας πιασει? διοτι καθ' εκαστην πρωιαν θελει διαβαινει ημεραν και νυκτα? και μονον το να ακουση τις την βοην, θελει εισθαι φρικη. |
| 20 Car le lit (la couche, note) est si étroit(e) (a été resserrée), que, si deux personnes s'y mettent, l'une tombera ; et la couverture, trop courte, ne pourra pas les couvrir l'un et l'autre. | 20 Διοτι η κλινη ειναι μικροτερα παρα ωστε να δυναται τις να εξαπλωθη? και το σκεπασμα στενωτερον παρα ωστε να δυναται να περιτυλιχθη. |
| 21 Le Seigneur va se lever comme sur la montagne des divisions ; il va s'irriter comme dans la vallée de Gabaon ; et il fera sonœuvre, sonœuvre étrange ; il fera sonœuvre, sonœuvre étonnante (qui lui est étrangère). | 21 Διοτι ο Κυριος θελει σηκωθη ως εν τω ορει Φερασειμ, θελει θυμωθη ως εν τη κοιλαδι του Γαβαων, δια να ενεργηση το εργον αυτου, το παραδοξον εργον αυτου, και να εκτελεση την πραξιν αυτου, την εξαισιον πραξιν αυτου. |
| 22 Et maintenant, ne vous moquez plus, de peur que vos chaînes (liens) ne se resserrent ; car le Seigneur, le Dieu des armées, m'a fait entendre qu'il va opérer une destruction entière et un retranchement sur toute la terre. | 22 Τωρα λοιπον μη ησθε χλευασται, δια να μη γεινωσι δυνατωτερα τα δεσμα σας? διοτι εγω ηκουσα παρα Κυριου του Θεου των δυναμεων συντελειαν και αποφασιν επι πασαν την γην. |
| 23 Prêtez l'oreille et écoutez ma voix ; soyez attentifs, et écoutez ma parole. | 23 Ακροασθητε και ακουσατε την φωνην μου? προσεξατε και ακουσατε τον λογον μου. |
| 24 Celui qui laboure pour semer labourera-t-il toujours (tout le jour) ? Ouvre-t-il (Fendra-t-il les mottes) et sarcle(ra)-t-il (toujours) la (sa) terre ? | 24 Ο αροτριων μηπως ολην την ημεραν αροτρια δια να σπειρη, διανοιγων και βωλοκοπων τον αγρον αυτου; |
| 25 N'est-ce pas après en avoir aplani la surface qu'il sème du gith (nigelle, note) et du cumin, et qu'il y met du blé par rangées, de l'orge, du millet et de la vesce sur les bords ? | 25 Αφου εξομαλυνη το προσωπον αυτου, δεν διασκορπιζει τον αρακον και διασπειρει το κυμινον και βαλλει τον σιτον εις το καλητερον μερος και την κριθην εις τον διωρισμενον αυτης τοπον και την βριζαν εις το μερος αυτου το ανηκον; |
| 26 Son Dieu lui a donné (donnera) du sens, et lui a appris ce qu'il doit faire (l'instruira). | 26 Διοτι ο Θεος αυτου μανθανει αυτον να διακρινη, και διδασκει αυτον. |
| 27 Le gith (Car la nigelle) ne se foule pas (sera pas triturée) avec les (des traîneaux à) pointes de fer, et on ne fait pas passer la roue du char sur le cumin ; mais le gith (nigelle) se bat avec la verge (un fléau), et le cumin avec le bâton. | 27 Διοτι δεν αλωνιζεται ο αρακος δια αλωνιστικου οργανου, ουδε αμαξης τροχος περιστρεφεται επι το κυμινον? αλλα δια ραβδου κτυπαται ο αρακος και δια βακτηριας το κυμινον. |
| 28 On bat le blé dont on fait le pain (Mais le pain sera brisé) ; mais (cependant) celui qui le triture ne le triture(ra) pas toujours, il ne le presse(ra) pas toujours sous la roue du char, et il ne le bat(tra) pas toujours sous les sabots de ses chevaux (avec ses ongles). | 28 Ο δε σιτος του αρτου κατασυντριβεται? αλλα δεν θελει δια παντα αλωνιζει αυτον, ουδε θελει συντριψει αυτον δια του τροχου της αμαξης αυτου, ουδε θελει λεπτυνει αυτον δια των ονυχων των ιππων αυτου. |
| 29 Cela aussi vient (est venu) du Seigneur, du Dieu des armées, qui a voulu faire admirer ses conseils, et signaler la grandeur de sa sagesse (sa justice). | 29 Και τουτο εξηλθε παρα του Κυριου των δυναμεων, του θαυμαστου εν βουλη, του μεγαλου εν συνεσει. |
